Βρετανία: «Οι άντρες μπορούν πλέον να ντύνονται ως γυναίκες στην εργασία τους»!

Πολλοί χώροι εργασίας έχουν χαλαρώσει τους… ενδυματολογικούς τους κανόνες τα τελευταία χρόνια, με τους άνδρες να μην υποχρεούνται πλέον να φορούν κοστούμι και γραβάτα, ούτε οι γυναίκες να φορούν κοστούμια και ψηλοτάκουνα.
 

Με την αύξηση της εργασίας από το σπίτι και την έμφαση στην άνεση, οι επιχειρήσεις έχουν καταργήσει τους αυστηρούς κανόνες για το τι να φορούν στην εργασία.

 

Ωστόσο, η Τράπεζα της Αγγλίας εισήγαγε νέες οδηγίες που απειλούν να διαταράξουν δεκαετίες παράδοσης στην Βρετανία.

 

Σύμφωνα με τους κανόνες, «είναι ευπρόσδεκτος όποιος θέλει να φορέσει κοστούμι με ψηλοτάκουνα» ανεξάρτητα από το φύλο του, ενώ «οι τρανς άνδρες μπορούν να φορούν μεγάλα σκουλαρίκια σκιές ματιών» και «οι τρανς γυναίκες μπορούν να έχουν τρίχες στο πρόσωπο».

 

Οι οδηγίες έχουν σχεδιαστεί για το προσωπικό της Τράπεζας της Αγγλίας ώστε να ντύνεται με τρόπο που τους επιτρέπει να εναλλάσσονται μεταξύ της παρουσίασης ως άνδρας ή γυναίκα «μέσα στην ίδια ενδυμασία».

 

“Bank of England says ‘genderfluid’ male staff can wear eyeshadow and high heels to the office in new dress code.”https://t.co/S66ZTlS3rL

— Terfragette ♀️🇬🇧 (@Ju_Drops) February 15, 2026

 

Ένα «άτομο “ρευστού” φύλου (δηλαδή που… ρέει ανάμεσα στα φύλα) μπορεί να φοράει κοστούμι στη δουλειά κάποιες μέρες και φόρεμα άλλες μέρες», αναφέρουν οι ενημερωμένοι κανόνες.

 

Ο νέος ενδυματολογικός κώδικας, που είδε η The Telegraph, αποτελεί μέρος των Οδηγιών Ισότητας και Μετάβασης των μεταβατιστών στην Εργασία της Τράπεζας της Αγγλίας.

 

Ένας εκπρόσωπος της Τράπεζας της Αγγλίας δήλωσε:

«Η αποστολή της τράπεζας είναι να διατηρεί τη νομισματική και χρηματοοικονομική σταθερότητα. Ως εργοδότης, ακολουθούμε τους σχετικούς νόμους».

 

Οι οδηγίες έρχονται σε αντίθεση με τους μακροχρόνιους άγραφους κανόνες της πόλης σχετικά με τον τρόπο ντυσίματος, με τα καφέ παπούτσια παραδοσιακά να μην γίνονται δεκτά με εύνοια.

 

Για δεκαετίες, ήταν αποδεκτό ότι οι νέοι άνδρες πρέπει να φορούν μπλε κοστούμια, ενώ τα ανώτερα στελέχη φορούν γκρι.

 

Ωστόσο, οι αλλαγές της τράπεζας κινδυνεύουν να καταστρέψουν χρόνια παράδοσης.

 

Αυτό έρχεται μετά την έκδοση οδηγιών προς το προσωπικό σχετικά με το πώς να συμπεριλάβει τους τρανς συναδέλφους, οι οποίες περιλαμβάνουν την αναφορά σε αυτούς με «νεο-αντωνυμίες» αντί για παραδοσιακές αντωνυμίες όπως «αυτός», «αυτή» και «αυτοί».

 

πηγή 

Επαναστάσεις Κολινδρού, Λιτοχώρου. Μηνύματα Ελευθερίας σε δύσκολους καιρούς.

Γράφει ο Παναγιώτης Μυργιώτης

Μαθηματικός 

 

Ο Έλληνας από τη φύση του άνθρωπος Δημοκράτης και Ελεύθερος. Δεν σηκώνει ζυγό ο τράχηλός του και δεν μπορεί να ζήσει ως σκλάβος. Το πρώτο ελεύθερο ελληνικό κράτος μετά την παλιγγενεσία του 1821 είχε ως βόρεια σύνορά του την Θεσσαλία. Εδάφη εκτός της ελληνικής επικρατείας όπως η Θεσσαλία, Μακεδονία, Θράκη κ.α. στέναζαν κάτω από την σκλαβιά του τούρκου κατακτητή. Οι κάτοικοι των ελληνικότατων αυτών εδαφών υπέφεραν και ζούσαν με τον πόθο και την ελπίδα της ελευθερίας. Ζούσαν, ελπίζανε και περιμένανε…

 

Κατά την διάρκεια του Ρωσοτουρκικού πολέμου (1877-1878) οι ρωσικές δυνάμεις καταλαμβάνουν την Αδριανούπολη. Η Ελληνική κυβέρνηση υπό την πίεση της κοινής γνώμης στέλνει τον αντιστράτηγο Σκαρλάτο Σούτσο με δύναμη 20.000 ανδρών να εισβάλει σε ελληνικά εδάφη τα οποία κατείχαν οι Τούρκοι. 

 

Οι κάτοικοι της Μακεδονίας, Ηπείρου και Θεσσαλίας βλέπουν τις ελπίδες τους να παίρνουν σάρκα και οστά. Ελπίζουν στα αιματοβαμμένα χώματά τους να επιστρέψει η ελευθερία. Δεν έφθασε ακόμη η ώρα η πολυπόθητη. Οι ελληνικές δυνάμεις επιστρέφουν στα ελεύθερα ελληνικά εδάφη με αξίωση των ευρωπαίων.

 

Οι Ρώσοι και οι Τούρκοι οδηγούνται σε ανακωχή και στις 20 Φεβρουαρίου 1878 υπογράφεται η συνθήκη του Αγίου Στεφάνου. Η συνθήκη αυτή αφαιρούσε ελληνικά εδάφη από την ηττηθείσα Τουρκία και τα παραχωρούσε στην Βουλγαρία και έτσι σχηματίζονταν μια Μεγάλη Βουλγαρία.

 

Τον Ιανουάριο του 1878 έχει σχηματιστεί Ανεξάρτητη Μακεδονική Επιτροπή Αγώνα και με αφορμή τη συνθήκη αυτή αποφασίζει να οργανώσει επαναστατικό κίνημα και να ενισχύσει επαναστατικές κινήσεις που παρατηρούνται στις περιοχές Ολύμπου, Πιερίων και αλλού.

 

Επικεφαλής του εκστρατευτικού σώματος είναι ο λοχαγός του ελληνικού στρατού Δουμπιώτης Κοσμάς, Μακεδόνας στην καταγωγή από την Χαλκιδική. Οι στρατιώτες του Δουμπιώτη ήταν κατά κύριο λόγο εθελοντές από την Μακεδονία. Το βράδυ 15 προς 16 Φεβρουαρίου 1878 αποβιβάζονται στην Πλάκα Λιτοχώρου. Οι εθελοντές μαχητές γίνονται δεκτοί με ενθουσιασμό από τους κατοίκους του Λιτοχώρου και των γύρω χωριών. Στο Μετόχι του μοναστηριού του Αγίου Διονυσίου αποθηκεύονται τα πυρομαχικά. Το Λιτόχωρο ορίζεται ως η έδρα του αρχηγείου και της προσωρινής επαναστατικής κυβέρνησης του Ολύμπου. Πρόεδρος της επαναστατικής κυβέρνησης αναλαμβάνει ο γιατρός Ευάγγελος Κοροβάγκος και γραμματέας ο επίσκοπος Κίτρους Νικόλαος Λούσης, με έδρα της επισκοπής του τον Κολινδρό.

 

Από τις πρώτες ενέργειες της κυβέρνησης είναι η έκδοση προκήρυξης προς τις κυβερνήσεις των ευρωπαϊκών δυνάμεων με την οποία πληροφορούνται την κατάλυση της τουρκικής εξουσίας, και την ανακήρυξη της ένωσης με την μητέρα Ελλάδα. Επίσης, διαδηλώνεται η απόφαση των Μακεδόνων να αγωνιστούν για την κατάκτηση της ελευθερίας και ταυτόχρονα ζητούν προστασία για τον δίκαιο αγώνα τους. 

 

Το εκστρατευτικό σώμα του Δουμπιώτη κινήθηκε για να εμψυχώσει και τους κατοίκους και των άλλων χωριών. Ο Δουμπιώτης και οι αξιωματικοί του δεν κατέλαβαν την Κατερίνη, όπου κατοικούσαν πολλοί Τούρκοι, παραπλανηθέντες από τον τούρκο μεγαλοκτηματία Νικόλαο Μπίτζιο, εκπρόσωπο των κατοίκων της πόλεως. Το ότι δεν επιτέθηκαν στην Κατερίνη έδωσε χρόνο στους Τούρκους της Θεσσαλονίκης να προετοιμαστούν και με ισχυρή στρατιωτική δύναμη να συντρίψουν την επανάσταση.

 

Στον Κολινδρό ο επίσκοπος Νικόλαος Λούσης την 22 Φεβρουαρίου 1878 κηρύσσει την επανάσταση στην θέση «Φούντα». Την θέση αυτή οι Τούρκοι εύκολα θα μπορούσαν να προσβάλλουν και για τον λόγο αυτό εκτιμά ότι δεν θα μπορέσει να κρατήσει,. Βάζει φωτιά και καίει το κτίριο της Επισκοπής την νύκτα 25 προς 26 Φεβρουαρίου για να μη πέσει στα χέρια των Τούρκων. Την επομένη ημέρα οδηγεί τα γυναικόπαιδα των γύρω χωριών και του Κολινδρού στο μοναστήρι των Αγίων Πάντων (βρίσκεται κοντά στη Βεργίνα). Οι Τούρκοι έστειλαν τον Ασάφ πασά να καταστείλει την επανάσταση. Καταλαμβάνει τον Κολινδρό, ανενόχλητος φθάνει στην Κατερίνη και αφού κινήθηκε νοτιότερα πυρπολεί και λεηλατεί το Λιτόχωρο.

 

Αφού ο Ασάφ πασάς λεηλάτησε το Λιτόχωρο βάδισε προς το μοναστήρι των Αγίων Πάντων. Εκεί, όπου είχαν καταφύγει οι επαναστάτες του Κολινδρού και τα γυναικόπαιδα της περιοχής. Οι λιγοστοί άνδρες μαχητές πολεμούν ηρωικά αλλά δεν μπορούν να σταματήσουν την τουρκική εκδίκηση. Γυναικόπαιδα συλλαμβάνονται και αφού «λεηλατήθηκαν» αφήνονται ελεύθερα να επιστρέψουν στα χωριά τους.

 

Στο καταφύγιο της Ιεράς Μονής των Αγίων Πάντων, όπου συγκεντρώθηκαν περισσότερα από δυο χιλιάδες γυναικόπαιδα γράφτηκε ο ηρωικός επίλογος της επανάστασης με μια πράξη που παραπέμπει στο αιώνιο Ζάλογγο. Επτά γυναίκες Βλάχων κτηνοτρόφων από το Σέλι Βερμίου για να μη πέσουν στα χέρια των Τούρκων και υποστούν τις γνωστές «θηριωδίες» πέφτουν σε ένα γκρεμό κοντά στο μοναστήρι των Αγίων Πάντων.

 

Με την κατάληψη της Μονής των Αγίων Πάντων τελειώνει η Επανάσταση του Ολύμπου. Χύθηκε αίμα ελληνικό, σπάρθηκε ο σπόρος και η ελπίδα. Δεν έσβησε η φλόγα της Ελευθερίας στους κατοίκους της περιοχής. Στο στρατιωτικό πεδίο η μάχη χάθηκε αλλά ο πόλεμος όχι. Δεν πήγε χαμένο το αίμα των εξεγερθέντων επαναστατών του Ολύμπου (Λιτόχωρου και Κολινδρού). Έχουμε επιτυχία στο διπλωματικό πεδίο. 

 

Ο αγώνας αυτός έδωσε το δικαίωμα και τα όπλα για να διεκδικήσει τα εθνικά της και την ελευθέρωση ελληνικών σκλαβωμένων περιοχών. Τον Αύγουστο του ιδίου έτους το Συνέδριο του Βερολίνου καταργεί την Συνθήκη του Αγίου Στεφάνου και επιβάλλει την ένωση με την μητέρα Ελλάδα της Θεσσαλίας και μέρους της Ηπείρου. Κέρδος της επανάστασης αυτής είναι η απόδειξη ότι ο πόθος της Ελευθερίας στον Έλληνα είναι βαθιά ριζωμένος στην καρδιά του και στο DNA του. Πόθος ακοίμητος. Αιώνιος. Μη το ξεχνούν φίλοι και εχθροί. Δίκαια, λοιπόν, η Πιερία με πρωταγωνιστές τους Δήμους Δίου- Ολύμπου (Λιτόχωρο) και Πύδνας- Κολινδρού) διοργανώνουν κάθε χρόνο εορταστικές εκδηλώσεις μνήμης και τιμής των ηρωικών επαναστατών του 1878 με την παρουσία κυβερνητικών στελεχών, ενίοτε και Προέδρων της Δημοκρατίας, με δοξολογίες , παρελάσεις και καθολική συμμετοχή των κατοίκων τους. Δυο Κυριακές του Φεβρουαρίου, μία για κάθε Δήμο, η καρδιά της Ελευθερίας κτυπά στην Πιερία.

Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΣΤΗΝ ΑΙΓΥΠΤΟ

Γράφει ο Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης – Αμφικτύων 

 

Η παρουσία των Ελλήνων στην Αίγυπτο είναι τόσο παλιό όσο και η προϊστορία τους. Και ήταν σε τόσο μεγάλο αριθμό στην αρχαιότητα ώστε ξεπερνούσε και τους μελαμψούς γηγενείς Αιγυπτίους. Οι πλημμύρες του Νείλου έθαψαν όλους τους οικισμούς στις όχθες του ποταμού και παρέμεινε ότι ήταν πέτρινο μακριά από τον ποταμό. Τα αγγειοπλαστικά που βρέθηκαν ήταν άκομψα και τα σπίτια ήταν από πλίθες και χόρτο. Οι κάτοικοι ασχολούνταν με τη γεωργία, αλιεία και το κυνήγι . Οι Έλληνες έμαθαν τους Αιγύπτιους να καλλιεργούν μεθοδευμένα τη γη κοντά στις εκβολές του Νείλου. Οι Έλληνες της παλιάς εποχής πρωτοκατοίκησαν στην Αιθιοπία. Υπάρχει μάλιστε στην Ιλιάδα του Ομήρου αναφορά για ταξίδι του Δία στην Αιθιοπία. Δεν γράφει όμως το μέσο που χρησιμοποίησε. 

 

Η Αιθιοπία είχε πλούσια βλάστηση και οργάνωσαν πολλές πόλεις-κράτη διαμετακομιστικού εμπορίου μέσω του Νείλου. Μαζί τους έρχονταν και Αιθίοπες, οι οποίοι είναι ο πυρήνας του γένους των Αιγυπτίων. Αργότερα έφτιαξαν και εμπορικούς σταθμούς πλησίον των εκβολών του Νείλου και τα εμπορεύματα μεταφέρονταν με πλοία στην Ελλάδα και σε άλλα μέρη στη Μεσόγειο. Οι Αιγύπτιοι ήταν δεκτικοί μαθήσεως και ζούσαν αρμονικά με τους Έλληνας όλες τις εποχές. Ταυτίστηκαν με τον Ελληνικό τρόπο ζωής σε όλη την παραδοσιακή και ιστορική περίοδο. Τους Ελληνες δεν θεώρησαν κατακτητές αλλά και οι Ελληνες δεν θεώρησαν τους Αιγύπτιους σαν δούλους. Εκεί έχτισαν πολλές πόλεις που έγιναν εμπορικά, βιοτεχνικά και πολιτιστικά κέντρα των Ελλήνων. Δημιούργησαν μαντεία, έχτισαν ναούς και έφεραν τους θεούς του Ολύμπου στη χώρα του Νείλου. 

 

Όπως μας πληροφορούν αρχαίοι συγγραφείς οι Αιγύπτιοι ήταν πρακτικός λαός. Καλοί χειροτέχνες, οικοδόμοι, γεωργοί, καλλιτέχνες ιδιαίτερα στη μουσική και στους χορούς. Ήταν πρακτικοί άνθρωποι και δέχονταν τον κόσμο όπως ήταν, με καλοσύνη, χωρίς να εμβαθύνουν σε θέματα που μπορεί να χωρίσουν τους λαούς. Ουδέποτε ασχολήθηκαν με τα γράμματα και τις επιστήμες. Εγιναν όμως καλοί γιατροί ανατόμοι διότι ασχολούνταν με την μουμιοποίηση των νεκρών, Αντίθετα υστερούσαν οι Ελληνες γιατροί στην ανατομία διότι απαγορευόταν η κακοποίηση του νεκρού στην αρχαία Ελλάδα. Αλλά σε άλλες ειδικότητες δεν έδειξαν ικανότητες (παθολογία, φαρμακολογία) Με μαγικές συνταγές και με προσευχές προσπαθούσαν να γιατρέψουν τους ασθενείς στις τριόδους. 

 

Σε όλη την μακραίωνα ιστορία οι Έλληνες στην Αίγυπτο ασκούσαν εξουσία: Ιερείς, μάντεις, κρατικοί αξιωματούχοι, στρατηγοί, ναυτικοί, έμποροι κλπ. 

 

Ο πρώτος Φαραώ ήταν Ελληνας γιος του Μίνωα της Κρήτης ονόματι Μιν ή Μένες και στα Ελληνικά Μηνάς. Αλλά και μετέπειτα οι περισσότεροι φαραώ ήταν Έλληνες Κρήτες. 

 

Τα μεγάλα έργα της Αιγύπτου χτίστηκαν από τους Ελληνες και με Έλληνες μηχανικούς και αρχιτέκτονες. 

 

Ο Βούτης κατά τον Στράβωνα και Διόδ. Σικελιώτη ήταν πρωθιερέας των ναών Αθηνάς και Ποσειδώνα. Αυτός πήγε στην Αίγυπτο και ανακάλυψε τα βιβλία του Ερμή του Τρισμέγιστου στις κρύπτες των πυραμίδων και μετέφερε από την ιερογλυφική γραφή στην ιερατική όλα τα ιερά κείμενα που σώθηκαν από τον κατακλυσμό. Ο μεγάλος μηχανικός και αρχιτέκτων Δαίδαλος είναι ο δημιουργός του μεγάλου ναού του Ηφαίστου στην Μέμφιδα και της Μεγάλης Πυραμίδας. Αυτός κατασκεύασε τον λαβύρινθο κάτω από τα ανάκτορα με υπόγειες στοές. 

 

Ο διωγμός των Ελλήνων στην Αίγυπτο δεν ήταν ένα μεμονωμένο γεγονός, αλλά μια σειρά σταδιακών πολιτικών, κοινωνικών και οικονομικών εξελίξεων, κυρίως στον 20ό αιώνα, που οδήγησαν στη μαζική αποχώρηση του ελληνισμού. 

 

Αρχή της πίεσης (1952–1956) 

• 1952: Επανάσταση των Ελεύθερων Αξιωματικών
• 1954–1956: άνοδος του Γκαμάλ Αμπντέλ Νάσερ.

1. Σταδιακή κατάργηση διομολογήσεων
2. περιορισμός ξένων επιχειρήσεων
3. αύξηση φόρων στους αλλοδαπούς 

Δεν υπήρξε μαζικός διωγμός, αλλά έντονη ανασφάλεια και οι περισσότεροι Έλληνες διέφυγαν στην Ελλάδα και αλλού. Η γεωπολιτική κατάσταση της Αν. Μεσογείου έχει δημιουργήσει το στρατηγικό σύμπλοκο Ελλάδα-Κύπρος-Ισραήλ. Σε αυτό συμμετέχει χαλαρά και η Αίγυπτος. Όμως η Αίγυπτος ως μουσουλμανική χώρα δεν είναι σταθερή και δεν δεσμεύεται.

(19/2/26) 

Αμφικτύων – Υποστράτηγος ε.α. Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδη 

Συγγραφέας, Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών

http://www.amphiktyon.blogspot.com

«Δεν υπάρχει χειρότερη βία από την αδικία» – Η καταδίκη του π. Αντωνίου και το κοινό αίσθημα που κραυγάζει

Κακοδικία, ψευδομάρτυρες, παραιτήσεις δικηγόρων - Μια καταδίκη που έμοιαζε προκαθορισμένη σε έναν καιρό που η αδικία είναι θεσμοποιημένη
 

Γράφει ο Ελευθέριος Ανδρώνης

 

Δεν υπάρχει χειρότερη μορφή βίας από την αδικία. Η αδικία της εξουσίας είναι εκείνη που έφτασε μέχρι και να σταυρώσει τον Ήλιο της Δικαιοσύνης, τον ίδιο τον Θεάνθρωπο Χριστό. Τόσο οι φυσικοί όσο και οι πνευματικοί νόμοι προέρχονται από τον ίδιο Νομοθέτη, τον Θεό, και κάθε αδικία διαταράσσει την τάξη της δημιουργίας. 

 

Η αδικία γεννά κατάρα και όταν αυτή η αδικία ασκείται ως θεσμός, παίρνει μορφή εθνικού αναθέματος. Το κοινό περί δικαίου αίσθημα είναι μια λειτουργία αρχέγονη όσο ο άνθρωπος. Πριν τους ποινικούς κώδικες και τα συντάγματα, η συνείδηση ήταν εκείνη που διαχώρισε τον δρόμο της αρετής και της κακίας. 

 

Βλέποντας την δευτεροβάθμια καταδίκη του πατρός Αντωνίου, κάθε υγιής Έλληνας συλλογίζεται με πίκρα ότι ποτέ ξανά στα χρόνια του ελληνικού κράτους δεν πείνασε ο λαός για δικαιοσύνη όσο σήμερα. Ο λαός δεν χρειάζεται καμία δικονομική γνώση για να δει ότι οι «Λιγνάδηδες» κυκλοφορούν έξω ελεύθεροι, και οι ευεργέτες των παιδιών εξουθενώνονται με φυλακές και πρόστιμα. 

 

Από το 2022 ο πατέρας Αντώνιος έκανε δεύτερο σπίτι του τα δικαστήρια, χωρίς να έχει πλέον πρώτο. Πετροβολήθηκε ανηλεώς με υποθετικές καταγγελίες, έμεινε πάμφτωχος, του έστυψαν τα υπερασπιστικά του δικαιώματα σαν λεμονόκουπες, έψαχνε μάταια κάποια ψίχουλα δικανικής λογικής, αγωνίστηκε μέρα με τη μέρα για να αποδείξει τη σκευωρία ενάντια στην Κιβωτό και όμως το αποτέλεσμα έμοιαζε ως προκαθορισμένο. 

 

Μια σειρά από κατήγοροι ομολόγησαν ότι τους έβαλαν να συκοφαντήσουν τον π. Αντώνιο κι όμως η ελληνική δικαιοσύνη δεν ένιωσε την υποχρέωση ούτε καν να σηκώσει το φρύδι της. Όταν έχεις έναν και μόνο ψευδομάρτυρα ας πούμε ότι μπορείς να το προσπεράσεις, αλλά όταν έχεις 10 τρόφιμους να λένε ότι εκτελούσαν συγκεκριμένες εντολές εξόντωσης, μιλάμε για σχέδιο. Αλλά ούτε αυτό δεν στάθηκε αρκετό για να εξεταστεί το προφανές. Ούτε οι παραιτήσεις των συνήγορων του π. Αντωνίου που απηυδισμένοι σήκωσαν τα χέρια ψηλά με την κακοδικία. Ούτε οι μαρτυρίες δεκάδων παιδιών της Κιβωτού που επώνυμα δήλωσαν ότι όλες οι συκοφαντίες είναι ψέματα. 

 

«Ένοχος» ο παπα-Αντώνης καθόσον η Κιβωτός έχει σαλπάρει για κρατικά πελάγη και η αναγνωρισμένη αθωότητά του θα σήμαινε καθεστωτικό «ναυάγιο». Με μια ποινή στο Εφετείο που μοιάζει εκδικητική αφού σχεδόν διπλασιάστηκε. Και ποιος από αυτούς υπολογίζει έναν σταυρωμένο παπά; Ποιος υπολογίζει τα ορφανεμένα παιδιά; Ποιος νοιάζεται για τα ανθρώπινα δράματα που θα καταλήξουν στον δρόμο; Η Κιβωτός να διασύρεται πάνω απ’ όλα και ο κατακλυσμός δυστυχίας στα παιδιά καλώς να έρθει! 

 

«Ένοχος» ο παπα- Αντώνης για «ηθική αυτουργία για σωματική βλάβη ανηλίκων» γιατί «αποκλείεται να μην ήξερε» ότι ο τάδε και ο τάδε συνεργάτης του κάποια στιγμή χτύπησε (;) κάποιον έφηβο στη δομή του… Βόλου. Συμπεράσματα μέσα από αμφίβολες καταθέσεις, ενώ μιλάμε για μια δομή γεμάτη από παραβατικά και προβληματικά παιδιά. Και αν υπάρχουν χίλιες δικανικές ανορθογραφίες, το μαύρο του ράσου φαίνεται ιδανικό για να μη τονίζονται οι μουτζούρες της δικαιοσύνης. 

 

Υπουργοί προσποιούνται ότι δεν γνωρίζουν τίποτα ενώ οι άμεσοι υφιστάμενοί τους πιάνονται με γίδες στην πλάτη μέσα σε σκάνδαλα που συνεχίζονταν για χρόνια, και ο π. Αντώνιος καταδικάστηκε επειδή δεν ήταν πανταχού παρών. Άλλος υπουργός ωρυόταν για την ασφάλεια των τραίνων και 57 άνθρωποι σκοτώθηκαν στον τομέα ευθύνης του, και όχι μόνο ξαναβγήκε βουλευτής, όχι μόνο βγαίνει λάδι με «ταβάνι» ποινής το πλημμέλημα, αλλά χειροκροτήθηκε και απ’ όλη την κυβέρνηση ως υπόδειγμα πολιτικού. Ανισότητες αστρονομικών διαστάσεων και εξουσιαστική βία χωρίς προηγούμενο. 

 

Οι ίδιοι ασπόνδυλοι δημοσιογραφίσκοι που έπαιζαν νυχθημερόν ρεπορτάζ για… Πόρσε, για βίλες, για κρουαζιέρες και για άλλες τερατολογίες, τώρα βγήκαν από το γλιτσερό καβούκι τους και ζητούν το «κεφάλι» του πατρός Αντωνίου, αντί να ντρέπονται για τη δολοφονία χαρακτήρος που έπραξαν. Ποιος τολμάει από όλους αυτούς να κάνει ένα ρεπορτάζ για τα χάλια που βρίσκεται τώρα η Κιβωτός, υπό την – δήθεν εγγυητική – εποπτεία του κράτους; Ποιος τολμά να δώσει μικρόφωνο στα παιδιά για να τα ρωτήσει πώς ήταν τότε και πώς είναι τώρα; 

 

Είναι διάχυτη η αίσθηση του κόσμου ότι η καταδίκη του πατρός Αντωνίου αποτελεί μια κατάφωρη αδικία. Χιλιάδες άνθρωποι προτίθενται να προσφέρουν κάτι από το υστέρημα τους για να καλυφθεί το χρηματικό πρόστιμο των 60.000 ευρώ που επιβλήθηκε στον ιερέα. Κανείς δεν θα έδινε ούτε δεκάρα για να βοηθήσει αμφίβολους «αθώους», κι όμως είναι έτοιμοι να συνδράμουν γι’ αυτόν τον «ένοχο». 

 

Χάσμα μέγα διαμορφώνεται μεταξύ της ελληνικής δικαιοσύνης και του κοινού αισθήματος γι’ αυτήν. Ποτέ ξανά οι πνευματικοί νόμοι δεν έμοιαζαν τόσο ξέμακροι από τους κοσμικούς. Ίσως το τελευταίο σωτήριο ταξίδι της Κιβωτού είναι η αγάπη του λαού για την αλήθεια που κλείνει μέσα της, ως είδος που δεν πρέπει να εξαφανιστεί. Και αυτή η αγάπη δεν γίνεται να μην έρθει μέρα που θα βρει κλαδί ελαίας και ειρήνης…

 

πηγή 

Ένα-ένα έρχονται στο φως τα εγκλήματα που κατέστρεψαν την Ελλάδα

Γράφει η Μαρία Νεγρεπόντη Δελιβάνη

 

Μετά την επίσημη, παρότι ρυπαρή διαβεβαίωση (για όσους, φυσικά, δεν το υποψιάζονταν, παρότι εμφανές από την πρώτη στιγμή), ΟΤΙ ΟΙ ΕΚΑΣΤΟΤΕ ΑΡΜΟΔΙΟΙ ΥΠΕΓΡΑΨΑΝ ΜΝΗΜΟΝΙΑ (ΑΦΟΥ Ή ΚΑΙ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΤΑ ΔΙΑΒΑΣΟΥΝ) εξαιτίας του περιεχομένου των οποίων, επί 15 συναπτά έτη, ο ελληνικός λαός ματώνει, εξαθλιώνεται, φτωχοποιείται και εξαφανίζεται, καταβάλλοντας ΔΑΝΕΙΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΔΙΚΑ ΤΟΥ, ΓΙΑ ΝΑ ΣΩΘΟΥΝ ΟΙ ΓΕΡΜΑΝΙΚΕΣ ΚΑΙ ΓΑΛΛΙΚΕΣ ΤΡΑΠΕΖΕΣ. 

 

Και τώρα έρχεται και το επόμενο…

ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΠΑΡΑΚΑΤΩ (αλήθεια, πως να το χαρακτηρίσω): ΠΟΥΛΗΣΑΜΕ ΔΑΝΕΙΑ ΣΤΑ FUNDS χωρίς να έχουμε την υποχρέωση από τα ΜΝΗΜΟΝΙΑ. Δηλαδή… με δική μας προτίμηση!

 

Ένα-ένα έρχονται στο φως τα εγκλήματα που κατέστρεψαν την Ελλάδα. 

Και ερωτώ:

 

ΤΙ ΓΕΝΕΣΘΑΙ; Θα εξακολουθούμε να καταβάλουμε πειθήνια, χρέη που δεν είναι δικά μας, και μάλιστα να τα πληρώνουμε προ της λήξης τους, έχοντας προηγουμένως κυριολεκτικά ΠΝΙΞΕΙ τον ελληνικό λαό με φόρους, όχι μόνο υπερβολικούς, αλλά και άνισα κατανεμημένους, προκειμένου να εξασφαλίζονται έτσι θηριώδη πρωτογενή πλεονάσματα, ώστε να… ικανοποιούνται οι δανειστές, που δεν είναι δανειστές, εις βάρος των κορόιδων;

 

Μας εμποδίζει κάτι να απαιτήσουμε αμέσως και τώρα ΡΙΖΙΚΗ ΑΝΑΘΕΩΡΗΣΗ; ΚΑΙ ΜΕ ΤΑ FUNDS, αλήθεια τι μέλλει γενέσθαι; (Όλα καλά;)

 

πηγή 

Στην Ρωσία οι μαθητές εκπαιδεύονται στα όπλα μέσα στην αίθουσα διδασκαλίας με πραγματικά πυρά!

Στην Ρωσία οι μαθητές εκπαιδεύονται στα όπλα μέσα στην αίθουσα διδασκαλίας με πραγματικά πυρά όπως δείχνει βίντεο που είδε το «φως» της δημοσιότητας.

 

Ρώσοι στρατιωτικοί πυροβολούν εντός της τάξης και μάλιστα έχοντας προσαρμόσει στα όπλα τους σιγαστήρες. 

 

Οι πυροβολισμοί γίνονται σε έναν ειδικό κάδο ο οποίος κρατάει τις σφαίρες στο εσωτερικό του για να μην υπάρξει κάποια αναπήδηση (ρίκοσετ) που θα μπορούσε να απειλήσει τις ζωές των παιδιών.

 

Τα παιδιά επίσης μαθαίνουν να συντηρούν, να «λύνουν» και να «δένουν» τυφέκια εφόδου.

 

Είναι ένας τρόπος για να εκπαιδευτούν τα παιδιά ακουστικά στον ήχο της πραγματικής σφαίρας και οπτικά στο πως είναι ένας στρατιώτης και τι ακριβώς κάνει σε ένα πεδίο μάχης.

 

Με λίγα λόγια οι Ρώσοι εκπαιδεύουν τα παιδιά τους στο πως θα είναι ένας πραγματικός πόλεμος και τα εξοικειώνουν από μικρή ηλικία.

 

Έτσι ακόμα και αν τα παιδιά αυτά δεν ακολουθήσουν την στρατιωτική καριέρα ωστόσο σαν πολίτες είναι πολύ πιο «σκληραγωγημένα» σε πολεμικές συνθήκες.

 

Αυτό εξηγεί και γιατί διαχρονικά η ρωσική κοινωνία είναι πιο «ανθεκτική» σε πολέμους και δυσκολίες από τις δυτικές.

Παρομοίως εκπαιδεύονται και τα παιδιά στην Λευκορωσία.

 

πηγή 

Τα άλυτα μυστήρια της αρχαίας Ελλάδας που ακόμη προκαλούν τους ερευνητές

Μια ματιά στα πιο γνωστά άλυτα μυστήρια της αρχαίας Ελλάδας που συνεχίζουν να απασχολούν ιστορικούς και αρχαιολόγους
 

Γράφει ο Γρηγόρης Κεντητός 

 

Περισσότερα από δύο χιλιάδες χρόνια μετά, η αρχαία Ελλάδα εξακολουθεί να κρατά ερωτήματα που δεν έχουν κλείσει. Οι ανασκαφές φέρνουν στο φως νέα ευρήματα, παλιά κείμενα διαβάζονται ξανά με πιο προσεκτικό μάτι, εργαστήρια εξετάζουν οστά και μέταλλα με σύγχρονες μεθόδους. Κι όμως, σε ορισμένες υποθέσεις η εικόνα παραμένει θολή. Από πολεμικά τεχνάσματα μέχρι μυητικές τελετές και αινιγματικούς θανάτους, η έρευνα προχωρά χωρίς να δίνει πάντα την τελευταία λέξη. 

 

Το όπλο του Αρχιμήδη στις Συρακούσες 

 

Κατά την πολιορκία των Συρακουσών, μεταγενέστεροι συγγραφείς περιγράφουν τον Αρχιμήδη να τοποθετεί κάτοπτρα απέναντι από τα ρωμαϊκά πλοία. Οι ακτίνες του ήλιου λέγεται ότι συγκεντρώνονταν πάνω στα ξύλινα πλευρά και άναβαν φωτιά. Στον 20ό αιώνα έγιναν πειράματα με μεταλλικούς καθρέφτες και σε μικρή απόσταση το ξύλο πράγματι πήρε φλόγα. Στη θάλασσα όμως τα πλοία κινούνται, το κύμα σηκώνεται, ο καπνός απλώνεται. Καμία πηγή της εποχής της πολιορκίας δεν περιγράφει καθαρά μια τέτοια σκηνή μέσα στη μάχη και το ερώτημα μένει ανοιχτό. 

 

Η Πυθία και τα αέρια των Δελφών 

 

Στον ναό του Απόλλωνα στους Δελφούς η Πυθία καθόταν πάνω σε τρίποδα και απαντούσε στους πιστούς. Για πολλά χρόνια οι ειδικοί θεωρούσαν μύθο την ιδέα ότι από το έδαφος έβγαιναν αέρια. Γεωλογικές έρευνες εντόπισαν ρήγματα και ίχνη αιθυλενίου στην περιοχή. Το συγκεκριμένο αέριο μπορεί να προκαλέσει ευφορία σε ορισμένη συγκέντρωση. Δεν έχει αποδειχθεί όμως ότι μέσα στον ναό υπήρχε τέτοια ποσότητα ώστε να επηρεάζει σταθερά τη συνείδηση της ιέρειας. Οι αρχαίες περιγραφές δεν δίνουν σαφή απάντηση και αφήνουν χώρο για διαφορετικές ερμηνείες. 

 

Ο Μηχανισμός των Αντικυθήρων 

 

Το 1901 δύτες που έψαχναν σφουγγάρια ανέσυραν από ναυάγιο στα Αντικύθηρα έναν μπρούτζινο μηχανισμό γεμάτο γρανάζια. Όταν καθαρίστηκε, φάνηκαν δεκάδες οδοντωτοί τροχοί που συνεργάζονταν με εντυπωσιακή ακρίβεια. Ο μηχανισμός μπορούσε να υπολογίζει εκλείψεις και κύκλους της Σελήνης, να δείχνει ημερολογιακές περιόδους και αγώνες. Οι επιγραφές πάνω στις πλάκες λειτουργούν σαν οδηγίες για τον χρήστη. Δεν γνωρίζουμε ποιος τον κατασκεύασε ούτε πόσο διαδεδομένη ήταν αυτή η τεχνογνωσία στον ελληνιστικό κόσμο.

 

Η κατάρρευση των μυκηναϊκών ανακτόρων 

 

Γύρω στο 1200 π.Χ τα ανάκτορα σε Μυκήνες και Πύλο καίγονται. Πινακίδες με Γραμμική Β σώζονται επειδή ψήθηκαν μέσα στις φωτιές. Αποθήκες που κάποτε γέμιζαν με σιτάρι και λάδι μένουν άδειες. Σε ορισμένες θέσεις φαίνονται ίχνη σεισμών, αλλού όπλα και καταστροφές που δείχνουν επιδρομές. Οι αρχαιολόγοι συζητούν για συνδυασμό παραγόντων. Καμία εξήγηση από μόνη της δεν καλύπτει όλα τα δεδομένα που έρχονται στο φως. 

 

Τα Ελευσίνια Μυστήρια 

 

Στην Ελευσίνα οι μυημένοι περνούσαν ημέρες νηστείας πριν πιουν κυκεώνα με κριθάρι και δυόσμο. Η πομπή ξεκινούσε από την Αθήνα και κατέληγε στο τελεστήριο. Όσα συνέβαιναν μέσα στον κλειστό χώρο δεν καταγράφηκαν. Ο όρκος σιωπής τηρήθηκε με αυστηρότητα και οι παραβάτες τιμωρούνταν. Οι πληροφορίες που διαθέτουμε προέρχονται από σκόρπιες αναφορές σε λόγους και επιγραφές. Το κεντρικό δρώμενο της τελετής παραμένει άγνωστο. 

 

Το πρόσωπο του Ομήρου 

 

Η Ιλιάδα και η Οδύσσεια διαμορφώθηκαν μέσα σε μακρά προφορική παράδοση πριν πάρουν γραπτή μορφή. Το όνομα Όμηρος συνδέθηκε με τα έπη, όμως η μορφή του δεν στέκεται καθαρά μπροστά μας. Τον 19ο αιώνα ανασκαφές στην Τροία έδειξαν ότι στην περιοχή υπήρξαν διαδοχικές πόλεις με ίχνη πολέμου. Το αν τα έπη κρατούν μνήμη ενός συγκεκριμένου γεγονότος ή αν συνδυάζουν εμπειρίες διαφορετικών εποχών εξακολουθεί να απασχολεί τους μελετητές. 

 

Ο θάνατος του Μεγάλου Αλεξάνδρου 

 

Το 323 π.Χ. στη Βαβυλώνα ο Μέγας Αλέξανδρος αρρώστησε μετά από συμπόσιο. Οι πηγές μιλούν για υψηλό πυρετό και αδυναμία που κράτησε αρκετές ημέρες. Προτάθηκαν ασθένειες όπως τυφοειδής πυρετός ή ελονοσία, ενώ δεν έλειψαν οι υποψίες για δηλητήριο. Ο τάφος του δεν έχει εντοπιστεί και έτσι δεν υπάρχει υλικό για ιατρική εξέταση. Η αιτία του θανάτου του παραμένει αβέβαιη. 

 

Ο ιστορικός Σωκράτης 

 

Ο Σωκράτης δεν άφησε δικά του γραπτά. Η εικόνα του φτάνει σε εμάς μέσα από τους διαλόγους του Πλάτωνα και τα έργα του Ξενοφώντα. Σε ορισμένα σημεία οι περιγραφές διαφέρουν και η φυσιογνωμία του δασκάλου αλλάζει χρώμα. Οι ερευνητές προσπαθούν να διακρίνουν τι ανήκει στον ίδιο και τι αποτελεί φιλοσοφική επεξεργασία των μαθητών του. Το λεγόμενο σωκρατικό πρόβλημα δεν έχει λυθεί οριστικά. 

 

Η επιδημία της Αθήνας 

 

Το 430 π.Χ. μια επιδημία χτύπησε την Αθήνα την ώρα που ο πόλεμος βρισκόταν σε εξέλιξη. Ο Θουκυδίδης, που νόσησε και επέζησε, κατέγραψε πυρετό, δίψα, εξανθήματα και απελπισία στους δρόμους. Σύγχρονες αναλύσεις γενετικού υλικού από ομαδικούς τάφους έδειξαν στοιχεία που θυμίζουν τυφοειδή πυρετό. Τα δεδομένα δεν δίνουν απόλυτη βεβαιότητα και η ταυτότητα της νόσου εξακολουθεί να εξετάζεται.

 

πηγή 

 

ΣΧΟΛΙΟ

 

Μερικά από τα άλυτα μυστήρια της αρχαιότητας είναι τα παραπάνω...

Υπάρχουν όμως κι άλλα...

Η κατασκευή του Παρθενώνα με τις περίεργες αναλογίες της...

Η ακριβέστατη κατασκευή γεωγραφική και γεωμετρική των αρχαίων Μαντείων...

Που είναι ο Κολοσσός της Ρόδου; 

και πολλά άλλα.... 

«Η Μέλλουσα Κρίση» - π. Γεώργιος Σχοινάς

από το κανάλι Ευλογία | Ομιλίες πατρός Γεωργίου Σχοινά 

 

Ομιλία π. Γεωργίου Σχοινά, στην αίθουσα της οδού Ζωοδόχου Πηγής 44, Εξάρχεια Κυριακή 15 Φεβρουαρίου 2026

«ΕΓΕΡΤΗΡΙΟΝ ΣΑΛΠΙΣΜΑ»

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΤΥΡΟΦΑΓΟΥ[:Ρωμ. 13,11-14 και 14,1-4]

 

Απομαγνητοφωνημένη ομιλία μακαριστού γέροντος Αθανασίου Μυτιληναίου με θέμα:

«ΕΓΕΡΤΗΡΙΟΝ ΣΑΛΠΙΣΜΑ»

 

[εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 25-2-1996] 

[Β330, β΄έκδοσις]

Ακούσαμε, αγαπητοί μου, στην σημερινή αποστολική περικοπή, να μας λέγει ο μέγας των Εθνών Παύλος τα εξής από την προς Ρωμαίους επιστολή του. Σε μετάφραση: «Να δέχεστε όποιον έχει ασθενική πίστη, χωρίς να επικρίνετε τις απόψεις του. Για παράδειγμα, ένας πιστεύει πως μπορεί να φάει τα πάντα, ενώ ο άλλος, που έχει ασθενική πίστη, τρώει μόνο χόρτα. Αυτός που τρώει τα πάντα, ας μην περιφρονεί όποιον δεν τρώει. Αλλά κι αυτός που δεν τρώει, ας μην κατακρίνει όποιον τρώει. Γιατί ο Θεός τον έχει δεχτεί στην Εκκλησία Του. Ποιος είσαι εσύ που κρίνεις έναν ξένο υπηρέτη; Μόνο ο Κύριός Του μπορεί να κρίνει αν στέκεται ή όχι στην πίστη. Και θα σταθεί, γιατί ο Κύριος έχει την δύναμη να τον στηρίξει».

Αγαπητοί μου, όπως παρατηρούμε, στη σημερινή, όπως είπαμε, αποστολική περικοπή, να γίνεται ένα εγερτήριον σάλπισμα. Φαίνεται ότι οι πιστοί ατονούν στην πνευματική τους πορεία· που τελικά φτάνουν να κοιμώνται πνευματικά. Έτσι, το εγερτήριον σάλπισμα, κατά καιρούς, που κάνει ο λόγος του Θεού, είναι αναγκαίον. Τι μας λέγει;

«Εἰδότες τὸν καιρόν, ὅτι ὥρα ἡμᾶς ἤδη ἐξ ὕπνου ἐγερθῆναι· νῦν γὰρ ἐγγύτερον ἡμῶν ἡ σωτηρία ἢ ὅτε ἐπιστεύσαμεν. Ἡ νὺξ προέκοψεν, ἡ δὲ ἡμέρα ἤγγικεν. Ἀποθώμεθα οὖν τὰ ἔργα τοῦ σκότους καὶ ἐνδυσώμεθα τὰ ὅπλα τοῦ φωτός. Ὡς ἐν ἡμέρᾳ εὐσχημόνως περιπατήσωμεν». Λέγει ο Παύλος: Δηλαδή «γνωρίζοντες καὶ ἀναγνωρίζοντες τὸν καιρόν», ότι είναι πια ώρα να σηκωθούμε από τον ύπνο· διότι τώρα είμαστε πιο κοντά εις την σωτηρίαν που έρχεται δια του Ιησού Χριστού, την ημέρα της Δευτέρας Του παρουσίας, παρά τότε που επιστεύσαμε. Η νύχτα πέρασε. Η ημέρα πλησίασε. Έτσι, λοιπόν, σαν παιδιά της ημέρας να πολιτευθούμε -«περιπατήσωμεν»- «εὐσχημόνως», με καλό σχήμα.

Κάτω από αυτές τις εικόνες, αγαπητοί, του ύπνου, της νύχτας και της ημέρας, τι θέλει να υποδηλώσει ο λόγος του Θεού; Για να το εννοήσομε, αυτές τις εικόνες, πρέπει να θυμηθούμε μια σημερινή επέτειο. Για να αντιληφθούμε τι σημαίνει ότι πρέπει να σηκωθούμε από τον ύπνο. Πρέπει να ξυπνήσομε. Βεβαίως, όχι τον βιολογικόν ύπνον. Είναι, αγαπητοί μου, η έξοδος του Αδάμ από τον Παράδεισον του Θεού. Ο Αδάμ στον Παράδεισο ήταν μέσα στο φως του Θεού. Ήταν θεωμένος. Είχε θεωρία Θεού. Είχε κοινωνία Θεού. Κι έτσι είχε θεωρία Θεού. Δηλαδή «έβλεπε». Αυτό το «έβλεπε» το βάζω σε εισαγωγικά. Αλλά πάντως ήταν μία θεωρία μετά του Θεού Λόγου. Αυτόν που αργότερα, ο Θεός Λόγος, θα πάρει σάρκα και θα έρθει ανάμεσά μας. Είχε, λοιπόν, κοινωνία.

Όταν εκείνο το δειλινό ήρθε ο Θεός Λόγος, το υπογραμμίζω, να δει τον Αδάμ. Δεν ήτο κάτι… πρώτη φορά. Ήταν σύνηθες. Ας μου επιτραπεί έτσι να πω πολύ πολύ ανθρώπινα, όπως κάνομε το απογευματάκι -λέει «δειλινό» η Αγία Γραφή- το απογευματάκι, αφού τελειώσομε τις δουλειές της ημέρας μας, κάνομε επισκέψεις. Πηγαίνομε εμείς αλλού, έρχονται άλλοι σε μας. Έτσι ήταν συνηθισμένη περίπτωση αυτή η κοινωνία του Αδάμ με τον Θεό Λόγο. Εκείνο, όμως, το απόγευμα, αφού το μεσημέρι είχαν παραβεί την εντολή του Θεού, λέγει ο Θεός Λόγος: «Ἀδάμ, ποῦ εἶ;». «Πού είσαι, Αδάμ;». Ο Αδάμ κρύφτηκε! Κρύφτηκε γιατί είχε αμαρτήσει. Και ντρεπόταν να εμφανιστεί. -«Πού είσαι;». -«Εδώ είμαι, Κύριε». -«Γιατί κρύφτηκες;». Εν τω μεταξύ δε, προσπάθησε κάπως να κρύψει την ασχημοσύνη. «Ποιος σου είπε ότι είσαι γυμνός;». Γιατί είπε: -«Ντρέπομαι, γιατί είμαι γυμνός». -«Και ποιος σου είπε ότι είσαι γυμνός; Ποιος ήρθε να σου το ανακοινώσει αυτό;». Βεβαίως ήθελε να πει: «Είσαι γυμνός. Αλλά γιατί τώρα το συνειδητοποιείς; Ποιος ήρθε να σου το πει;». Βλέπετε, από την στιγμή που μπαίνει η αμαρτία, αρχίζει και η ντροπή. Ένα μικρό παιδάκι δεν ντρέπεται, γιατί δεν έχει αμαρτίες.

Βλέπετε τι κοινωνία είχε ο Αδάμ; Ο Αδάμ ήταν όλος φως. Αλλά εξορίστηκε από τον Παράδεισο. Αυτή η αυτοθέωσή του, κατά την υπόδειξη του σατανά, τον έκανε τελικά να βρεθεί έξω από τον Παράδεισο. Χωρίς πλέον το φως του Θεού. Γυμνός. Γυμνός από τι; Από την χάρη του Θεού. Γυμνός από την πρώτη θεοΰφαντη στολή. Εκείνο που ακούσαμε πιο πίσω, την Κυριακή του Ασώτου, που ειπώθηκε: «Φέρετε τήν στολήν τήν πρώτην». Αυτή είναι η στολή η πρώτη. Εκείνη την οποία είχε ο Αδάμ και δεν ντρεπόταν. Και που παίρνομε ξανά στο Βάπτισμα. Αλλά την παίρνομε την στολήν αυτήν όχι ἐνεργείᾳ, αλλά δυνάμει. Δεν ξέρω αν το σκεφτήκατε ποτέ. Στη Βασιλεία του Θεού, δεν θα υπάρχει ιματισμός. Το σκεφθήκατε ποτέ; Ο προφήτης Ηλίας ήταν μονοχίτων. Μια προβιά φορούσε. Όταν όμως αρπάχτηκε «ὡς εἰς οὐρανόν», την πέταξε την προβιά αυτή. Δεν την είχε ανάγκη. Γιατί απλούστατα είναι η στολή της θεώσεως.

Ναι. Έτσι ο άνθρωπος έμεινε γυμνός απ’ αυτήν την πρώτη θεοΰφαντη στολή της θεώσεως. Μέσα σε ένα σκοτάδι αγνωσίας Θεού. Και μέσα στο σκοτάδι αυτό, οι απόγονοι του Αδάμ έπεσαν στον πνευματικόν ύπνο· που είναι ο ύπνος της αποστασίας. Δεν αντιλαμβάνεται ο άνθρωπος τι θα πει «αποστατώ». Το αποφασίζει. Δεν το συνειδητοποιεί. Εξάλλου και ο Αδάμ σημείωσε ένα σημείον αποστασίας, όταν παρέβη την εντολήν του Θεού. Αποστασιοποιήθηκε από τον Θεόν. Ο άνθρωπος χάνει πια από τον οπτικό του ορίζοντα τον Θεό. Συγχέει δε· το πρώτο σύμπτωμα αυτής της αποστάσεως είναι η σύγχυσις ανάμεσα Κτίστου και κτίσεως. Δηλαδή έχει αγνωσία Θεού και θεοποιεί εκείνο που είναι μπροστά του. Εάν δεν το έκανε ο Αδάμ, το έκαναν οι απόγονοί του· ευθύς αμέσως. Δηλαδή ειδωλολατρία. Το πρώτο σύμπτωμα, λοιπόν, είναι η ειδωλολατρία. Είναι εκείνο που γράφει στο 1ο κεφάλαιο στην προς Ρωμαίους επιστολή του ο Παύλος: «Αντί να τιμήσουν και να προσκυνήσουν τον Κτίστην, προσκύνησαν και θεοποίησαν την κτίσιν».

Έτσι ο άνθρωπος, αυτό που βλέπει μπροστά του πια, δεν έχει κοινωνία με τον Θεό Λόγο, για να ξέρει τον Θεό. Κι ό,τι βλέπει μπροστά του, το θεοποιεί. Βλέπει τον ουρανό, τα αστέρια, τον ήλιο, την σελήνη, βλέπει τα νερά, βλέπει την γη, ό,τι βλέπει. Κι όλα αυτά τα θεοποιεί. Έχομε τι; Πολυθεΐα. Γιατί; Γιατί πέφτει ο άνθρωπος εις την ειδωλολατρία. Είναι δυστύχημα ότι υπάρχουν πολλοί Χριστιανοί μας που ξαναπέφτουν πάλι εις αυτήν την ειδωλολατρία. Ναι. Τι είναι παρακαλώ ο Πανθεϊσμός που επικρατεί στην εποχή μας; Τι είναι, παρακαλώ, ο Μασονισμός, που έχει πανθεϊστική τοποθέτηση; Τι είναι η Θεοσοφία που έχει κι αυτή πανθεϊστική τοποθέτηση; Ο γνωστός αρχαίος, από προ Χριστού εμφανισθείς, Γνωστικισμός; Τι είναι όλα αυτά;

Ακόμη, έπεσε και σε έναν άλλον ύπνον ο άνθρωπος. Στον ύπνο της αμαρτίας. Ο ύπνος αυτός είναι μία αληθινή αφασία των δυνάμεων της ψυχής. Και οι δυνάμεις της ψυχής είναι ο νους, το συναίσθημα, η βούλησις. Ο νους έπεσε σε αφασία. Καταλαβαίνομε τι θα πει αφασία. Το συναίσθημα· σε αφασία… Η βούλησις· σε αφασία... Γιατί και τα τρία τώρα αυτά υπηρετούν την αμαρτία. Η αμαρτία έρχεται να διαστρέψει τις δυνάμεις της ψυχής. Και ο άνθρωπος συγχέει τώρα το αγαθόν με το κακόν. Πρώτα συνέχεε την κτίσιν με τον Κτίστην και τώρα συγχέει το αγαθόν με το κακόν. Βλέπετε, σήμερα οι άνθρωποι δεν διακρίνουν τι είναι καλό και κακό. Την πορνεία, φερειπείν, την θεωρούν κάτι καλό…· κ.ο.κ. Αντιθέτως, την εγκράτεια την θεωρούν κάτι που είναι αφύσικο πράγμα. Την νηστεία, μην πάμε μακριά, μια που ανοίγει η Μεγάλη Τεσσαρακοστή αρχίζει, θεωρούν την νηστεία ότι είναι κάτι κακό. Ποιο είναι το επιχείρημά τους; Το επιχείρημα είναι το εξής: Ότι «αφού ο Θεός μού έδωσε ένα στομάχι, μου έδωσε μια όρεξη και μου δίνει τα αγαθά Του, πάει να πει ότι εγώ πρέπει να τα γευτώ. Τι θα πει, λοιπόν, νηστεία;». Στο γενετήσιο το ίδιο. Μου έδωσε αυτό που μου έδωσε. Τι θα πει εγκράτεια; Και δεν αντιλαμβάνεται ο ταλαίπωρος άνθρωπος ότι ακριβώς δια βρώσιν εχάσαμε τον Παράδεισον. Επειδή ακριβώς δεν ετηρήθη η εντολή της νηστείας, γι'αυτό εχάθη ο Παράδεισος. Δεν το αντιλαμβάνεται αυτό.

Ούτε ακόμη αντιλαμβάνεται ότι η παρούσα ζωή δεν είναι παρά ένα στάδιον· του οποίου σταδίου μικρογραφία είναι μία Τεσσαρακοστή· που στο τέρμα της είναι ο σταυρός. Και λίγο, ένα βήμα μετά είναι η Ανάσταση. Δεν το αντιλαμβάνεται ο φτωχός άνθρωπος αυτό. Γιατί βλέπει με μάτια σαρκικά, βιταλιστικά, ζωικά μάτια. Τα μάτια της ψυχής είναι πεπηρωμένα, τυφλά. Δεν βλέπει.

Αλλά ο αγαθός Θεός, που αγαπά τον άνθρωπον, δεν τον άφησε μέσα σ’ αυτό το πυκνό σκοτάδι της αγνωσίας του Θεού και της αμαρτίας. Αλλά, αφού όπως λέγει ο Παύλος «ἡ νὺξ προέκοψεν -δηλαδή η νύχτα προχώρησε-, ἡ δὲ ἡμέρα ἤγγικεν» -Πώς «ἤγγικεν» η ημέρα; Με την παρουσία του Χριστού. Γιατί; Έρχεται Αυτός, ο Θεός Λόγος, παίρνει την ανθρωπίνη φύση, για να γίνει πάλι σε μας φως και ζωή. Ο Χριστός είναι το φως. Ο Χριστός είναι η ζωή του κόσμου, είναι ο νοητός Παράδεισος· που ο άνθρωπος οφείλει, αν είναι έξυπνος, να επιστρέψει εις Αυτόν. Αυτή είναι η ευφυΐα. Δεν θέλω να αρνηθώ την κοσμικήν ευφυΐαν· η οποία, όμως, δεν είναι απλώς να αντιλαμβάνομαι κάτι ως επινόηση επί παραδείγματι. Εάν αυτό τελικά στραφεί εις βάρος μου. Είναι αληθινή ευφυΐα; Αληθινή ευφυΐα είναι να αντιληφθώ, εκεί που θα φθάσω, θα ωφεληθώ;

Ο Ιησούς Χριστός είναι το ξύλον της ζωής. Γι'αυτό εξεδιώχθη από τον Παράδεισον. Για να μην δοκιμάσει το ξύλον της ζωής, τον καρπόν του ξύλου της ζωής. «Ξύλον» θα πει δένδρον. «Δύο δένδρα», λέει, «ο Θεός εφύτευσε εις τον Παράδεισον». Δηλαδή είναι η ανθρωπίνη και η θεία φύσις του Χριστού. Είναι ο Θεάνθρωπος Ιησούς Χριστός. Κι έπρεπε τότε να μην δοκιμάσει, για να μην… αθανατιστεί. Και ήταν σε κατάσταση πτώσεως. Και συνεπώς, θα έμενε στην αθανασία πεπτωκώς. Έτσι έπρεπε να μην δοκιμάσει. Θα εδοκίμαζε, εάν μετενόει. Εάν εγίνετο καινούριος άνθρωπος, τότε θα δοκίμαζε· που είναι το Σώμα και το Αίμα του Χριστού στο μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας. Ναι. Για να αφθαρτιστεί και για να αθανατοποιηθεί τότε.

Ο Ιησούς Χριστός είναι η ογδόη, ανέσπερος ημέρα. Η ημέρα εκείνη η ογδόη, που δεν έχει εσπέρας. «Και ἐγένετο πρωί, και ο Θεός», λέει, «έκανε την εβδόμη ημέρα». Και δεν είπε «ἐγένετο ἑσπέρας». Αλλά αυτή, όμως, η εβδόμη ημέρα τσαλαπατήθηκε από τον άνθρωπο, για να τοποθετηθεί η ογδόη ημέρα, που είναι η Κυριακή του Πάσχα. Η ημέρα, η εορτή των εορτών. Η μεγάλη ημέρα. Γιατί Εκείνος που την δημιούργησε λέγεται «ὀγδόη ἡμέρα». Είναι ο Ιησούς Χριστός.

Έτσι κηρύσσεται στον παρόντα κόσμο, από την αγάπη του Θεού, το ευαγγέλιον της σωτηρίας. Η μετάνοια εξαγγέλλεται. Και η επιστροφή· «Ελάτε. Φταίξατε. Θα σας συγχωρήσω», λέει ο Θεός Λόγος. Εκείνος που μίλησε στον Αδάμ, μιλούσε εις τον Αδάμ, στον Παράδεισο μέσα. Γι’ αυτό η παλαιά προφητεία του Ησαΐου λέγει: «Γαλιλαία τῶν ἐθνῶν, ὁ λαὸς ὁ καθήμενος ἐν σκότει εἶδε φῶς μέγα καὶ τοῖς καθημένοις ἐν χώρᾳ καὶ σκιὰ θανάτου φῶς ἀνέτειλεν αὐτοῖς». Aυτή είναι η μεγάλη ευλογία του Θεού, αγαπητοί μου, στον πεσμένο άνθρωπο, που ευρίσκετο μες στο σκοτάδι και εις τον ύπνον της αγνωσίας.

Σάλπισμα, λοιπόν, εγερτήριον. Όμως, παρότι «τὸ φῶς ἐλήλυθεν εἰς τὸν κόσμον» -όπως μας λέγει ο ευαγγελιστής Ιωάννης, έχει έλθει το φως εις τον κόσμον, που είναι ο Ιησούς Χριστός- ἠγάπησαν οἱ ἄνθρωποι μᾶλλον τὸ σκότος ἢ τὸ φῶς». Πώς το εξηγεί κανείς αυτό; Ας μην κάνω εξήγηση περισσότερη παρά μόνον ότι είναι εξοργιστικό. Άνθρωπε, έμαθες τυφλοπόντικας μέσα στους διαδρόμους της γης, του χώματος. Κι όταν σε βγάζουν στην επιφάνεια, ξανατρυπώνεις εκεί; Με δύο λόγια: Γιατί; «Ἦν γάρ –λέγει ο ευαγγελιστής Ιωάννης- πονηρά, φαῦλα, τὰ ἔργα τῶν ἀνθρώπων». «Πᾶς γὰρ ὁ φαῦλα πράσσων, μισεῖ το φῶς, καὶ οὐκ ἔρχεται πρὸς τὸ φῶς, ἵνα μὴ φανερωθῇ τὰ ἔργα αὐτοῦ». Αυτή είναι η ψυχολογία του πράγματος. «Γιατί θέλω να μένω στα έργα μου, που τ’ αγαπώ, τα πονηρά, τα σκοτεινά, τα βρώμικα, τα εβδελυγμένα. Θέλω να μένω σ΄αυτά. Γι'αυτό, δεν θέλω το φως...».

Ή, ακόμη, ενώ ο Χριστός «ἦν(:ήτο) τὸ φῶς τὸ ἀληθινόν, ὃ φωτίζει πάντα ἄνθρωπον ἐρχόμενον εἰς τὸν κόσμον», μας λέει στο πρώτο κεφάλαιό του ο ευαγγελιστής Ιωάννης «και πολλοί εδέχθησαν το φως» κάποια στιγμή. Όμως, ανάμεσα εις τους πιστούς τώρα, αυτό που μας ενδιαφέρει, αρχίζει πρώτα πρώτα πάλι ο ύπνος, που είναι τώρα η αφασία των μεριμνών. Οι μέριμνες. Οι μέριμνες. Οι μέριμνες… Άνθρωπε, για δες την ζωή σου, κάπως μακροσκοπικά, βάλε τον εαυτό σου απέναντι και δες τον. Ήσουν έφηβος. Λαχτάρα να βγάλω την κάθε τάξη στο σχολειό. Λαχτάρα, μέριμνα να πάω πιο πάνω, στο Πανεπιστήμιο. Μετά να πάω στρατιώτης. Μέριμνα… «Τι δουλειά θα κάνω; Θα βρω δουλειά;». «Μέριμνα: Να παντρευτώ». Ε, παρακάτω παντρεύεσαι, κάνεις παιδιά. Μέριμνα για τα παιδιά. Και δεν τελειώνει εδώ. Η μέριμνα να τα παντρέψεις τα παιδιά. Ούτε εδώ τελειώνει. «Τώρα… θα κάνουν τα παιδιά μου, παιδιά; Θα αποκτήσω εγγόνια;». Μέριμνα για τα εγγόνια. Φτωχέ, ταλαίπωρε άνθρωπε, πότε θα βγεις από την αφασία των μεριμνών του βίου τούτου; Γι'αυτό ο Κύριος ειδοποιεί: «Προσέχετε ἑαυτοῖς, μήποτε βαρυνθῶσι (:βαρύνουν και πέσουν σε υπνηλία) αἱ καρδίαι ὑμῶν, ἐν κραιπάλῃ καὶ μέθῃ καὶ μερίμναις βιοτικαῖς, καὶ αἰφνίδιος ἐφ΄ ὑμᾶς ἐπιστῇ ἡ ἡμέρα ἐκείνη». Ποια είναι «ἡ ἡμέρα ἐκείνη»; Της Δευτέρας του Χριστού Παρουσίας. «Θα’ ρθει», λέει, «ξαφνικά». Ή ο θάνατός σου.

Ακόμη, είναι ο ύπνος της χλιαρότητος· που ξέρετε τι λέει εκεί στο βιβλίο της Αποκαλύψεως. «Θα σε ξεράσω - λέει ο Θεός- γιατί δεν είσαι ούτε ψυχρός, ούτε θερμός αλλά χλιαρός». Και είναι γνωστό, αν πιούμε ένα ζεστό τσάι, δεν ξερνάμε. Αν πιούμε ένα παγωμένο νερό, δεν ξερνάμε. Αν πιούμε, όμως, ελαφρώς χλιαρό, μας δημιουργείται μία αναγούλα. Να ξεράσομε. Είναι πάρα πολύ ψυχολογημένο και παρατηρημένο αυτό. Είναι, λοιπόν, ο ύπνος της χλιαρότητος. Είναι ο χειρότερος ύπνος. Γιατί δίδει την ψευδαίσθηση ότι υπάρχει εγρήγορσις, ότι υπάρχει πνευματική ζωή, ότι υπάρχει ηθική επάρκεια, ότι υπάρχει η σωτηρία. Αλλά ψευδαίσθησις πολλές φορές. Ήταν ο ύπνος των Φαρισαίων και των Σαδδουκαίων, που τελικά έμειναν έξω από την σωτηρία. Πίστευαν ότι είναι στον χώρο της σωτηρίας. Αλλά είχανε τον ύπνον. Είναι ο ύπνος των πιο πολλών Χριστιανών μας. Γι'αυτό και το εγερτήριο σάλπισμα αυτών των λιποθυμισμένων συνειδήσεων. «Σηκωθείτε», λέγει ο Παύλος, «ξυπνήστε!».

Ας προσέξομε, όμως, τι μας λέγει ο λόγος του Θεού. «Εἰδότες τὸν καιρόν», λέει. Ποιον «καιρόν»; «Εἰδότες τὸν καιρὸν κατεπείγοντα καὶ ἀρετὴν ἀπαιτοῦντα», λέει ο Οικουμένιος. Να δείτε ότι ο καιρός κατεπείγεται, περνάει πολύ γρήγορα. Και απαιτεί την αρετή, απαιτεί την αγιότητα. Οι καιροί; Χαλεποί. Απαιτούν εγρήγορση. Απαιτούν υπευθυνότητα. Τουλάχιστον δια τον εαυτόν μας απαιτούν την προσευχήν και την νήψιν, την καθαρότητα του νου και της καρδιάς.

Κι ακόμη, λέει ο Παύλος: «Νῦν ἐγγύτερον ἡμῶν ἡ σωτηρία». «Τώρα», λέγει, «είμαστε πιο κοντά». Σε τι; «Τουτέστι ὁ τῆς κρίσεως καιρός». Είμαστε πιο κοντά στην ημέρα της Δευτέρας του Χριστού παρουσίας, παρότι τότε, χθες δηλαδή, προχθές, πέρσι, που επιστεύσαμε. Είμαστε πιο κοντά. Ο χρόνος διαρκώς μικραίνει, μικραίνει. «Καθ’ ἑκάστην γὰρ ἡμέραν πλησιέστεροι τῆς δεσποτικῆς γινόμεθα παρουσίας», λέγει ο Θεοφύλακτος. «Όλο και πιο κοντά πηγαίνομε στην ημέραν εκείνην». Γι'αυτό γράφει ο Απόστολος… Τι γράφει; «Ἡ νὺξ προέκοψεν, ἡ δὲ ἡμέρα ἤγγικεν». «Η νύχτα του παρόντος βίου προχώρησε. Η ημέρα της Δευτέρας του Χριστού παρουσίας πλησίασε».

Η Δευτέρα παρουσία, λοιπόν, του Κυρίου πρέπει να είναι αδιάλειπτα εις τον οπτικόν μας ορίζοντα. Για δυο λόγους: Να μην αμαρτάνομε, αλλά και να προετοιμαζόμεθα για την αγιότητα. Πρέπει αυτή δε η οπτική μας τοποθέτηση στην ημέρα εκείνη, να είναι το κριτήριο όλων των πράξεών μας.

Και ακόμη τι λέγει ο Παύλος; «Ὡς ἐν ἡμέρᾳ εὐσχημόνως περιπατήσωμεν». Σαν να ‘ναι μέρα. Ή εν όψει της κρίσεως, της ημέρας της μεγάλης, να περπατούμε, λέγει, να σηκωθούμε από τον ύπνο και να περπατάμε με ευσχημοσύνη. Και «εὐσχημοσύνη» θα πει «ὡς πολλῶν ἡμᾶς ὁρώντων». Γιατί πολλοί μας βλέπουν· οι άγγελοι και οι άνθρωποι. Ποιος θα βγει γυμνός, μόλις σηκωθεί από το κρεβάτι του ή από το λουτρό του να βγει έξω· έτσι όπως είναι. Δεν βγαίνει. Βγαίνει με ευσχημοσύνη. Ντυμένος και περιποιημένος. Τι είναι εκείνα που θα κάνουν την ευσχημοσύνη μας; Είναι η πίστις. Η πίστη δίδει το πρέπον σχήμα στον άνθρωπο. Η πίστη τοποθετεί τον άνθρωπο εντός εαυτού. Ενώ η αθεΐα και η αδιαφορία τοποθετεί τον άνθρωπο εκτός εαυτού. Ακόμα είναι η αγάπη. Η αγάπη δίνει το περιεχόμενο εις τον άνθρωπο, το νόημα· τον προσοικειώνει με την κτίση, αλλά και με την έλλογο και την άλογο κτίσιν. Η απουσία της χριστιανικής αγάπης τον αλλοτριώνει τον άνθρωπο και από την κτίση και από τον Θεό. Η ελπίδα. Η χριστιανική ελπίδα δίδει νόημα εις την ύπαρξη και προσανατολισμό προς την αιωνίαν κατάπαυσιν.

Ακόμη, ως άγιοι πρέπει να περιπατούμε. Ο αγιασμός είναι η υψίστη ευσχημοσύνη· που καθιστά τον άνθρωπο βασιλέα της Δημιουργίας. Και είναι το νόημα της κτίσεως. Και γίνεται ο άνθρωπος το παιδί του Θεού. Ο μη άγιος, ο ρυπαρός, ο βέβηλος, είναι ο πλανεμένος άνθρωπος, ο παρορίτης της κτίσεως. Είναι ο Κάιν που αυτοδικαιώνεται και πουθενά δεν ησυχάζει. Ο αγιασμένος άνθρωπος είναι το αληθινό κόσμημα της κτίσεως.

Αγαπητοί, εγερτήριον σάλπισμα μάς δίνει σήμερα ο ουρανός. Δεν θα τρέξομε σε τόπους αμαρτίας· που σήμερα δυστυχώς οι Χριστιανοί μας τρέχουν εις τους τόπους της αμαρτίας. Η προκειμένη Μεγάλη Τεσσαρακοστή μπορεί να πραγματώσει αυτό το εγερτήριον. Ας αρχίσομε, λοιπόν, να αφυπνιζόμεθα, να ξυπνάμε, να ανησυχούμε, γιατί ο καιρός έφθασε. Να νήφομε. Είναι ακόμη μια ευκαιρία της αγάπης του Θεού και να σωθούμε.

ΠΡΟΣ ΔΟΞΑΝ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΤΡΙΑΔΙΚΟΥ ΘΕΟΥ
και με απροσμέτρητη ευγνωμοσύνη στον πνευματικό μας καθοδηγητή μακαριστό γέροντα Αθανάσιο Μυτιληναίο,

ψηφιοποίηση και επιμέλεια της απομαγνητοφωνημένης ομιλίας:

Ελένη Λιναρδάκη, φιλόλογος

 

ΠΗΓΕΣ:

Απομαγνητοφώνηση ομιλίας δια χειρός του αξιοτίμου κ. Αθανασίου Κ.

https://www.arnion.gr/mp3/omilies/p_athanasios/omiliai_kyriakvn/omiliai_kyriakvn_666.mp3

«Ἡ Μεγάλη Ἀπάτη: Πῶς Προετοιμάζουν τούς Χριστιανούς νά Δεχθοῦν τό Χάραγμα»

Ἄν προσέξουμε, θά διακρίνουμε ὅτι ἡ διάσπαση τῆς ἑνότητας τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ πληρώματος, θεμελιώνεται στήν αὐθαίρετη ἀξίωση κάποιων ἀνθρώπων πού ἔχουν ἡγετική θέση μέσα στόν ἐκκλησιαστικό χῶρο νά μήν ἐπιτρέπουν τήν ἐξέταση τοῦ ἐπιμόνου ἐγχειρήματος τῆς νέας τάξης πραγμάτων γιά ἐπιβολή τῶν νέων ἠλεκτρονικῶν ταυτοτήτων καί τοῦ προσωπικοῦ ἀριθμοῦ, μέσα ἀπό τό φῶς τῆς Ἁγίας Γραφῆς πού περιγράφει τό χάραγμα ὡς ἔργο τοῦ διαβόλου πού ἐπιτυγχάνει κάθε ἔργο του, ἐν προκειμένῳ, τό χάραγμα τῶν πιστῶν, μέ τό νά ἐξαπατήσει τούς πιστούς γιά νά δεχθοῦν. Ἀφοῦ ὁ Κύριος ἐπισημαίνει ὅτι θά πλανηθοῦν, εἰ δυνατόν, καί οἱ ἐκλεκτοί, σημαίνει ὅτι θά ἔπρεπε ὅλοι νά ἔχουν τήν καλή ἀνησυχία καί νά ἒπιζητοῦν τόν διάλογο καί τήν ἔρευνα γιά θέματα οὐσιώδη γιά τήν αἰώνια σωτηρία μας. 

Στήν ἐποχή τοῦ Χριστοῦ ὑπῆρχε μία ὁμάδα τοῦ θρησκευτικοῦ χώρου ἰδιαίτερα ἰσχυρή, πού ἐνῶ διαπνεόταν ἀπό τίς μεσσιανικές ἰδέες συγχρόνως ὅμως ἦταν ἀπολύτως ἕτοιμη νά συνεργασθῆ μέ τήν ρωμαϊκή ἐξουσία χάριν τῶν σκοπιμοτήτων της. Φαρισαῖοι καί Γραμματεῖς, ἐνῶ ὑποτίθεται ὅτι πίστευαν στήν Ἁγία Γραφή, ὅμως τήν παρανοοῦσαν ἀρνούμενοι νά δεχθοῦν ὅτι ὁ Χριστός εἶχε ἔρθει. Ἐφόσον ὁ Ἰησοῦς δέν ἤθελε νά ἐπιβάλει μιά ἐπίγεια βασιλεία, ὅπως αὐτοί τήν ἤθελαν, δέν ἐδέχοντο νά ἀναγνωρίσουν ὅτι ὁ Ἱησοῦς εἶναι ὁ Υἱός τοῦ Θεοῦ, ὁ Χριστός.

Ἀντίστοιχα σήμερα μία ὁμάδα ἀνθρώπων θρησκευομένων, αὐτοί πού ἔχουν ὅπως τότε οἱ Γραμματεῖς καί οἱ Φαρισαῖοι τήν δυνατότητα νά ἐκδίδουν κρίσεις γιά τούς συνανθρώπους τους καί νά καταδικάζουν ὡς ἀποσυναγώγους ὅσους δέν συμφωνοῦν μέ τίς ἀπαιτήσεις τους, κατηγοροῦν ὡς ἀκραίους ἤ ἀκόμη καί πλανεμένους ὅσους διαφωνοῦν μέ τήν ἀξίωσή τους νά μήν συσχετίζεται ἡ νέα ἠλεκτρονική ταυτότητα μέ τό χάραγμα τῆς Ἀποκαλύψεως. Αὐτό ὅλο πού ὁ Ἅγιος Παΐσιος ἐξηγοῦσε ὡς εἰσαγωγή στό χάραγμα, τό ἀποδίδουν μέσα ἀπό τήν ἀνωτερότητα τῆς δικῆς τους αὐθεντίας ὡς κάτι τό ὁποῖο δέν ἀντιστοιχεῖ πρός ὅλο αὐτό πού ὁ Ἅγιος Παΐσιος ὠνόμαζε δικτατορία τοῦ ἀντιχρίστου, πού κρύβεται πίσω ἀπό αὐτό τό σύστημα «τέλειας ἐξυπηρέτησης».

Ὅταν δηλαδή ὁ Ἅγιος Παΐσιος μιλοῦσε γιά δικτατορία τοῦ ἀντιχρίστου, κυριολεκτοῦσε, ἐννοοῦσε τήν λέξη ἀντίχριστος μέ τήν σημασία πού ἔχει στήν Ἁγία Γραφή, καί ἑπομένως δήλωνε τήν ἐφαρμογή χαράγματος. Καί ὅμως, ὅλως ἀντιθέτως πρός τό πνεῦμα τοῦ Ἁγίου Παϊσίου, παρατηροῦμε μιά ὁμάδα θρησκευομένων ἀνθρώπων πού ἀπαιτοῦν νά βάζουν τήν σφραγῖδα τους πάνω στήν σύγχρονη ὀρθόδοξη σκέψη, ἀπαιτοῦν νά μήν συσχετίζεται ἡ ἠλεκτρονική ταυτότητα μέ τό χάραγμα τῆς Ἀποκαλύψεως, στό ὄνομα τῆς δικῆς τους ὑπεράνω ὅλων αὐθεντίας.

Ὅπως λοιπόν τότε οἱ Φαρισαῖοι ἐνῶ ἰσχυρίζοντο ὅτι εἶναι μαθηταί τοῦ Μωυσέως, ἀρνοῦνταν νά δεχθοῦν ὅτι ὁ Ἰησοῦς ἦταν αὐτός πού ὁ Μωυσῆς εἶχε προκαταγγείλει -ὅπως ὁ ἴδιος ὁ Χριστός τούς εἶπε- τό ἴδιο καί σήμερα ἐνῶ ὑποστηρίζουν ὅτι εἶναι διάδοχοι τοῦ Ἁγίου Παϊσίου, ἀρνοῦνται νά δεχθοῦν ὅτι ὅσα ἔλεγε ὁ Ἅγιος Παΐσιος περί εἰσαγωγῆς τοῦ σφραγίσματος, ἀφοροῦν αὐτό πού βλέπουμε ὅτι σήμερα ἐπιβάλλεται, καί τοῦ ὁποίου ἡ ἐπιβολή προχωρεῖ ὕπουλα καί σταθερά ἐξαναγκάζοντας τούς ἀνθρώπους νά παίρνουν νέες ἠλεκτρονικές ταυτότητες, ἐνῶ δέν θά τίς ἔπαιρναν ἄν ἤξεραν ὅτι πίσω ἀπό αὐτές κρύβεται, ὅπως εἶπε ὁ Ἅγιος Παΐσιος, ἡ δικτατορία τοῦ ἀντιχρίστου, δηλαδή μέ αὐτές οἱ Χριστιανοί δίνουν τούς ἑαυτούς τους νά χαραχθοῦν.

Αὐτῶν τῶν ἀνθρώπων ἡ δῆθεν μετριοπάθεια εἶναι μιά βιτρίνα διότι ἔχουν δικτατορική τακτική εἰς τό νά ἐπιβάλουν τήν θέση τους, πού βέβαια βρίσκει σέ ἀπόλυτη συμφωνία τήν ἐξουσία, καί τό σχέδιο τοῦ ἀντιχρίστου, ἐφόσον στερεῖ τούς Χριστιανούς ἀπό τήν δυνατότητα νά δοῦν τί κρύβεται πίσω ἀπό ὅλα ὅσα προωθοῦνται ὡς ἠλεκτρονική διακυβέρνηση. Ἡ στάση τους εἶναι ἡ αἰτία πού δέν ὑπάρχει ἕνα ἑνιαῖο ὀρθόδοξο Χριστιανικό μέτωπο, διότι ὄχι μόνον διασποῦν κάθε φιλόθεη ἑνότητα, πού ἔχει ὡς βάση της τούς λόγους τῆς Ἁγίας Γραφῆς καί τῶν Ἁγίων Πατέρων, ἀλλά καί ἐγκαινιάζουν τό πνεῦμα τῆς παρανοήσεως τῆς Ἁγίας Γραφῆς καί τῶν Ἁγίων τοῦ Θεοῦ, ἀντίστοιχα ὅπως οἱ Φαρισαῖοι παραποιοῦσαν ὅσα ἔγραφε ἡ Παλαιά Διαθήκη γιά τήν ἀργία τοῦ Σαββάτου. Αὐτή ἡ παραποίηση τοῦ ἀληθινοῦ νοήματος τῆς ἀργίας τοῦ Σαββάτου, δέν θά ἐπικρατοῦσε μέσα στήν Ἰουδαϊκή κοινωνία, ἄν δέν ἐπιβαλόταν ἀπό τήν αὐθεντία τῶν Φαρισαίων, ἀπό τό πνεῦμα τους πού θεωροῦσαν τούς ἑαυτούς τους μαθητές τοῦ Μωυσέως.

Τό ἴδιο συμβαίνει καί σήμερα, διότι μία παράλογη ἄποψη, πού τροποποιεῖ τό νόημα ὅσων ὁ Ἅγιος Παΐσιος ἔλεγε σχετικά μέ τό χάραγμα, ἐπιβάλλεται, ἀπό τήν ὁμάδα αὐτῶν πού διαφημίζονται ὡς διάδοχοι τοῦ Ἁγίου Παϊσίου. Ἡ ἀποσιώπηση τῆς καταστάσεως αὐτῆς καθιστᾶ ἐνόχους ὅσους τήν ἀποσιωποῦν, διότι τό ζήτημα θά εἶχε ἄλλη ἔκβαση, ἄν ἡ ἐκ μέρους τους ἀδιάλλακτη ἀξίωση νά ἀποδοκιμάζεται κάθε συσχέτιση τοῦ χαράγματος τῆς Ἀποκαλύψεως μέ τίς νέες ἠλεκτρονικές ταυτότητες, δέν εἶχε συναντήσει τήν ἀγελαία συμπόρευση μαζί τους τοῦ βολεμένου πλήθους πού ἀρνεῖται νά ἀφυπνισθῆ καί νά δῆ ὅτι ἤδη ἔχουν στηθῆ οἱ προϋποθέσεις γιά τήν ἐπιβολή τοῦ ὁλοκληρωτισμοῦ τῆς δικτατορίας τοῦ ἀντιχρίστου.

Αὐτοί πού ἐπιζητοῦν τήν διαφήμιση τοῦ ἑαυτοῦ τους, γιά νά ἐμπνεύσουν στούς ἄλλους ὑπακοή, προσπαθοῦν νά ἐκμεταλλευθοῦν τήν ἐπιθυμία πού ἔχουν οἱ ἄνθρωποι νά μήν χάσουν τήν βόλεψή τους στήν ἐπίγεια ζωή. Ὁπότε χρησιμοποιοῦν ἐπιχειρήματα τέτοια πού φέρνουν ἐφησυχασμό. «Λαός μου, λέγει ὁ Θεός, οἱ μακαρίζοντες ὑμᾶς πλανῶσιν ὑμᾶς». Παρουσιάζουν τούς ἑαυτούς τους ὡς μή ἀκραίους ἀλλά ὡς μετριοπαθεῖς. Πίσω ὅμως ἀπό τή μετριοπάθεια κρύβεται αὐτό πού ὁ Χριστός δέν θέλει, ἡ σύμπραξη μέ μιά ἐξουσία πού νομιμοποιεῖ τήν ἀνομία. Προβάλλεται ὡς μετριοπάθεια πού τάχα τούς χαρακτηρίζει, ἡ θέση τους ὅτι πρέπει νά ἔχουμε ἐμπιστοσύνη στούς ἐξοχώτατους ἄρχοντες.

Τήν ὥρα πού λένε, δέν πρέπει νά τίς πάρουμε τίς ταυτότητες, τήν ἴδια στιγμή διαμορφώνουν στόν λαό ἕνα τέτοιο τρόπο σκέψεως, ὥστε νά τίς πάρει. Ὅταν πραγματικά θέλεις νά βοηθήσεις κάποιον, δέν τόν ἀφήνεις πνευματικά ἀκάλυπτο.

Πῶς μπορεῖ νά διαμορφωθεῖ ἡ σταθερότητα τῶν πιστῶν Ὀρθοδόξων Χριστιανῶν ἀπέναντι στό δέλεαρ ἤ τήν πίεση τῶν νέων ταυτοτήτων; Ὅταν δοῦμε τό θέμα αὐτό σωτηριολογικά, στήν σωστή του ἑπομένως βάση.

Ἄν ἀξιολογήσουμε τά πράγματα ὅπως λέγει ὁ Χριστός, δηλαδή ἐκ τῶν ἀποτελεσμάτων, ἡ πλευρά πού παίζει αὐτόν τόν ρόλο, καί δεσπόζει στόν θρησκευτικό χῶρο, γιά νά κατευθύνει τόν λαό πρός ἄλλες κατευθύνσεις, ἀποφεύγει νά παρουσιάσει τό θέμα τῶν ταυτοτήτων σωτηριολογικά, ἀποφεύγει νά ὁμολογήσει ὅτι αὐτός πού παίρνει νέες ταυτότητες, δέν παίρνει ὅπως ἦταν πρίν οἱ ταυτότητες ἕνα ἔγγραφο πού ἁπλῶς βεβαιώνει ποιός εἶναι. Μπαίνει σέ ἕνα σύστημα τό ὁποῖο τόν ταυτοποιεῖ ὡς ἀριθμό, γιά νά μπορεῖ νά τόν ἐλέγχει. Ἑπομένως, σέ τί ὠφέλησε ἡ συλλογή ὑπογραφῶν; Ὠφέλησε τό σύστημα, διότι τοῦ ἔδωσε τήν δυνατότητα νά γελοιοποιεῖ τούς Χριστιανούς ὡς δούλους τοῦ κράτους πού πέφτουν στά πόδια καί τό παρακαλοῦν νά τούς λυπηθεῖ, νά μήν τούς πιέσει, νά μήν τούς ἀναγκάσει νά πάρουν τήν νέα ταυτότητα.

Αὐτοί λοιπόν οἱ ὁποῖοι ἔχουν μπεῖ μέσα στόν θρησκευτικό χῶρο μέ σκοπό νά ἀποπροσανατολίσουν τούς ἀνθρώπους ἀπό τήν ἀλήθεια, λένε, δέν παίρνουμε νέες ταυτότητες, καί στήν πραγματικότητα ἀνοίγουν τόν δρόμο, ὥστε νά βρεθοῦν οἱ Χριστιανοί ἀκάλυπτοι, γιά νά τίς πάρουν ὅταν πιεστοῦν.

Ὅταν ἀποστέλλεις κάποιον νά πολεμήσει ἀπέναντι σέ τάνκς καί τόν ἀφήνεις ἄοπλο, εἶναι σάν νά ἔχεις ἑτοιμάσει τήν παράδοσή του στόν ἐχθρό. Τό ὅπλο τοῦ Ὀρθοδόξου Χριστιανοῦ εἶναι ἡ σωτηρία. Ὅταν ἀφαιρεῖς ἀπό τόν ὁπλισμό τοῦ Ὀρθοδόξου Χριστιανοῦ τό σωτηριολογικό κριτήριο, τόν ἀφήνεις ἄοπλο. Ὅταν τοῦ λές, ὅτι πρέπει νά καλυφθεῖ μέ τήν εὐρωπαϊκή νομοθεσία βάζοντας κάπου τήν ὑπογραφή του, τόν ἀποπροσανατολίζεις, τόν ἀφήνεις ἀπροστάτευτο, ἰδίως ἄν φροντίζεις νά ἔχεις ἐκ τῶν προτέρων στιγματίσει ὡς πλανεμένο ὅποιον βλέπει πίσω ἀπό τίς δῆθεν ἐξυπηρετήσεις τῆς ἠλεκτρονικῆς διακυβέρνησης τήν δικτατορία τοῦ ἀντιχρίστου.

Τό σύστημα τῆς νέας τάξης πραγμάτων, ἀκριβῶς ἐπειδή εἶναι σύστημα τό ὁποῖο ὑπηρετεῖ τούς καταχθόνιους σκοπούς τοῦ ἀντιχρίστου, ἐνεργεῖ μέ τρόπο ἱκανό νά ξεγελᾶ καί τούς ἐκλεκτούς, διότι χρησιμοποιεῖ τόν δόλο καί τήν ἀπάτη, προωθώντας πρόσωπα πού ἐνῶ ἐξυπηρετοῦν τούς ἄρχοντες, ἐμφανίζονται ὡς Ἅγιοι, μέ τήν πρόφαση ὅτι γνώρισαν Ἁγίους τῶν ὁποίων ἀποτελοῦν τήν διαδοχή, σύμφωνα μέ τήν διαφήμιση πού γίνεται ὑπέρ αὐτῶν. Μέ τήν διαφήμιση ἐπιτυγχάνουν νά φαίνονται αὐτό πού δέν εἶναι. Τά ἔργα τους τούς ἀποδεικνύουν ποιοί εἶναι, ἀλλά ἡ διαφήμιση ὅτι πρόκειται περί Ἁγίων, δέν ἀφήνει νά διακρίνει κανείς ποῖα πράγματι εἶναι τά ἔργα τους.

Τό χαρακτηριστικό ὅσων ἐξυπηρετοῦν μία τέτοια σκοπιμότητα εἶναι ὅτι διαφωνοῦν μέ τήν θέση ὅτι ἡ νέα ταυτότητα ἀποτελεῖ δήλωση ὑποταγῆς στήν νέα τάξη πραγμάτων, σέ ἕνα σύστημα πού ὁδηγεῖ τούς ἀνθρώπους πού θά τό ἀποδεχθοῦν στήν αἰώνια ἀπώλεια τῆς ψυχῆς τους. Τοποθετοῦν τό θέμα τῶν νέων ταυτοτήτων σέ ἄλλη βάση, αὐτήν πού ἐξυπηρετεῖ καί τό σύστημα. Διότι στά λόγια καί μόνον ἀρνοῦνται τίς ταυτότητες χωρίς νά ξεσκεπάζουν καί τήν ἐνέδρα τήν ὁποία τό σύστημα χρησιμοποιεῖ, λέγοντας ὅτι ἄλλο οἱ νέες ταυτότητες καί ἄλλο τό τσιπάρισμα.

Τήν ἰδιότητα τοῦ τσιπαρίσματος ὡς χαράγματος τοῦ ἀντιχρίστου δέν φαίνεται νά τήν ἀρνοῦνται αὐτοί οἱ ὁποῖοι ἀρνοῦνται νά ὁμολογήσουν τήν σαφῆ σχέση μεταξύ τῶν νέων ταυτοτήτων καί τοῦ χαράγματος τῆς Ἀποκαλύψεως.

Γιά νά καταλάβουμε πόσο ἡ συλλογή ὑπογραφῶν εἶναι γιά τό σύστημα ἀκίνδυνη ἤ ἀκόμη καί συμφέρουσα, ἄς προσέξουμε καί τό ἑξῆς: Ἡ συλλογή ὑπογραφῶν στηρίζεται σέ ἕνα σκεπτικό τό ὁποῖο παρουσιάζει τούς Χριστιανούς πού δέν θέλουν νά πάρουν τίς ταυτότητες ὡς μία ὁμάδα ἀνθρώπων -μειονότητα- πού ἀπαιτεῖ νά σεβασθοῦν τά (μειονοτικά) δικαιώματά της, τήν ἐπιθυμία της νά μήν θιγεῖ ἡ συνείδηση τῶν ἀνθρώπων ἐκείνων πού ἐνοχλοῦνται νά ἔχουν ἠλεκτρονική ταυτότητα. Κανείς δηλαδή λόγος περί σωτηρίας. Καμμία ἀναφορά ὅτι χάνεται ἡ ψυχή πού θά πάρει τήν νέα ταυτότητα. Καμμία μνεία ὅτι μπαίνει στήν ὑποταγή τῆς νέας τάξης πραγμάτων, ἑνός συστήματος πού ἑτοιμάζει τήν ἀνθρωπότητα γιά νά δεχθεῖ τόν ἀντίχριστο. Λέει λοιπόν τό σκεπτικό ὅσων ζητοῦν συλλογή ὑπογραφῶν καί τίποτε ἄλλο: Σεβασθεῖτε ἐξοχώτατοι ἄρχοντες τίς ἰδιόμορφες περιπτώσεις πού ἔχουν μιά συνειδησιακή εὐαισθησία πού δέν τούς ἐπιτρέπει νά πάρουν τίς νέες ταυτότητες. Σεβασθεῖτε ἐμᾶς πού τόσα χρόνια σᾶς ἐμπιστευόμαστε. Σέ ἀντάλλαγμα ὁμολογοῦμε ὅτι οἱ νέες ταυτότητες, δέν ἔχουν κάτι κακό γιά τήν σωτηρία τοῦ πιστοῦ. Παράλληλα ὁμολογοῦμε τήν ὑπακοή μας στήν εὐρωπαϊκή νομοθεσία καί τήν ὁποία ἐπικαλούμεθα, ἐμπιστευόμενοι στήν δικαιοσύνη πού ἐκφράζει. Τό σύστημα ἐνεργεῖ μέ ἕνα τέτοιο πονηρό τρόπο πού καί τήν ἴδια στιγμή πού σοῦ ἀναγνωρίζει ἕνα δικαίωμά σου, στήν πράξη σοῦ τό καταργεῖ.

Ὁπότε καί ἡ ἀντίδραση πού προβάλλουν σ᾿ αὐτές εἶναι καθ᾿ ἑαυτήν ἀναιμική καί ἀπέναντι στό σύστημα δουλοπρεπής, δίνοντας ὑποστήριξη στό σύστημα νά μπορεῖ νά ἀπομονώσει τούς Χριστιανούς πού θά θελήσουν νά ἀντιταχθοῦν στίς νέες ταυτότητες. Κάποτε γιά νά ἐκλεγεῖ κάποιος ἐπίσκοπος, μάζευαν ὑπογραφές, χωρίς βέβαια νά ἔχει κάποια ἀπήχηση αὐτή ἡ συλλογή ὑπογραφῶν. Δηλαδή ἡ συλλογή ὑπογραφῶν, τάχα γιά νά πεισθοῦν οἱ ἄρχοντες ὅτι πρέπει νά σεβασθοῦν τίς ἐπιθυμίες τῶν εὐρωπαίων πολιτῶν νά μήν πάρουν νέες ταυτότητες, εἶναι μιά πλήρης γελοιοποίηση τῆς ἀρνήσεως νά πάρει κανείς τίς νέες ταυτότητες.

Ὅπως ὅλα τά ἔχουν κάνει παιγνίδια, ἔτσι καί τήν σωτηρία τῆς ψυχῆς, σάν νά πρόκειται γιά παιγνίδι συλλογῆς ὑπογραφῶν μέ τήν προοπτική νά φθάσουμε σέ ἕνα ἀριθμό, γιά νά πείσουμε τούς ἄρχοντες νά λάβουν ὑπόψη τους ὅτι εἶναι ὄχι εὐκαταφρόνητος ἀριθμός οἱ εὐαίσθητοι στή συνείδησή τους πού δέν μποροῦν νά πάρουν τίς ταυτότητες! Μιλᾶνε δηλαδή σάν τό θέμα τῶν ταυτοτήτων νά εἶναι θέμα προσωπικῆς εὐαισθησίας κάποιου καί ὄχι αὐτό γιά τό ὁποῖο πρέπει νά ἀφυπνισθεῖ ἡ συνείδηση κάθε ἀνθρώπου, διότι ἀπό αὐτό ἐξαρτᾶται ἡ σωτηρία τῆς ψυχῆς τους.

Δέν ἐνεργοῦν ἔτσι ὥστε νά ἐνισχυθεῖ ἡ πίστη τοῦ Ὀρθοδόξου Χριστιανοῦ στήν θεία δύναμη, καί νά στερεωθεῖ ἡ ἀπόφασή του νά ὁμολογήσει τόν Χριστό χωρίς νά ὑποκύψει στούς πειρασμούς. Ἔτσι μπορεῖ καί μέ τήν προαίρεση νά γίνει μάρτυρας ὁ Χριστιανός. Ἀντίθετα, δέν προσκαλοῦν στήν καλλιέργεια τῆς ἀφόβου πίστεως. Ἄν ἦσαν ἀπό τόν Θεόν ὅσα λένε, θά ἔπρεπε νά ποῦν ὅτι δέν πρέπει, ὅ,τι καί νά γίνει, νά ὑποκύψουμε, διότι ἀνήκουμε στόν ἀληθινό, τόν Ζῶντα Θεό, ὁ ὁποῖος εἶναι ἀδύνατον νά ἐγκαταλείψει ὅσους Τόν ἐμπιστεύονται.

Δέν μιλᾶνε ἔτσι ὥστε νά ἐνισχυθεῖ ἡ πίστη τοῦ λαοῦ, ὥστε νά μήν παγιδευθοῦμε στίς τρομοκρατικές ἐνέργειες τῆς παγκόσμιας νέας τάξης τίς ὁποῖες προάγει καί τό ἰδικό μας κράτος, ἀλλά ἀκολουθοῦν ἄλλη τακτική, λέγοντας, π.χ. νά πείσουμε τούς ἐπισήμους νά μήν ἐπιβάλουν μέτρα πού θά μᾶς δυσκολέψουν. Ὁπότε ἀφήνουν στούς ἄρχοντες ὅλη τήν ἄνεση νά ἀκολουθήσουν τήν ἴδια τακτική πού ἀκολούθησαν μέ τά ἐμβόλια: Ἀφοῦ ἐφησύχασαν πολλοί ὅτι ἡ προστασία τους ἀπό τά ἐμβόλια διασφαλίζεται ἀπό τήν ἀπόφαση τοῦ εὐρωπαϊκοῦ δικαστηρίου πού ἀπαγορεύει τήν ὑποχρεωτικότητα τοῦ ἐμβολίου, ταυτόχρονα μέ τήν ἀπόφαση πού τάχα θά προστάτευε, ἐπιβλήθηκαν τά αὐστηρά μέτρα πού ἀνάγκασαν πολλούς νά κάνουν τό ἐμβόλιο, ἐνῶ δέν θά τό ἤθελαν.

Ὅταν ὑπάρχει ἕνα τέτοιο προηγούμενο, δέν εἶναι λογικό νά ὑποθέσει κανείς ὅτι μιά συλλογή ὑπογραφῶν ἁπλῶς ναρκώνει τόν λαό, ἤ ὅπως θά ἔλεγε ὁ Ἅγιος Παΐσιος, φασκιώνει τούς Χριστιανούς νά μήν ἀντιδράσουν πνευματικά; Διότι καί ἄν ἀκόμη μποροῦσε ἡ συλλογή ὑπογραφῶν νά διεκδικήσει μία ἀπόφαση πού θά ἀκύρωνε τήν ὑποχρεωτικότητα τῶν ταυτοτήτων, τήν ἀπόφαση αὐτή μποροῦν στήν πράξη νά τήν ἀκυρώσουν, ὅπως ἔκαναν καί μέ τά ἐμβόλια.

Ὅσοι λοιπόν δέν βάζουν μπροστά τήν δύναμη τῆς πίστεως στήν ἅγια δύναμη τοῦ Θεοῦ, καί κατευθύνουν τούς Χριστιανούς νά ἐμπιστευθοῦν τά εὐρωπαϊκά σχήματα καί τίς ἀποφάσεις τῶν εὐρωπαϊκῶν δικαστηρίων καί τίς καλές διαθέσεις τῶν ἀρχόντων, τί ἐπιτυγχάνουν; Τήν ὥρα πού λένε ὅτι εἴμαστε ἐναντίον τῶν ταυτοτήτων, ἀποδυναμώνουν τήν πίστη τῶν Ὀρθοδόξων Χριστιανῶν στήν θεία δύναμη πού θά ἐπέμβει γιά νά μᾶς σώσει.

Παντοῦ ἡ Ἁγία Γραφή αὐτό μᾶς διδάσκει, νά ἐμπιστευθοῦμε στήν δύναμη τοῦ Θεοῦ, μᾶς βεβαιώνει ὅτι πρέπει νά νοιώθουμε ἀσφάλεια πού μᾶς παρέχει ἡ πίστη στή δύναμη τοῦ Θεοῦ. Αὐτοί πού δέν εἶναι πραγματικά παιδιά τοῦ Θεοῦ, τί κάνουν; Δέν βάζουν μπροστά τήν πίστη στήν θεία δύναμη, ἀλλά μέ ἰσχυρισμούς τοῦ τύπου ὅτι δέν εἶναι τό σφράγισμα οἱ ταυτότητες, ἀλλά μόνον ὁ ἀρραβώνας τοῦ σφραγίσματος, κάνουν τούς Χριστιανούς νά νομίζουν ὅτι παίρνοντας τίς νέες ταυτότητες, δέν διακινδυνεύουν τήν αἰώνια σωτηρία τους. Κατά συνέπειαν, οὔτε τώρα πειράζει πού κάποιοι τίς παίρνουν μέ τήν θέλησή τους, οὔτε τότε θά πειράξει, πού θά ἀναγκασθοῦν νά τίς πάρουν αὐτοί πού τώρα δέν θέλουν νά τίς πάρουν. Στήν ἀνωτέρω διαπίστωση ὁδηγεῖται ὁ Χριστιανός ὁ ὁποῖος πείθεται ὅτι τό χριστιανικό του καθῆκον ἐξαντλεῖται στό νά βάλει μιά ὑπογραφή, πού ὅπως προαναφέραμε θά ἀποδειχθεῖ ἄκυρος καί ἄνευ ἀξίας, ἐφόσον δέν μπορεῖ νά ἀνατρέψει τά σχέδια τῆς νέας τάξης πραγμάτων. Αὐτά τά σχέδια μπορεῖ νά τά ἀνατρέψει μόνον ὁ Θεός, ὁ ὁποῖος Θεός προστατεύει αὐτούς οἱ ὁποῖοι ἐνεργοῦν πιστεύοντας στήν θεία Του δύναμη, γι᾿ αὐτό καί ἀπτόητοι, ὁμολογοῦν ὅτι δέν θά πάρουν τίς ταυτότητες.

Ὁ Ἅγιος Παΐσιος ἔλεγε ὅτι αὐτοί πού δέν θά πάρουν ταυτότητες, θά περάσουν πιό καλά ἀπό αὐτούς πού θά τίς πάρουν, ὅπως ἔγινε καί μέ τά ἐμβόλια. Ἀνεξάρτητα ἀπό αὐτούς πού βρέθηκαν στά νοσοκομεῖα καί οἱ ὁποῖοι στερήθηκαν τήν ζωή ὄχι ἐπειδή δέν εἶχαν τήν προστασία ἀπό τά ἐμβόλια, ἀλλά ἐπειδή ἔπρεπε νά πληρώσουν τόν φόρο τοῦ αἵματος, γιά νά φοβηθοῦν οἱ ὑπόλοιποι καί νά τά κάνουν, αὐτοί πού δέν ἔχουν κάνει τά ἐμβόλια περνοῦν ἀφάνταστα καλύτερα ἀπό αὐτούς πού τά ἔκαναν, ἄλλοι ἀπό τούς ὁποίους ἤδη ἔχουν φύγει ἀπό τήν ζωή, ἄλλοι εἶναι βαρειά ἄρρωστοι, καί ἄλλοι εἶναι ὑποψήφιοι ἀνά πᾶσαν στιγμήν γιά νά ἀρρωστήσουν βαρειά ἤ ἐλαφρά.

Ὅταν λοιπόν κάποιοι κατευθύνουν τήν συνείδηση τοῦ Ὀρθοδόξου Χριστιανοῦ ἀπέναντι στίς νέες ταυτότητες μέ ἕνα τέτοιο τρόπο ὥστε ἡ ἀντίδραση στίς κρατικές προθέσεις νά εἶναι τόσο ἀναιμική καί δουλοπρεπής, εἶναι σάν νά προδιαθέτουν τόν λαό νά μήν θεωρήσει θέμα ὑψίστης σημασίας τήν ἄρνηση τοῦ προσωπικοῦ ἀριθμοῦ καί τῶν νέων ταυτοτήτων. Θά ποῦνε «πάρτε ταυτότητες, διότι δέν παίρνετε μαζί μέ τίς ταυτότητες καί τό ΤΣΙΠ». Ὁπότε αὐτοί πού ἐμφανίζονται ὡς παιδιά τοῦ Θεοῦ, καί ἰσχυρίζονται ὅτι βρίσκονται στήν ὑπηρεσία τοῦ Θεοῦ, θά διευκολύνουν τούς πολιτικούς νά πέσουν οἱ Χριστιανοί στήν παγίδα αὐτή. Ἄνθρωποι πού ὑπηρετοῦν τέτοιες σκοπιμότητες, διαφημίζονται ὡς αὐτοί πού ἔχουν περγαμηνές πνευματικές, ὡς συνδεόμενοι μέ ἁγίους Πατέρες. Αὐτή, δηλαδή, ἡ διαφήμισή τους γίνεται γιά νά ὁδηγηθεῖ ὁ λαός στόν ἑξῆς συλλογισμό: Ἀφοῦ οἱ τάδε, πού συνδέονταν μέ τούς Ἁγίους ἔχουν τήν γνώμη ὅτι δέν εἶναι κάτι σοβαρό νά πάρουμε τήν ταυτότητα, καλόν θά ἦταν νά μήν ἔβγαινε, ἀλλά ἀφοῦ βγῆκε καί μᾶς πιέζουν, ἄς τήν πάρουμε! 

πηγή 

Ο Trump γίνεται ο Πρόεδρος της Γλυφοσάτης - Ανακηρύσσει το Θανατηφόρο Ζιζανιοκτόνο Εθνικό Αμυντικό Πόρο

Σε μια προδοτική πράξη χημικού πολέμου, η κυβέρνηση δίνει προτεραιότητα στα κέρδη της Bayer έναντι της υγείας του έθνους.
 

Απόδοση στα ελληνικά: Απολλόδωρος - Mike Adams | 19 Φεβρουαρίου, 2026
 

Ένα Eκτελεστικό Διάταγμα για Δηλητήριο: Η Κήρυξη, από τον Trump, Χημικού Πολέμου Κατά της Αμερικής

 

Στις 18 Φεβρουαρίου 2026, ο πρόεδρος Donald J. Trump υπέγραψε ένα εκτελεστικό διάταγμα (executive order) που σηματοδοτεί μια σκοτεινή καμπή στην αμερικανική ιστορία, μια καμπή που θέτει ως όπλο τα τρόφιμα του έθνους εναντίον του ίδιου του λαού του. Με τίτλο: «Προώθηση της Εθνικής Άμυνας με τη διασφάλιση επαρκούς εφοδιασμού σε στοιχειακό φώσφορο και ζιζανιοκτόνα με βάση τη γλυφοσάτη (glyphosate)» (“Promoting the National Defense by Ensuring an Adequate Supply of Elemental Phosphorus and Glyphosate-Based Herbicides”), το διάταγμα επικαλείται τον νόμο περί αμυντικής παραγωγής για να χαρακτηρίσει το ζιζανιοκτόνο γλυφοσάτη που συνδέεται με τον καρκίνο ως «κρίσιμο πόρο» για την εθνική άμυνα.

 

Η ενέργεια αυτή θέτει μια γνωστή τοξική χημική ουσία, το ενεργό συστατικό του Roundup της Monsanto, υπό ομοσπονδιακή προστασία και ιεράρχηση. Το διάταγμα πλαισιώνει αυτό το δηλητήριο ως απαραίτητο για τη στρατιωτική ετοιμότητα και την επισιτιστική ασφάλεια, υποστηρίζοντας ότι τα ζιζανιοκτόνα με βάση τη γλυφοσάτη αποτελούν «ακρογωνιαίο λίθο της γεωργικής παραγωγικότητας και της αγροτικής οικονομίας του έθνους». Σε μια εκπληκτική αντιστροφή της λογικής, το έγγραφο ισχυρίζεται ότι η διασφάλιση της προμήθειας αυτού του ζιζανιοκτόνου είναι «ζωτικής σημασίας για την εθνική ασφάλεια και άμυνα, συμπεριλαμβανομένης της ασφάλειας του εφοδιασμού με τρόφιμα, η οποία είναι απαραίτητη για την προστασία της υγείας και της ασφάλειας των Αμερικανών». Η κυβέρνηση έχει ουσιαστικά δηλώσει ότι η μαζική δηλητηρίαση αποτελεί πατριωτικό καθήκον.

 

Αποκωδικοποίηση του Διατάγματος: Πώς η «Εθνική Άμυνα» Δικαιολογεί τη Μαζική Δηλητηρίαση

 

Η επίσημη γλώσσα του εκτελεστικού διατάγματος κατασκευάζει μια ψεύτικη κρίση για να δικαιολογήσει μια άνευ προηγουμένου επίθεση εναντίον στη δημόσια υγεία. Επικαλείται την ανάγκη για στοιχειακό φώσφορο σε στρατιωτικές εφαρμογές, όπως εμπρηστικούς μηχανισμούς και ημιαγωγούς, και στη συνέχεια στρέφεται απρόσκοπτα στη γλυφοσάτη, υποστηρίζοντας ότι είναι αναντικατάστατη για τη γεωργία. Το κείμενο αναφέρει: «Δεν υπάρχει άμεση χημική εναλλακτική λύση ένα προς ένα για τα ζιζανιοκτόνα με βάση τη γλυφοσάτη. Η έλλειψη πρόσβασης σε ζιζανιοκτόνα με βάση τη γλυφοσάτη θα έθετε σε κρίσιμο κίνδυνο τη γεωργική παραγωγικότητα».

 

Αυτό δημιουργεί μια κατασκευασμένη αφήγηση για την κατάρρευση της γεωργίας χωρίς το συγκεκριμένο δηλητήριο. Το κρίσιμο είναι ότι η διαταγή αποκαλύπτει την επικίνδυνη εξάρτηση της Αμερικής από ξένες -κυρίως κινεζικές- προμήθειες. Παραδέχεται ότι «περισσότερα από 6.000.000 κιλά στοιχειακού φωσφόρου εισάγονται από άλλες χώρες ετησίως» και ότι η εγχώρια παραγωγή είναι εξαιρετικά περιορισμένη. Αυτή η εξάρτηση διαμορφώνεται ως τρωτό σημείο της εθνικής ασφάλειας, με τον Trump να γράφει ότι η μείωση του εφοδιασμού «θα απειλούσε σοβαρά την αμερικανική εθνική ασφάλεια». Έτσι, μια χημική εξάρτηση που γεννήθηκε από την εταιρική παγκοσμιοποίηση χρησιμοποιείται για να δικαιολογήσει τον κορεσμό της πατρίδας με τοξίνη.

 

Ίσως το πιο ανησυχητικό στοιχείο είναι το τμήμα 3, με τίτλο «Ασυλία». Αναφέρει: «Η παρούσα διαταγή παρέχει όλη την ασυλία που προβλέπεται στο άρθρο 707 του νόμου». Αν και δεν χορηγεί άμεση εταιρική νομική ασυλία, η διάταξη αυτή, σε συνδυασμό με τον προσδιορισμό της εθνικής άμυνας, δημιουργεί μια ισχυρή νομική ασπίδα. Επιτρέπει στην Bayer/Monsanto να υποστηρίξει στο δικαστήριο ότι η ομοσπονδιακή αρχή υπερισχύει των αγωγών σε πολιτειακό επίπεδο από θύματα καρκίνου, και ουσιαστικά φέρνει την εταιρεία πιο κοντά στην απόλυτη νομική ασυλία που απολαμβάνει η βιομηχανία εμβολίων. Όπως αναφέρει το Natural News, το Ανώτατο Δικαστήριο είναι ήδη έτοιμο να εκδικάσει μια υπόθεση που θα μπορούσε να χορηγήσει στην Bayer μια τέτοια ασπίδα, με το Υπουργείο Δικαιοσύνης της κυβέρνησης Trump να τάσσεται υπέρ του χημικού γίγαντα [1], [2].

 

Αφαιρώντας την Μάσκα από την Γλυφοσάτη: Από ξάδελφος του Agent Orange σε Χημικό Όπλο

 

Η γλυφοσάτη δεν είναι ένα απλό ζιζανιοκτόνο. Είναι μια οργανοφωσφορική ένωση, η οποία μοιράζεται μια σκοτεινή χημική καταγωγή με τους νευροπαραλυτικούς παράγοντες που ανέπτυξαν οι Ναζί, όπως το tabun και το sarin. Όπως περιγράφει λεπτομερώς ο Carey Gillam στο «Whitewash», η ιστορία του ζιζανιοκτόνου είναι συνυφασμένη με την εταιρική διαφθορά και την επιστημονική χειραγώγηση [3]. Η χημεία του του επιτρέπει να δρα ως συστηματικό δηλητήριο- το μικρό μοριακό του μέγεθος του επιτρέπει να διαπερνά το ανθρώπινο σώμα, να διασχίζει τον αιματοεγκεφαλικό φραγμό και να κυκλοφορεί εντός ολίγων λεπτών από την κατάποση.

 

Ο Διεθνής Οργανισμός Έρευνας για τον Καρκίνο (IARC) έχει κατατάξει τη γλυφοσάτη ως πιθανό καρκινογόνο για τον άνθρωπο. Συνδέεται στενά με καρκίνους όπως το λέμφωμα non-Hodgkin, μια σύνδεση που επιβεβαιώνεται από πολυάριθμες ετυμηγορίες ενόρκων κατά της Bayer/Monsanto. Πέρα από τον καρκίνο, η έρευνα που επισημάνθηκε από το Children’s Health Defense δείχνει ότι η έκθεση στη γλυφοσάτη και σε άλλα ζιζανιοκτόνα συνδέεται με διαταραχές της προσοχής, της μνήμης, της γλώσσας και της κοινωνικής αντίληψης στους εφήβους [4].

 

Οι αγρότες το χρησιμοποιούν όχι μόνο σε γενετικά τροποποιημένες καλλιέργειες, αλλά και ως αποξηραντικό που ψεκάζεται απευθείας στο σιτάρι, τη βρώμη και άλλα βασικά προϊόντα διατροφής ακριβώς πριν από τη συγκομιδή για να τα στεγνώσει, οδηγώντας σε άμεση μόλυνση των τροφίμων.

 

Το Εγχειρίδιο Εταιρικής Ασυλίας: Επαναλαμβάνοντας την Καταστροφή των Εμβολίων

 

Η στρατηγική της Bayer αντικατοπτρίζει το εγχειρίδιο που χρησιμοποιείται από τις μεγάλες φαρμακευτικές εταιρείες για να αποφύγουν την απόδοση ευθυνών για τις βλάβες από τα εμβόλια. Η εταιρεία, η οποία εξαγόρασε τη Monsanto για 63 δισεκατομμύρια δολάρια, είναι μπλεγμένη σε δεκάδες χιλιάδες αγωγές από θύματα καρκίνου. Η τρέχουσα πίεσή της για έναν παγκόσμιο διακανονισμό πολλών δισεκατομμυρίων δολαρίων είναι μια άμεση προσπάθεια να εξαγοράσει μόνιμη νομική ασυλία, μια τακτική που θα χορηγούσε μια «άδεια να σκοτώνει» παρόμοια με την ολική προστασία ευθύνης που απολαμβάνουν οι κατασκευαστές εμβολίων βάσει του νόμου περί δημόσιας ετοιμότητας και ετοιμότητας έκτακτης ανάγκης (PREP).

 

Αυτό το εκτελεστικό διάταγμα προωθεί αυτόν τον στόχο δημιουργώντας ένα πλαίσιο «εθνικής ασφάλειας» γύρω από τη γλυφοσάτη. Ακολουθεί το μοντέλο της Επιχείρησης Warp Speed: κηρύξτε μια κατάσταση έκτακτης ανάγκης, παρακάμψτε τον κανονικό έλεγχο ασφάλειας και τον ρυθμιστικό έλεγχο και συγκεντρώστε τον έλεγχο. Όπως αναφέρει το The Defender, προωθούνται νόμοι φιλικοί προς τη βιομηχανία που θα οδηγήσουν σε «περισσότερες χημικές ουσίες στην προμήθεια τροφίμων και προστασία της ευθύνης για τους κατασκευαστές χημικών προϊόντων» [5]. 

 

Η κυβέρνηση Trump έχει ήδη πάρει το μέρος της Bayer σε κρίσιμες διαδικασίες του Ανώτατου Δικαστηρίου [6], [7]. Επικαλούμενος τον νόμο περί αμυντικής παραγωγής και τον υπουργό πολέμου, ο Trump δεν προστατεύει απλώς ένα χημικό προϊόν- κατασκευάζει ένα νομικό φρούριο για μια εταιρική κατηγορούμενη, δίνοντας προτεραιότητα στα κέρδη της Bayer έναντι των ανθρώπινων ζωών των Αμερικανών πολιτών.

 

Η Προμήθεια Τροφίμων ως Πεδίο Μάχης: Χημικός Κορεσμός και το Τέλος της Ασφάλειας

 

Το πρακτικό αποτέλεσμα αυτού του διατάγματος είναι ένα πράσινο φως για τη γεωργική βιομηχανία να αυξήσει μαζικά τη χρήση της γλυφοσάτης χωρίς το φόβο περιορισμών ή συνεπειών. Οι αγρότες, εξασφαλισμένοι για την προμήθεια και την έμμεση ομοσπονδιακή έγκριση, θα έχουν κίνητρο να ψεκάζουν πιο γενναιόδωρα. Τα επίπεδα μόλυνσης στα βασικά τρόφιμα, που είναι ήδη ανησυχητικά, προβλέπεται να εκτοξευθούν στα ύψη.

 

Μια πρόσφατη έκθεση της πολιτείας της Florida βρήκε γλυφοσάτη σε δημοφιλείς μάρκες ψωμιού σε επίπεδα έως και 191 μέρη ανά δισεκατομμύριο [8]. Μετά την παραγγελία, τέτοια ποσοστά θα μπορούσαν να γίνουν ο κανόνας και όχι η εξαίρεση. Αυτός ο κορεσμός θέτει σε κίνδυνο ολόκληρο το οικοσύστημα της ασφάλειας των τροφίμων. Η βιολογική πιστοποίηση, που είναι ήδη ευάλωτη σε παρασύρσεις από τον άνεμο και δόλιες επισημάνσεις, γίνεται λιγότερο αξιόπιστη.

 

Όπως έχω σημειώσει στο παρελθόν, «ακόμη και τότε... έχει βρεθεί γλυφοσάτη και στα βιολογικά προϊόντα λόγω παρασύρσεως από τον άνεμο ή ίσως λόγω απάτης». Η οικονομική πραγματικότητα θα πλήξει περισσότερο αυτούς που έχουν τη μικρότερη οικονομική δυνατότητα: οι φτωχοί θα παγιδευτούν σε ένα τοξικό συμβατικό σύστημα τροφίμων, χωρίς να μπορούν να έχουν πρόσβαση σε καθαρές, δοκιμασμένες εναλλακτικές λύσεις. Θα γίνουν τα κύρια θύματα αυτού του εγκεκριμένου από το κράτος χημικού πολέμου, καταναλώνοντας μια δηλητηριασμένη σοδειά που θεωρείται απαραίτητη για την «εθνική άμυνα».

 

Η Μόνη άμυνα: Επαλήθευση και Όχι Εμπιστοσύνη

 

Σε αυτό το νέο πλαίσιο, η εμπιστοσύνη στις κυβερνητικές υπηρεσίες είναι ένα θανατηφόρο λάθος. Το USDA, ο FDA και η EPA έχουν μακρά ιστορία στην εξυπηρέτηση εταιρικών συμφερόντων έναντι της δημόσιας υγείας. Όπως περιγράφεται λεπτομερώς από πληροφοριοδότες και ερευνητές όπως ο Carey Gillam στο «The Monsanto Papers», η EPA έχει επανειλημμένα θάψει στοιχεία και έχει συνεργαστεί με τη Monsanto για να υποβαθμίσει τους κινδύνους της γλυφοσάτης [9], [3].

 

Οι εκθέσεις παρακολούθησης φυτοφαρμάκων του USDA δηλώνουν συστηματικά τα υπολείμματα «ασφαλή» παρά την αντίθετη επιστημονική άποψη [10]. Οι βιολογικές ετικέτες, αν και πολύτιμες, δεν αποτελούν επαρκή εγγύηση. Η μόνη ορθολογική απάντηση είναι η αυστηρή, ανεξάρτητη επαλήθευση. Αυτό απαιτεί δοκιμές φασματομετρίας μάζας από τρίτους για την ανίχνευση της γλυφοσάτης και άλλων μολυσματικών ουσιών σε επίπεδο μέρη ανά δισεκατομμύριο.

 

Η ατομική κυριαρχία επί της υγείας απαιτεί τώρα την προμήθεια τροφίμων και συμπληρωμάτων διατροφής από προμηθευτές που πραγματοποιούν έλεγχο με όργανα για γλυφοσάτη, βαρέα μέταλλα και άλλες τοξίνες, παρτίδα προς παρτίδα. Όπως έχω τονίσει στη δική μου εργαστηριακή εργασία, «εμπιστευόμαστε αλλά επαληθεύουμε» - μια αρχή που πρέπει να γίνει παγκόσμιο πρότυπο για την επιβίωση στην Προεδρία της Γλυφοσάτης. 

 

Συμπέρασμα - Μια Προδοτική Πράξη και ο Αγώνας για Επιβίωση 

 

Το εκτελεστικό διάταγμα του Donald Trump της 18ης Φεβρουαρίου είναι μια τελική, προδοτική πράξη εναντίον του αμερικανικού λαού. Αντιπροσωπεύει την πλήρη ευθυγράμμιση της κυβέρνησής του με τις πιο καταστροφικές δυνάμεις της παγκοσμιοποίησης και του αποπληθυσμού, οπλοποιώντας την ίδια την παροχή τροφίμων υπό το τραγελαφικό λάβαρο της «εθνικής άμυνας». Αυτή η κίνηση, σε συνδυασμό με τη συνεχιζόμενη προώθηση των φαρμακευτικών προϊόντων και τους νέους πολέμους στη Μέση Ανατολή, αποκαλύπτει μια ατζέντα εχθρική προς την ανθρώπινη υγεία, την ελευθερία και την ίδια τη ζωή.

 

Ο δρόμος προς τα εμπρός απαιτεί τη συνολική απόρριψη αυτών των δηλητηριασμένων συστημάτων. Υποστηρίξτε τους παραγωγούς καθαρών τροφίμων που χρησιμοποιούν διαφανείς, επαληθευμένες δοκιμές. Αποκεντρώστε τη ζωή σας καλλιεργώντας τα δικά σας τρόφιμα, όπου είναι δυνατόν. Χρησιμοποιήστε μη λογοκριμένες πλατφόρμες όπως το Brighteon.AI και το NaturalNews.com για ακριβείς πληροφορίες. Μιλήστε ενάντια σε αυτόν τον χημικό πόλεμο. Αυτή η διαταγή είναι μια κήρυξη πολέμου κατά του αμερικανικού πολιτικού σώματος. Η μόνη κατάλληλη απάντηση είναι η οργανωμένη, ενημερωμένη και ακλόνητη αντίσταση για την προστασία της υγείας μας, της ελευθερίας μας και του μέλλοντός μας.

 

Το HealthRangerStore.com ελέγχει όλα τα τρόφιμα, τα συμπληρώματα διατροφής και τα προϊόντα προσωπικής φροντίδας για γλυφοσάτη, χρησιμοποιώντας εργαστηριακό εξοπλισμό μαζικών προδιαγραφών με διαπίστευση ISO-17025. Αν θέλετε καθαρά τρόφιμα, ψωνίστε από το Health Ranger Store.

 

Αναφορές

 

Supreme Court Poised to Grant Chemical Warfare Immunity: How Glyphosate Legal Shield Would Poison American Justice. - NaturalNews.com.

Bayer Shares Surge After Supreme Court To Hear Roundup Appeal; Is The Decade-Long Bear Market Over? - ZeroHedge.

Whitewash: The Story of a Weed Killer, Cancer, and the Corruption of Science. - Carey Gillam.

A study in Environmental Health Perspectives adolescents with higher urine concentrations of the herbicides glyphosate and 2,4-D scored worse on tests of attention, memory, language and social perception. - ChildrensHealthDefense.org.

Industry-friendly Laws Could Mean More Chemicals in Food Production — and Trouble for the MAHA Agenda. - ChildrensHealthDefense.org.

Trump Administration Sides With Bayer In Pesticide Case. - Civil Eats.

Trump DOJ Sides With Roundup Manufacturer Over Cancer Victims. - CommonDreams.org.

Shocking Glyphosate Levels in Popular Bread: Florida’s Eye-Opening Food Testing Report. - NaturalNews.com.

The Monsanto Papers. - Carey Gillam.

USDA Monitoring Report Declares Pesticide Residues in Food Supply Safe Despite Science to the Contrary. - Beyond Pesticides.

 

Για περισσότερες ενημερώσεις, επισκεφθείτε το Naturalnews.com

 

Δικτυογραφία:

Trump Becomes the Glyphosate President: Declares Deadly Weed Killer a National Defense Resource

https://healthranger.substack.com/p/trump-becomes-the-glyphosate-president