Μεθοδικά απαξίωσαν την κοινωνική αλληλεγγύη!.

Καμπάνα αφύπνισης χτυπάει ο Γιώργος Πιπερόπουλος..

 

Η διαχρονικά μεθοδευμένη απαξίωση της «κοινωνικής αλληλεγγύης» στηρίχτηκε στην επιμονή του Συστήματος για μόνιμη χρήση των Πράσινων, Μπλε, Κόκκινων και Πολύχρωμων Κομματικών παρωπίδων που κρατούν τους πολίτες στο «μαντρί» δηλαδή στην υπαγωγή στο Κόμμα και όχι στο κοινωνικό σύνολο με «κοινωνική αλληλεγγύη…»

 

Και έτσι μετά το 1974, εκφυλιστικά για το Πολίτευμά μας, καταλήξαμε το μεγαλύτερο (αλλά χωρίς Τσέλιγκα) μαντρί να είναι η ΑΠΟΧΗ και ο καταλληλότερος Πρωθυπουργός να είναι ο… ΚΑΝΕΝΑΣ!..

 

Υπάρχει κανείς εχέφρων και ελεύθερα, αλλά με ανθρωπιστικό προσανατολισμό και χωρίς μπλε, πράσινες ή πολύχρωμες Κομματικές παρωπίδες, σκεπτόμενος Έλληνας ή Ελληνίδα που αγνοεί ότι η παρούσα κοινωνική, πολιτική και οικονομική πραγματικότητα εντός των συνόρων της Πατρίδας μας Ελλάδας αλλά και σε διεθνή κλίμακα είναι ΤΡΑΓΙΚΗ;

 

Είναι, δυστυχώς, αδιαμφισβήτητα και μάλιστα σε απελπιστικά επίπεδα, η έλλειψη θετικών προοπτικών καθώς μπαίνουμε στο δεύτερο δεκαπενθήμερο του Νέου Έτους 2026 και έτσι αυτή η πραγματικότητα κάνει επιτακτική, πλέον, την ανάγκη για μια προσεκτική ψυχοκοινωνική αξιολόγηση των δεδομένων χωρίς προκαταλήψεις, χωρίς τον φόβο της ΕΞΟΥΣΙΑΣ, αλλά και χωρίς υστερικές αντιδράσεις.

 

Μήπως, θα αναρωτηθούν κάποιοι από τους υποψιασμένους αναγνώστες και αναγνώστριες του αγαπημένου ιστότοπου που με φιλοξενεί κάθε εβδομάδα τα παραπάνω αποτελούν πικρόχολες διαπιστώσεις πίσω από τις οποίες ενδέχεται να υποκρύπτονται μικροπολιτικές σκοπιμότητες;

Απαντώ, κατηγορηματικά, ΟΧΙ!…

 

Είναι πλέον διάχυτη η διαπίστωση ότι βρισκόμαστε ως κοινωνίες, ως Λαοί και ως Έθνη, και ιδιαίτερα εμείς οι Έλληνες και η Πατρίδα μας στο μάτι ενός κυκλώνα, στη δίνη προβληματισμών, με κλυδωνισμό θεσμών και δομών, με ακύρωση παραδοσιακών προτύπων συμπεριφοράς και μαζί και της πατροπαράδοτης ελληνικής «κοινωνικής αλληλεγγύης».

 

Βρισκόμαστε σε βαθύ πηγάδι, όχι σε τούνελ. («Οι Έλληνες είναι χωμένοι σε βαθιά σκατά» είχε πει κάποτε ο τότε Γενικός Διευθυντής του ΔΝΤ Dominique Straus Kahn πριν βουλιάξει ο ίδιος στον βούρκο των δικών του «χαμηλών ενστίκτων…»).

 

Συμπατριώτες και συμπατριώτισσες, θα το πω και ας μου θυμώσει το Πολιτικό Σύστημα που μας Κυβερνά, πίσω και πάνω από τους Προέδρους και Στελέχη των Κομμάτων που βρίσκονται σε εμφανή ιδεολογική σύγχυση, «Βουλιάζουμε σε τέλμα και σήψη…» 

 

Εάν με τα δεδομένα που βιώνουμε μετά το «έγκλημα» και ΟΧΙ το «δυστύχημα» των Τεμπών και την αποκάλυψη της γιγάντιας απάτης του ΟΠΕΚΕΠΕ μέχρι σήμερα με τους Αγρότες στα μπλόκα και όσα εξυφαίνονται εις βάρος μας σε Ευρωπαϊκό και παγκόσμιο επίπεδο περάσει τελικά στο συλλογικό, εθνικό μας υποσυνείδητο η αίσθηση ότι ΔΕΝ υπάρχει πια ΚΑΜΙΑ ελπίδα να βρεθεί στέρεο, υγιές, ηθικό κομμάτι γης για να σταθούμε και να σπρώξουμε το Εθνικό μας όχημα, τότε το επόμενο βήμα μας θα είναι ο ΚΥΝΙΣΜΟΣ…

 

Θα ακολουθήσει, νομοτελειακά, η απώλεια της ιδεολογίας, η προσφυγή στην απάθεια και την άρνηση που συνθέτουν το ικρίωμα θανάτωσης της «κοινωνικής αλληλεγγύης», καθώς το δημιουργικό ΕΜΕΙΣ, συστηματικά και με μεθοδική «πλύση εγκεφάλου» τα ραδιοτηλεοπτικά και έντυπα (και ένα μεγάλο κομμάτι των Μέσων κοινωνικής Δικτύωσης) Μέσων Μαζικής Επικοινωνίας (προτιμώ τον όρο Μέσων Μαζικού Εκμαυλισμού), μας «έπεισαν» και το υποκαταστήσαμε με το μικροπρεπές ΕΓΩ!..

 

Επιτρέψαμε στο «αόρατο» Πολιτικό-Οικονομικό Σύστημα που ουσιαστικά μας κυβερνά με τις κάθε χρώματος και δήθεν ιδεολογικού προσανατολισμού «μαριονέττες» του ως επιτήδειους να μας πείσουν υποσχόμενοι «οικονομική ευμάρεια», ότι το νόημα της επιτυχίας είναι ταυτόσημο και νομοτελειακά ξεκινά και εξαντλείται στο ΕΓΩ…

 

Λησμονήσαμε τόσο εύκολα και τόσο απερίσκεπτα ότι το ΕΓΩ χρειάζεται και άλλα ΕΓΩ για να εδραιώσει την αυθεντική του ύπαρξη και ότι μέσα στο ΕΜΕΙΣ κάθε υγιές και κάθε αυθεντικό ΕΓΩ άνετα διατηρεί τη δημιουργική αυτοτέλειά του!..

 

Συν-Έλληνες, συμπατριώτες μου, καιρός να ξυπνήσουμε, να θυμηθούμε ξανά το πατροπαράδοτο ΕΜΕΙΣ, που στο παρελθόν μάς οδήγησε να γράψουμε λαμπρές σελίδες στην Ιστορία μας ως Έθνος και ως Λαός…

 

Πράσινοι, μπλε, κόκκινοι και πολύχρωμοι ηγέτες και ψηφοφόροι ας αρνηθούμε επιτέλους την εκφυλιστική αντίληψη του πολιτικού κόστους και του πολιτικού οφέλους!…

 

Σας καλώ και σας παρακαλώ ως Πανεπιστημιακός «δάσκαλος» και συμπολίτης σας να προσπαθήσουμε ΟΛΟΙ μαζί ως Έλληνες κοιτώντας μπροστά μας, να δημιουργήσουμε, έστω αμυδρά, την αίσθηση ότι ακόμη υπάρχει ΕΛΠΙΔΑ…

 

Αλλιώς, ο τελευταίος ας φροντίσει, παρακαλώ, να ρίξει την αυλαία, να σβήσει τα φώτα και όπως είναι ο τίτλος του παλιού γνωστού μου «μπεστ-σέλλερ» …

Καληνύχτα Ελλάδα!..

 

ΔΕΝ νομίζω ότι ήταν επιλογή της ατομικής και συλλογικής μας οντότητα να διαγράψουμε το ΕΜΕΙΣ και να σουλατσάρουμε «χαζοχαρούμενοι» κραδαίνοντας την προσωπική μας παντιέρα με μοναδική πάνω της γραμμένη λέξη το… ΕΓΩ!..

 

Θα αντιτάξουν εδώ κάποιοι φίλοι αναγνώστες καλοπροαίρετα:

Αγαπητέ μας κύριε Πιπερόπουλε ξεχνάς ότι ανέκαθεν είχαμε και μπόλικους «ωχ-αδερφιστές;»

ΟΧΙ, βέβαια, ΔΕΝ το ξεχνώ όπως δεν ξεχνώ ότι πάντοτε είχαμε και πολλούς που φροντίζανε ως «ατομιστές» ΜΟΝΟ «την πάρτη τους…»

 

Δυστυχώς, όμως, οι οικονομικές μας δυσκολίες με μισθούς και συντάξεις που «εξαντλούνται» πριν τελειώσει ο κάθε μήνας, βλέπουμε, ακούμε και διαβάζουμε ότι τα πολυποίκιλά κοινωνικά δράματα, οι κοινωνικές, κοινωνιολογικές, πολιτικές και πολιτιστικές επιπτώσεις του ατομισμού και του «ωχ-αδερφισμού» πολλαπλασιάστηκαν σε βαθμό που αποτελούν πλέον τον κανόνα και όχι τις εξαιρέσεις του…

 

Το «έγκλημα», ΟΧΙ «δυστύχημα» των Τεμπών, προκάλεσε ΔΥΟ τεραστίων σε αριθμούς συμμετεχόντων συλλαλητήρια (που ζήλεψαν ΟΛΑ τα Κόμματα και τρόμαξαν και όσοι αποτελούν το κρυμμένο πίσω από την Αυλαία Πολιτικό Σύστημα)…

 

Και τώρα ξαφνικά αναστάτωσε και τρόμαξε το Πολιτικό Σύστημα η ανακοίνωση της χαροκαμένης μητέρας κ Μαρίας Καρυστιανού για δημιουργία Πολιτικού φορέα που θα επιδιώξει την κατάργηση του Συνταγματικού Άρθρου 86 «περί ΕΥΘΥΝΗΣ» δηλαδή περί ΑΝΕΥΘΥΝΟΤΗΤΑΣ Υπουργών, και την πάταξη της δόλιας ΔΙΑΠΛΟΚΗΣ και της προσοδοφόρου για διαπλεκόμενους ΔΙΑΦΘΟΡΑΣ…

 

Αυτή η ανακοίνωση τρόμαξε όλους τους Τσέλιγκες γιατί απειλούνται τα Μπλε, Πράσινα, Πολύχρωμα μαντριά τους αλλά τρόμαξε ακόμη περισσότερο το κρυμμένο πίσω από τις Αυλαίες Πολιτικό Σύστημα που για πρώτη φορά απειλείται από την ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ στις εκλογικές διαδικασίες ανδρών, γυναικών και νέων που συνθέτουν το τεράστιο αριθμητικά ΜΑΝΤΡΙ της ΑΠΟΧΗΣ… 

 

Και καθώς αναμένονται οι ανακοινώσεις των πρώην Πρωθυπουργών κκ Τσίπρα και Σαμαρά για ενεργό επιστροφή ΑΝΑΣΤΑΤΩΣΗ επικρατεί πλέον σην Πολιτική πραγματικότητα…

 

Θα κατορθώσουμε «ΕΜΕΙΣ» οι Έλληνες, οι Ελληνίδες και τα παιδιά μας να σηκωθούμε ΟΡΘΙΟΙ, να συμπαρασύρουμε στην ανύψωσή μας και όσους Πολιτικούς το τολμήσουν για να αποσοβήσουμε τον κίνδυνο της Εθνικής συνοχής επαναφέροντας σε ενεργό πραγματικότητα την «Κοινωνική Αλληλεγγύη;»

Εσείς τι λέτε, να ΕΛΠΙΖΩ ή ΟΧΙ;

Παγκόσμιο σοκ με μήνυμα Trump: Να φύγει τώρα η Δανία από Γροιλανδία - Διώξτε έλκηθρα και σκύλους, το νησί περνά στις ΗΠΑ

Ο πλανήτης παρακολουθεί με κομμένη την ανάσα τις εξελίξεις γύρω από τη Γροιλανδία και την επιθετική στάση του προέδρου των ΗΠΑ Donald Trump, ο οποίος σε δραματικές δηλώσεις ζήτησε να μεταφερθεί η Γροιλανδία άμεσα υπό τον έλεγχο των Ηνωμένων Πολιτειών. 

 

Σύμφωνα με τον Trump, η Δανία δεν είναι σε θέση να προστατεύσει το νησί από τις απειλές της Ρωσίας και της Κίνας, σημειώνοντας με ειρωνικό τόνο ότι «δύο έλκηθρα με σκύλους δεν μπορούν να το κάνουν». Ο Αμερικανός πρόεδρος τόνισε τη στρατηγική σημασία της Γροιλανδίας για την εθνική ασφάλεια των ΗΠΑ και το σύστημα πυραυλικής άμυνας «Golden Dome», προειδοποιώντας για τους κινδύνους που ενδέχεται να προκύψουν αν η Ρωσία ή η Κίνα ελέγξουν το νησί.
 

Το αίτημα για την πλήρη ενσωμάτωση της Γροιλανδίας στις ΗΠΑ ήρθε σε μια στιγμή κορύφωσης της γεωπολιτικής έντασης στην περιοχή, με τον Trump να επισημαίνει ότι χωρίς τη στρατιωτική ισχύ των ΗΠΑ, το ΝΑΤΟ δεν θα μπορέσει να αποτελέσει έναν αποτελεσματικό ανασταλτικό παράγοντα, προειδοποιώντας μάλιστα ότι χωρίς την πλήρη εξουδετέρωση των απειλών στην περιοχή, «η Ρωσία ή η Κίνα θα αναλάβουν τις απαραίτητες ενέργειες».

 

Ο πρόεδρος των ΗΠΑ, γνωστός για τη σφοδρότητα και την άμεση προσέγγισή του, δήλωσε στο Truth Social: «Πείτε στη Δανία να τους βγάλει από εδώ, ΤΩΡΑ! Δύο έλκηθρα με σκύλους δεν το καταφέρνουν! Μόνο οι Ηνωμένες Πολιτείες μπορούν!».

 

Στην ίδια ανάρτηση, ανέφερε πως η Γροιλανδία είναι ζωτικής σημασίας για το σύστημα πυραυλικής άμυνας Golden Dome που αναπτύσσεται από τις ΗΠΑ, προειδοποιώντας πως αν δεν ελέγξει το νησί η Αμερική, οι συνέπειες για την εθνική ασφάλεια των ΗΠΑ θα είναι ανυπολόγιστες.

 

Λίγο αργότερα και σε παρατήρηση δημοσιογράφου, ότι ο πρωθυπουργός της Γροιλανδίας δεν θέλει το νησί να προσαρτηθεί στις ΗΠΑ είπε χαρακτηριστικά: Θα έχει μεγάλο πρόβλημα.

 

Ναυάγησε η συνάντηση στο Λευκό Οίκο - Διπλωματία και Απειλές

 

Η ένταση κορυφώθηκε όταν πραγματοποιήθηκε την Τετάρτη 14 Ιανουαρίου 2026 συνάντηση στο Λευκό Οίκο με τη συμμετοχή αξιωματούχων της Δανίας, της Γροιλανδίας και των ΗΠΑ. 

 

Οι υπουργοί Εξωτερικών από τις δύο σκανδιναβικές χώρες είχαν κληθεί να συζητήσουν με τον Αμερικανό υπουργό Εξωτερικών Marco Rubio και τον αντιπρόεδρο των ΗΠΑ, J.D. Vance, για την αντιπαράθεση γύρω από το μέλλον της Γροιλανδίας και την πιθανότητα ενσωμάτωσής της στις Ηνωμένες Πολιτείες.

 

Ωστόσο, σύμφωνα με αναφορές των ΜΜΕ, οι υπουργοί της Δανίας και της Γροιλανδίας εγκατέλειψαν τη συνάντηση λιγότερο από μιάμιση ώρα μετά την έναρξή της, σε μια πράξη που φανερώνει την απογοήτευσή τους και την έντονη αντίθεση στις αμερικανικές απαιτήσεις. 

 

Η Δανία και η Γροιλανδία, όπως φάνηκε, ήταν αποφασισμένες να υπερασπιστούν την κυριαρχία του, απορρίπτοντας κάθε ιδέα αποδοχής μιας αμερικανικής κυριαρχίας στη Γροιλανδία. 

 

Παρά τις πιέσεις από την αμερικανική πλευρά, η Δανία εξακολουθεί να πιστεύει ότι η μακροπρόθεσμη ασφάλεια της Γροιλανδίας μπορεί να διασφαλιστεί μέσω της συμφωνίας του 1951 για την άμυνα του νησιού καθώς και μέσω του συμφώνου του ΝΑΤΟ.

 

Ο Δανός υπουργός Εξωτερικών Lars Lokke Rasmussen αναφέρθηκε και στην ανάγκη να εξεταστούν οι επιπτώσεις της παραβίασης της εδαφικής ακεραιότητας της Δανίας, αναδεικνύοντας την ένταση και την ευαισθησία του θέματος.

 

Μετά τις δηλώσεις του Trump για την αδυναμία της Δανίας να υπερασπιστεί τη Γροιλανδία η Νορβηγία ανακοίνωσε την αποστολή δύο στρατιωτών στη Γροιλανδία για να ενισχύσει τη συνεργασία στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ.

 

Ο Νορβηγός υπουργός Άμυνας Tore Sandvik, ανέφερε ότι η χώρα του συμμετέχει σε διάλογο με τους συμμάχους της για την ενίσχυση της ασφάλειας στην Αρκτική, περιλαμβανομένων των περιοχών γύρω από τη Γροιλανδία.

 

Επίσης, σύμφωνα με επίσημη ανακοίνωση της Δανίας, στρατό θα στείλουν στη Γροιλανδία Γαλλία, Γερμανία και Σουηδία. 

 

Η στρατηγική αξία της Γροιλανδίας

 

Η Γροιλανδία, η οποία ήταν κάποτε αποικία της Δανίας και τώρα αποτελεί αυτοδιοικούμενη περιοχή του βασιλείου, έχει τεράστια στρατηγική σημασία για τη διεθνή πολιτική. 

 

Παρά τις προσπάθειες του Trump να παρουσιάσει την αμερικανική κυριαρχία ως αναγκαία για την εθνική ασφάλεια των ΗΠΑ, η Δανία και η Γροιλανδία διατηρούν την άποψη ότι η υπεράσπιση του νησιού είναι αποκλειστικά θέμα της Κοπεγχάγης, με την υποστήριξη του ΝΑΤΟ.

 

Οι ανησυχίες για την αυξανόμενη στρατιωτική δραστηριότητα της Ρωσίας και της Κίνας στην Αρκτική έχουν εντείνει τη στρατηγική σημασία της Γροιλανδίας. 

 

Η αμερικανική στρατιωτική βάση Pituffik Space Base στη Γροιλανδία λειτουργεί ως το βασικό σύστημα προειδοποίησης για πυραυλικές επιθέσεις και έλεγχο της Αρκτικής ζώνης.

 

Ο Trump, λοιπόν, επικαλείται τη στρατηγική σημασία αυτής της βάσης, επισημαίνοντας ότι η Ρωσία και η Κίνα αυξάνουν τη στρατιωτική τους παρουσία στην περιοχή και πως η Γροιλανδία πρέπει να ελεγχθεί από τις ΗΠΑ για την εξασφάλιση της παγκόσμιας τάξης. 

 

Συγκλονισμένη η Ευρώπη - Macron: Ανεπανάληπτες συνέπειες 

 

Η πρόταση του Trump να προσαρτήσει τη Γροιλανδία έχει προκαλέσει έντονες αντιδράσεις στην Ευρώπη. 

 

Ο Γάλλος πρόεδρος, Emmanuel Macron, προειδοποίησε ότι η παραβίαση της κυριαρχίας μιας ευρωπαϊκής χώρας θα είχε «ανεπανάληπτες συνέπειες». 

 

Η Γαλλία, υποστηρίζοντας τη Δανία, δήλωσε ότι θα ενεργήσει «σε πλήρη αλληλεγγύη» με τη χώρα και την κυριαρχία της.

 

Η Δανή πρωθυπουργός, Mette Frederiksen, προειδοποίησε ότι οποιαδήποτε προσπάθεια επίλυσης του ζητήματος με τη χρήση βίας θα σήμαινε την κατάρρευση του ΝΑΤΟ. 

 

Αυτές οι δηλώσεις καταδεικνύουν την ανησυχία για το ενδεχόμενο κατακερματισμού του ευρωπαϊκού συνασπισμού και την αμφισβήτηση της αμερικανικής στρατηγικής στην περιοχή.

 

Ακόμη και οι ηγέτες της Γροιλανδίας, όπως ο πρωθυπουργός Jens-Frédéric Nielsen, τόνισαν ότι το νησί δεν προτίθεται να ενταχθεί στις ΗΠΑ και παραμένει πιστό στη Δανία, παρά τις πιέσεις της Ουάσιγκτον.

 

Παγκόσμιος συναγερμός 

 

Αυτή η έντονη αντιπαράθεση για τη Γροιλανδία θέτει σε κίνδυνο τις σχέσεις μεταξύ των ΗΠΑ και των ευρωπαϊκών συμμάχων τους.

 

Η απειλή του Trump να αναλάβει τον έλεγχο της Γροιλανδίας με το πρόσχημα της εθνικής ασφάλειας και της στρατηγικής σημασίας της περιοχής δείχνει τις βαθύτερες γεωπολιτικές αντιφάσεις και τις εντάσεις στην περιοχή της Αρκτικής.

 

Η πολιτική του Trump παρόλο που ενδέχεται να ενισχύσει την αμερικανική στρατηγική ασφάλεια, φαίνεται να αγνοεί τις εθνικές κυριαρχίες και τις ιστορικές σχέσεις της Γροιλανδίας με τη Δανία.

 

Καθώς η Ρωσία και η Κίνα επεκτείνουν τη στρατιωτική τους παρουσία στην περιοχή, η μάχη για την κυριαρχία της Γροιλανδίας μπορεί να είναι μόνο η αρχή μιας μεγαλύτερης γεωπολιτικής σύγκρουσης που θα κρίνει το μέλλον της Αρκτικής και της παγκόσμιας ασφάλειας.

 

Η διαμάχη για την κυριότητα της Γροιλανδίας - Τα ψέματα του Trump

 

Η Γροιλανδία, το μεγαλύτερο νησί του κόσμου, βρίσκεται στρατηγικά ανάμεσα στη Βόρεια Αμερική και την Ευρώπη και είναι πλούσια σε φυσικούς πόρους, όπως σπάνιες γαίες, οι οποίες είναι απαραίτητες για τις βιομηχανίες υψηλής τεχνολογίας, όπως τα ηλεκτρικά οχήματα (EVs) και τις ανανεώσιμες τεχνολογίες ενέργειας.

 

Η περιοχή της Αρκτικής, που κάποτε ήταν μια απομακρυσμένη και παγωμένη έκταση, έχει σταδιακά γίνει το επίκεντρο του διεθνούς ανταγωνισμού καθώς το λιώσιμο των πάγων ανοίγει νέες ναυτιλιακές οδούς και προσφέρει πρόσβαση σε ανέγγιχτους φυσικούς πόρους.

 

Για δεκαετίες, οι Ηνωμένες Πολιτείες διατηρούν στρατιωτική παρουσία στη Γροιλανδία, κυρίως μέσω της βάσης Pituffik, η οποία αποτελεί κεντρικό σημείο για την άμυνα κατά των πυρηνικών επιθέσεων και την παρακολούθηση της ρωσικής και κινεζικής δραστηριότητας.

 

Ωστόσο, η ρητορική της διοίκησης Trump το 2019 για την απόκτηση της Γροιλανδίας κλιμακώθηκε σε μια έντονη γεωπολιτική αναμέτρηση.

 

Αρχικά, το ενδιαφέρον του Trump για τη Γροιλανδία φαινόταν να απορρέει από μια απλή επιθυμία για ενίσχυση των στρατηγικών αμυντικών δυνατοτήτων της Αμερικής απέναντι στη Ρωσία και την Κίνα.

 

Ο Αμερικανός πρόεδρος ισχυρίστηκε ότι η περιοχή ήταν ζωτικής σημασίας για την εθνική ασφάλεια των ΗΠΑ, αναφέροντας την παρουσία ρωσικών και κινεζικών ναυτικών πλοίων.

 

Ωστόσο, αυτές οι δηλώσεις απορρίφθηκαν γρήγορα από διπλωμάτες των Σκανδιναβικών χωρών, οι οποίοι είχαν πρόσβαση σε πληροφορίες που ανέφεραν ότι δεν υπήρχαν τέτοια πλοία στην περιοχή.

 

Να σημειωθεί ότι ο Trump συνέχισε να υποστηρίζει ότι η Γροιλανδία ήταν απαραίτητη για τις υποδομές πυραυλικής άμυνας των ΗΠΑ, ειδικά καθώς η Αμερική αντιμετωπίζει αυξανόμενο ανταγωνισμό από τη Ρωσία και την Κίνα στην Αρκτική.

 

Ο ρόλος των δισεκατομμυριούχων της τεχνολογίας για την προσάρτηση της Γροιλανδίας

 

Ενώ η εθνική ασφάλεια κυριάρχησε στη δημόσια συζήτηση, μια άλλη λιγότερο συζητημένη παράμετρος είναι η εμπλοκή δισεκατομμυριούχων από τη Silicon Valley, όπως οι Peter Thiel και Elon Musk.

 

Οι εν λόγω παράγοντες συνδέονται συχνά με φιλελεύθερα, οικονομικά οράματα και έχουν εκφράσει ανοιχτά το ενδιαφέρον τους για τη Γροιλανδία, όχι μόνο για τους φυσικούς πόρους της, αλλά και για τη δυνατότητα που προσφέρει ως εργαστήριο για κοινωνικούς και οικονομικούς πειραματισμούς.

 

Ο Peter Thiel, συνιδρυτής του PayPal και γνωστός φιλελεύθερος επενδυτής, υποστηρίζει εδώ και χρόνια τη δημιουργία «θαλάσσιων πόλεων» και άλλων μορφών απορρυθμισμένων κοινοτήτων, όπου οι άνθρωποι θα μπορούσαν να ζήσουν ελεύθεροι από κρατικό έλεγχο.

 

Μαζί με τον Μusk και άλλους δισεκατομμυριούχους της Silicon Valley, ο Thiel έχει εκφράσει την υποστήριξή του για τη δημιουργία «πόλεων ελευθερίας» που θα λειτουργούν έξω από τους περιορισμούς της δημοκρατικής διακυβέρνησης επισημαίνει ο αναλυτής Pavel Devyatkin ειδικός σε θέματα Αρκτικής και συνεργάτης του Quincy Institute.

 

Ο Ken Howery, ο οποίος υπηρέτησε ως πρεσβευτής των ΗΠΑ στη Δανία, αναφέρεται ότι βρίσκεται σε συζητήσεις με αυτούς τους δισεκατομμυριούχους για την εγκατάσταση αυτών των χαμηλής ρύθμισης ζωνών στη Γροιλανδία.

 

Η πρόταση περιλαμβάνει τη δημιουργία μιας νέας οικονομικής ζώνης όπου οι ΗΠΑ θα μπορούσαν να εκμεταλλευτούν τις σπάνιες γαίες της Γροιλανδίας, ενώ θα εφαρμόζεται ένα σύστημα διακυβέρνησης που παρακάμπτει τις δημοκρατικές δομές που ισχύουν σήμερα για το νησί.

 

Για τους δισεκατομμυριούχους που στηρίζουν αυτό το σχέδιο, η Γροιλανδία βλέπεται ως μια ευκαιρία να δημιουργηθεί μια νέα κοινωνία, βασισμένη στην απορρύθμιση και την εταιρική εξουσία.

 

www.bankingnews.gr

ΤΟ ΔΗΜΟΓΡΑΦΙΚΟ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΜΟΝΟ ΑΡΙΘΜΩΝ.

Ὁ σημερινός Ἑλληνισμός πρέπει νά ἐπιζήσει καί ἀριθμητικά, ἀλλά καί συνειδησιακά. 
Πατήρ Γεώργιος Μεταλληνός

 

Ἡ ἀλλαγή τῶν συστατικῶν τῆς ταυτότητάς μας, ἡ ἀναιμική ἑλληνικότητα χωρισμένη ἀπό τήν ὀρθόδοξη Πίστη καί Πράξη, παράγει ἕνα Λαό, μέ νοθευμένη ταυτότητα, ἀλλά καί μέ ἀπέχθεια καί ἀπστροφή πρός τήν παράδοσή μας. Φθάσαμε νά ντρεπόμαστε γιά τήν ἴδια τήν οὐσία μας καί νά ζητοῦμε νά ἀπαλλαγοῦμε ἀπό ὅ,τι μᾶς τήν θυμίζει. Χωρίς Ἑλλάδα ὅμως καί Ὀρθοδοξία αὐθεντικοί Ἕλληνες δέν μποροῦν νά ὑπάρξουν.  

 

Ὁ Ἑλληνισμός σώζεται καί ἐπιβιώνει, ὅταν κάθε Ἕλληνας πολίτης γίνεται φορέας τῆς ἑλληνορθοδόξου παραδόσεώς μας, καί ἐνσαρκώνει τό φρόνημα τῶν Πατέρων μας. 

 

Ἀντίθετα, τό Ἔθνος κινδυνεύει, ἔστω καί ἄν οἱ ἀριθμοί εὐημεροῦν, ὅταν μέ τήν ξενομανία καί ξενοδουλεία μας εἰσάγουμε τρόπο ζωῆς καί ἤθη, πού ἀναιροῦν ἀμετακίνητα συστατικά τῆς ταυτότητάς μας, ὅπως ἡ Ὀρθοδοξία, ἡ Γλώσσα, τά ἤθη καί ἔθιμά μας. 

 

Ὁ συνειδησιακός ἀφελληνισμός εἶναι ἡ πνευματική ὑπογεννητικότητα καί ὁ καλπάζων θάνατος, πού κυοφορεῖται μέσα στήν ψυχή μας. 

 

Τό φάρμακο πού νικᾶ τόν πνευματικό θάνατό μας, εἶναι ἡ μετάγγιση στά παιδιά μας τοῦ πνεύματος τῶν Ἁγίων μας. 

-----------------------------

 

Ἀπό τό βιβλίο τοῦ πατρός Γεωργίου Μεταλληνοῦ ΜΑΡΤΥΡΙΕΣ ΓΙΑ ΘΕΜΑΤΑ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ τῶν ἐκδόσεων «Ὀρθόδοξος Κυψέλη», σελ. 207.

 

Γιά τήν ἀντιγραφή

Φώτιος Μιχαήλ, ἰατρός

Απάτες με θύματα ηλικιωμένους: γιατί η επαγρύπνηση είναι σήμερα πιο αναγκαία από ποτέ

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ 14/01/2026
 

«Απάτες με θύματα ηλικιωμένους: γιατί η επαγρύπνηση είναι σήμερα πιο αναγκαία από ποτέ» 

 

Οι ειδήσεις των τελευταίων ημερών μάς υπενθυμίζουν κάτι που δυστυχώς δεν είναι καινούργιο. Οι απάτες, ειδικά οι τηλεφωνικές και οι ηλεκτρονικές, συνεχίζουν να εξελίσσονται και να στοχεύουν συχνά τους ηλικιωμένους. Δεν πρόκειται για αφέλεια των θυμάτων. Πρόκειται για καλοστημένα σενάρια, πίεση χρόνου και χειρισμό του φόβου και της αγωνίας. Γι’ αυτό η επαγρύπνηση είναι η πιο πρακτική ασπίδα — για τους ίδιους τους ηλικιωμένους, αλλά και για τους φροντιστές και τις οικογένειές τους.

 

Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι υπόθεση στη Μυτιλήνη, που δημοσιοποιήθηκε στις 7 Ιανουαρίου 2026. Άγνωστοι τηλεφώνησαν σε ηλικιωμένη, προσποιούμενοι γιατρό και συγγενικό της πρόσωπο, με πρόσχημα επείγουσα χειρουργική επέμβαση. Μέσα σε λίγη ώρα, την έπεισαν να παραδώσει 10.000 ευρώ σε γυναίκα που πήγε στο σπίτι της. Η αστυνομική έρευνα οδήγησε στην ταυτοποίηση εμπλεκόμενου προσώπου και στη σχηματισμό δικογραφίας.

 

Λίγες ημέρες αργότερα, στις 8 Ιανουαρίου 2026, καταγράφηκε απόπειρα απάτης στην περιοχή της Ελασσόνας, όπου οι αρχές επενέβησαν σε προκαθορισμένη συνάντηση για παράδοση χρημάτων και κοσμημάτων και ακινητοποίησαν υπόπτους. Τέτοιες υποθέσεις δείχνουν ότι οι δράστες δουλεύουν οργανωμένα, με ρόλους και εισπράκτορες, και επιχειρούν να εκμεταλλευτούν τη στιγμή που το θύμα είναι ταραγμένο.

 

Παράλληλα, η τεχνολογία δίνει στους απατεώνες νέα εργαλεία. Στις 8 Ιανουαρίου 2026, ρεπορτάζ ανέδειξε το φαινόμενο του Caller ID Spoofing,(Πλαστογράφηση αναγνώρισης καλούντος), όπου αλλοιώνεται ο αριθμός που εμφανίζεται στην οθόνη ώστε να μοιάζει με τράπεζα ή δημόσια υπηρεσία, με στόχο να αποσπάσουν κωδικούς, PIN ή στοιχεία κάρτας. Οι τράπεζες και οι αρμόδιοι φορείς προχωρούν σε μέτρα φραγής για να περιοριστεί το πρόβλημα, όμως το κρίσιμο κομμάτι παραμένει η ενημέρωση των πολιτών.

 

Τι μπορούμε να κάνουμε στην πράξη;

• Αγνοούμε ύποπτες κλήσεις. Δεν συνεχίζουμε συζήτηση όταν ακούμε επείγον, ή μην το πείτε σε κανέναν, ή στείλτε χρήματα τώρα. Κλείνουμε ευγενικά και άμεσα με ψυχραιμία.
• Δεν δίνουμε ποτέ χρήματα, κοσμήματα ή κωδικούς. Καμία τράπεζα και καμία υπηρεσία δεν ζητά PIN ή κωδικούς πρόσβασης τηλεφωνικά.
• Επαληθεύουμε από δικό μας κανάλι. Καλούμε εμείς πίσω σε γνωστό αριθμό συγγενή/γιατρού/τράπεζας (από βιβλιάριο ή επίσημη ιστοσελίδα, όχι από τον αριθμό που φαίνεται στην κλήση).
• Συμφωνούμε “οικογενειακό κωδικό”. Μια απλή λέξη-κλειδί που γνωρίζει μόνο η οικογένεια μπορεί να σπάσει το σενάριο της απάτης.
• Ενημερώνουμε άμεσα τις αρχές όταν αμφιβάλλουμε. Καλύτερα ένα τηλεφώνημα παραπάνω, παρά μια απώλεια που δύσκολα αναπληρώνεται.

Το μήνυμα των ημερών είναι καθαρό. Οι απάτες δεν σταματούν, αλλά μπορούν να αποτύχουν όταν είμαστε προετοιμασμένοι. Η ψυχραιμία, η επιβεβαίωση και η άμεση ενημέρωση των αρχών είναι τα τρία βήματα που σώζουν χρήματα — και κυρίως αξιοπρέπεια και ασφάλεια. 

 

Ο Πρόεδρος,

Νικόλας Μήττας

 

Η Γενική Γραμματέας

Αλεξάνδρα Μπαρκά

 

«ΠΝΟΗ ΖΩΗΣ»

Κέντρο Μελέτης Προβλημάτων & Αλληλεγγύης της Τρίτης Ηλικίας

3ης Σεπτεμβρίου 28 Τ.Κ. 54636 Θεσσαλονίκη

Η ΕΡΓΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΠΑΡΑΓΩΝ ΠΡΟΟΔΟΥ

Γράφει ο Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης – Αμφικτύων

 

Οι Έλληνες από αρχαιοτάτων χρόνων υπήρξαν εργατικός λαός και τιμούσαν την εργατικότητα ως αρετή. Αυτό δεν είναι τυχαίο, καθώς η ελληνική γη είναι κατά κύριο λόγο ορεινή και δύσκολη στην εκμετάλλευση, γεγονός που κατέστησε την εργασία αναγκαία προϋπόθεση επιβίωσης. Παράλληλα με την εργατικότητα, καθοριστικό ρόλο διαδραματίζει και η παραγωγικότητα, ως παράγοντας που πολλαπλασιάζει το αποτέλεσμα του ανθρώπινου μόχθου.

 

Χαρακτηριστική είναι η στάση της αρχαίας ελληνικής σκέψης απέναντι στην εργασία και την ευθύνη. Ο Πλάτωνας («Νόμοι», VII, 807e), γράφει:

«Να κοιμάται κανείς, οποιοσδήποτε πολίτης όλη τη νύχτα και μη δείχνεται σε όλους τους δούλους ότι ξυπνάει και σηκώνεται πάντοτε πρώτος, τούτο πρέπει όλοι να το θεωρούν άσχημο και χαρακτηριστικό ανθρώπου ανελεύθερου, είτε αυτό οφείλεται σε συνήθεια κι’ έτσι να το ονομάσουμε είτε σε συστηματική επιδίωξη. Και επίσης μια οικοδέσποινα πρέπει να θεωρεί ντροπή της να την ξυπνούν για να σηκωθεί οι υπηρέτριες της, ενώ πρώτη αυτή να σηκώνει τις υπηρέτριες, γιατί, διαφορετικά δεν της αρμόζει να φωνάζει δούλα και δούλο και παιδί και να είναι η κυρά του σπιτιού. Πρέπει λοιπόν να σηκώνονται νύχτα και να ασχολούνται με μεγάλο μέρος των πολιτικών υποθέσεων και ιδιωτικών οι άρχοντες στην πόλη και οι οικοδεσπότες και οικοδέσποινες στα σπίτια τους. Ο ύπνος ο πολύς ούτε στα σώματα, ούτε στις ψυχές μας, ούτε στη σχετική δραστηριότητα μας είναι αναγκαίος από τη φύση. Κανείς που κοιμάται δεν αξίζει τίποτα περισσότερο απ’ αυτόν που δεν ζει. Αλλά εκείνος που προπαντός είναι επιφορτισμένος με την έγνοια για τη ζωή μας και τη φροντίδα, αυτός συνήθως αγρυπνεί τον περισσότερο χρόνο παίρνωντας μόνο τις αναγκαίες προφυλάξεις για την υγεία του. Και δεν είναι πολύ αυτό, όταν γίνει μια καλή συνήθεια. Και όταν οι άρχοντες αγρυπνούν τη νύχτα στην πόλη, γίνονται φοβεροί για τους κακούς πολίτες ή ξένους αλλά αγαπητοί και τίμιοι στους δικαίους και τους σώφρονες, ωφέλιμοι και σ’ αυτούς και ολόκληρη την πόλη».

 

Η παραπάνω θέση αποτυπώνει με σαφήνεια ότι η εργατικότητα και η εγρήγορση θεωρούνταν βασικά στοιχεία όχι μόνο της ατομικής αρετής, αλλά και της σωστής διοίκησης και της κοινωνικής ευρυθμίας.

 

Στο ίδιο πνεύμα κινείται και ο Ευριπίδης με τη φράση: «Άνεργος πολίτης, τι άνθρωπος κακός». Στην αρχαιότητα η ανεργία δεν είχε τη μορφή που γνωρίζουμε σήμερα, λόγω διαφορετικών παραγωγικών συνθηκών. Στη σύγχρονη εποχή, ωστόσο, παρατηρούνται φαινόμενα κοινωνικής αδράνειας και παρασιτισμού (λαθρομετανάστες, ορισμένες ομάδες, άνεργοι καθ΄επάγγελμα) τα οποία υπονομεύουν τόσο την οικονομία όσο και την κοινωνική συνοχή.

 

Στο στράτευμα, η έγερση με το πρώτο φως της ημέρας αποτέλεσε διαχρονικά πάγιο κανόνα. Ο διοικητής της μονάδας έδινε το παράδειγμα, ερχόμενος πρώτος και αποχωρώντας τελευταίος. Αν και αυτή η πρακτική συχνά οδηγούσε σε υπερβολές, καλλιεργούσε την αίσθηση καθήκοντος και προσωπικής ευθύνης.

 

Αντίθετα, στη δημόσια ζωή δεν έλειψαν περιπτώσεις όπου η εξουσία εκλήφθηκε ως μέσο προσωπικής άνεσης και όχι ως ευθύνη. Δημόσιες ομολογίες για υπογραφές σοβαρών αποφάσεων χωρίς ουσιαστική γνώση του περιεχομένου τους αποτελούν πλήγμα για τη θεσμική αξιοπιστία.

 

Παρά ταύτα, σήμερα ένα μεγάλο μέρος των Ελλήνων εργάζεται αδιάκοπα, συχνά και τη νύχτα, κάτω από αντίξοες συνθήκες και με κίνδυνο της ζωής του. Υπάρχουν πολλοί ευσυνείδητοι εργαζόμενοι που διακρίνονται για το ήθος, την εργατικότητα και την επαγγελματικότητά τους και αποτελούν τη σιωπηλή δύναμη της κοινωνίας.

 

Η Πολιτεία οφείλει να αναγνωρίζει και να επιβραβεύει την υπέρμετρη εργατικότητα και τη συνέπεια, όπως και οι επιχειρήσεις να ανταμείβουν τους ιδιαίτερα αποδοτικούς εργαζομένους με πρόσθετες αμοιβές. Διότι η πρόοδος μιας κοινωνίας στηρίζεται, διαχρονικά, στην εργασία, την ευθύνη και το προσωπικό παράδειγμα.

(14/1/26)

*Αμφικτύων ο Υποστράτηγος ε.α Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης
Συγγραφέας, Μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών

ΔΕΝ ΔΙΝΟΥΝ ΑΠΟΛΥΤΗΡΙΟ ΣΤΡΑΤΟΥ ΧΩΡΙΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ ΑΡΙΘΜΟ!

ΣΟΒΑΡΟ ΖΗΤΗΜΑ ΝΟΜΙΜΟΤΗΤΑΣ ΚΑΙ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΣΤΟ ΣΤΡΑΤΕΥΜΑ
 

Απολυτήριο Στρατού και Προσωπικός Αριθμός: Τι προβλέπει ο νόμος και τι καταγγέλλεται. 

 

Έφεδροι στρατεύσιμοι, κατά την απόλυσή τους, καταγγέλλουν ότι πιέζονται να αποκτήσουν νέα ψηφιακή ταυτότητα και Προσωπικό Αριθμό, ως δήθεν προϋπόθεση για να τους χορηγηθεί το απολυτήριο τους.

 

Ξεκαθαρίζουμε ότι κάτι τέτοιο ΔΕΝ προβλέπεται από τον νόμο. 

Το ισχύον θεσμικό πλαίσιο είναι σαφές: 

Η πολιτική ταυτότητα επιστρέφεται υποχρεωτικά στον οπλίτη με την απόλυσή του.

 

Η παλιά ταυτότητα ισχύει νόμιμα έως τον Σεπτέμβριο του 2027 (ΦΕΚ Β 5441/30.09.2024 Υπ.Απόφ. αρ.32590). 

 

Δεν υπάρχει καμία υποχρέωση άμεσης έκδοσης νέας ψηφιακής ταυτότητας ή Π.Α. 

Η σύνδεση του απολυτηρίου με τέτοιες διαδικασίες είναι παράνομη. 

Όταν η Διοίκηση υπερβαίνει τον νόμο, μιλάμε για αυθαιρεσία, για παραβίαση δικαιωμάτων και για έκθεση στελεχών σε σοβαρές ευθύνες. 

 

 Για τον λόγο αυτό κατέθεσα κοινοβουλευτική Ερώτηση προς τον Υπουργό Εθνικής Άμυνας (στο 1ο σχόλιο) ζητώντας ξεκάθαρες απαντήσεις: 

 

– Αν είναι σε γνώση της ηγεσίας όσα συμβαίνουν. 

– Με ποια νομική βάση εφαρμόζονται αυτές οι πρακτικές. 

– Αν έχουν δοθεί σχετικές οδηγίες και 

– Αν θα υπάρξει άμεση παρέμβαση με εγκύκλιο για να διασφαλιστεί η επιστροφή της αστυνομικής ταυτότητας στους απολυόμενους εφέδρους οπλίτες.

 

Χιλιάδες νέοι Έλληνες υπηρετούν τη στρατιωτική τους θητεία με πίστη στο καθήκον, σεβασμό στη σημαία και αγάπη για την Πατρίδα. 

 

Αυτό το εθνικό φρόνημα δεν επιτρέπεται να πληγώνεται από αυθαίρετες και παράνομες διοικητικές πρακτικές. 

 

Ως Πρόεδρος του κινήματος ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΠΑΛΜΟΣ, θα συνεχίσω να υπερασπίζομαι τα δικαιώματα των πολιτών απέναντι σε κάθε είδους «υποχρεωτικότητες». 

 

πηγή 

«Όταν το χρέος γίνεται προϊόν: Οι servicers εμπορεύονται την απόγνωση των δανειοληπτών, ενώ η κυβέρνηση σιωπά»

Αθήνα, 14/01/2026  

 

«Όταν το χρέος γίνεται προϊόν: Οι servicers εμπορεύονται την απόγνωση των δανειοληπτών, ενώ η κυβέρνηση σιωπά»

 

Η πρόσφατη αποκάλυψη του προγράμματος «επιβράβευσης» της Cepal Hellas, σε συνεργασία με αλυσίδα σούπερ μάρκετ, αποτελεί ακόμη ένα παράδειγμα του τρόπου με τον οποίο οι εταιρείες διαχείρισης κόκκινων δανείων αντιμετωπίζουν τους οφειλέτες : όχι ως πολίτες με δικαιώματα, αλλά ως εμπορεύσιμα δεδομένα και ροές κατανάλωσης.

 

Με πρόσχημα την «καινοτομία» και τη δήθεν κοινωνική ευαισθησία, επιχειρείται η μετατροπή της καθημερινής ανάγκης για βασικά αγαθά σε μηχανισμό αποπληρωμής χρέους. Ο δανειολήπτης καλείται να ξοδεύει περισσότερα για να “κερδίζει” λιγότερα, ενώ οι τόκοι, οι προσαυξήσεις και οι πιέσεις συνεχίζονται αμείωτες. Καμία πραγματική ελάφρυνση, κανένα κούρεμα, καμία διαγραφή, παρά μόνο marketing πάνω στην απόγνωση.

 

Ακόμη πιο εξοργιστική είναι η ανοχή – σιωπηρή στήριξη στην ουσία – που παρέχει η κυβέρνηση σε τέτοιες πρακτικές, που επιτρέπει στα funds και στους servicers να χτίζουν κοινωνικό προφίλ, την ώρα που χιλιάδες οικογένειες απειλούνται με πλειστηριασμό και ευάλωτοι πολίτες εκβιάζονται, με την πρώτη κατοικία τους να παραμένει απροστάτευτη. Αυτή είναι η κυνική «κοινωνική πολιτική» της κυβέρνησης.

 

Εμείς, ως ΝΙΚΗ, στεκόμαστε δίπλα στους συμπολίτες μας και μακριά από καρτέλ και συμφέροντα. Αγωνιζόμαστε για πραγματικές λύσεις και διεκδικούμε:

• Άμεση κατάργηση των πλειστηριασμών και μόνιμη προστασία της πρώτης κατοικίας.
• Κατάργηση των funds, με ταχύτατες εκκαθαρίσεις και πλήρη δημοσιοποίηση του μετοχικού τους κεφαλαίου.
• Δημιουργία Δημόσιου Οργανισμού Διαχείρισης Ιδιωτικού Χρέους και λογιστικό έλεγχο όλων των δανείων με διαγραφή πανωτοκίων και καταχρηστικών χρεώσεων.

Η κοινωνία καταδικάζει τη νομιμοποίηση της εμπορευματοποίησης της ανάγκης και τις εικονικές «ανταμοιβές» και απαιτεί αξιοπρέπεια, ασφάλεια και πραγματική ανακούφιση από τα χρέη.

 

Γραφείο Τύπου της ΝΙΚΗΣ

press@nikh.gr

Η σοφία του Θεού και ο Υιός του Θεού

Γράφει ο Πρωτοπρεσβύτερος Κωνσταντίνος Παπαγιάννης (†) 

 

«Εις εστί σοφός φοβερός σφόδρα καθήμενος επί του θρόνου αυτού», μας λέει ο συγγραφεύς του βιβλίου «Σοφία Σειράχ» (1:9). Ένας και μόνο είναι αληθινά σοφός· αυτός που είναι εξ ίσου δυνατός και φοβερός: ο Θεός, που κάθεται στον θρόνο του. Αυτός έχει όλη τη γνώση και τη σοφία. Γι’ αυτό ονομάζεται παντογνώστης και πάνσοφος. Όλη η ανθρώπινη σοφία, συγκρινόμενη με τη σοφία του Θεού, δεν είναι παρά γνώση και σοφία ενός νηπίου.  

 

Άπειρη και ανεξιχνίαστη είναι η σοφία του Θεού. Κανένας άνθρωπος, όσο σοφός και αν είναι, δεν μπόρεσε ούτε θα μπορέσει ποτέ να την εξιχνιάσει. Για να μας βοηθήσει να το συνειδητοποιήσουμε αυτό, ο συγγραφεύς μάς θέτει διάφορα ερωτήματα, φέρνοντας κάποια παραδείγματα από τον υλικό κόσμο. 

 

«Άμμον θαλασσών και σταγόνας υετού και ημέρας αιώνος τις εξαριθμήσει;» (1:2). Ποιος μπορεί να μετρήσει τους κόκκους της άμμου που βρίσκεται στις απέραντες θάλασσες; Ποιος μπορεί να μετρήσει τις σταγόνες της βροχής ή τις ημέρες των ατέλειωτων αιώνων; «Ύψος ουρανού και πλάτος γης και άβυσσον και σοφίαν τις εξιχνιάσει;» (1:3). Ποιος θα μπορέσει ποτέ να εξερευνήσει το ύψος του ουρανού, το πλάτος της γης και το βάθος της θαλάσσης; Αν λοιπόν τα μυστήρια του υλικού κόσμου δεν είναι ικανός ο άνθρωπος να εξιχνιάσει, πώς είναι δυνατόν να εξερευνήσει και να συλλάβει τη σοφία του Θεού; «Ρίζα σοφίας τίνι απεκαλύφθη; και τα πανουργεύματα αυτής τις έγνω;» (1:6). Η ρίζα και η πηγή της σοφίας, που είναι ο Θεός, σε ποιον άνθρωπο φανερώθηκε; Και ποιος εγνώρισε τα σοφά της σχέδια και τις επινοήσεις της; «Επιστήμη σοφίας τίνι εφανερώθη; και την πολυπειρίαν αυτής τις συνήκε;» (1:7). Η απέραντη και βαθιά γνώση της σοφίας σε ποιον φανερώθηκε; Και ποιος εγνώρισε τον πλούτο της πολυγνωσίας της; Είναι αδύνατο να αποκτήσει κανείς ολόκληρη την ανθρώπινη σοφία· και γι’ αυτό έχουν δημιουργηθεί τόσες επιστήμες και κλάδοι επιστημών και ειδικότητες και υποειδικότητες· και ο κάθε άνθρωπος, παρ’ όλες τις προσπάθειες και τους κόπους του, αποκτά μόλις ένα μικρό μέρος από το σύνολο των ανθρωπίνων γνώσεων. Και πώς λοιπόν θα κατορθώσει να γνωρίσει και να εξιχνιάσει την άπειρη σοφία του Θεού; 

 

Ας μη θέλουμε λοιπόν να εισδύσουμε στον απέραντο βυθό της σοφίας του Θεού. Ας αρκούμαστε σε όσα ο Θεός μας απεκάλυψε και σε όσα με τη βοήθειά του μπορούμε να ανακαλύψουμε και να μάθουμε. Ας έχουμε όμως εμπιστοσύνη απόλυτη στη σοφία του Θεού. Για τον Θεό δεν υπάρχουν προβλήματα άλυτα. Η σοφία του βρίσκει για το καθένα την κατάλληλη λύση. Και κάθε ενέργεια του Θεού βασίζεται στη σοφία του. Γι’ αυτό ας μην απορούμε και ας μην αγανακτούμε, όταν κάποιες ενέργειές του που αναφέρονται σ’ εμάς μας φαίνονται σκληρές και ανεξήγητες, όπως π.χ. μια αρρώστια, ένας θάνατος, μια θεομηνία, ένας πόλεμος. Ο Θεός, που τα επιτρέπει, έχει τον σκοπό του και τα εντάσσει μέσα στο γενικό σχέδιό του, που είναι η σωτηρία του κόσμου. Ας τα δεχόμαστε με εμπιστοσύνη στην πανσοφία του και ας τον δοξάζουμε για όλα. «Δόξα τω Θεώ πάντων ένεκεν», συνήθιζε να λέει ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος. 

 

Σοφία ονομάζεται και ο μονογενής Υιός του Θεού. Και ο συγγραφεύς (του βιβλίου «Σοφία Σειράχ»), όταν ομιλεί για τη σοφία του Θεού, εννοεί όχι μόνο την ιδιότητα της πανσοφίας του Θεού, αλλά και τον Υιό του Θεού. Αυτόν πρέπει να εννοήσουμε, όταν τον ακούμε να λέει: «Προτέρα πάντων έκτισται σοφία» (1:4). Πριν απ’ όλα δηλαδή τα δημιουργήματα του Θεού γεννήθηκε η Σοφία. Και ο Σολομών στις Παροιμίες παρουσιάζει τη Σοφία του Θεού να λέει: «Κύριος έκτισέ με αρχήν οδών αυτού εις πάντα τα έργα αυτού· προ του αιώνος εθεμελίωσέ με, προ δε πάντων των βουνών γεννά με» (Παροιμ. 8:22). Δηλαδή ο Κύριος με έκτισε ως πρώτο απ’ όλα τα έργα του, με εθεμελίωσε πριν αρχίσει ο χρόνος, και με εγέννησε πριν δημιουργηθούν όλα τα βουνά. 

,

Είναι φανερό ότι και στα δύο αυτά χωρία εννοείται ο Υιός του Θεού, ο οποίος, όπως λέμε στο Σύμβολο της πίστεως, γεννήθηκε από τον Πατέρα «προ πάντων των αιώνων». Σε αυτόν επίσης αναφέρεται και το «μετ’ αυτού εστιν εις τον αιώνα» (1:1), που μας θυμίζει την αρχή του κατά Ιωάννην Ευαγγελίου: «Εν αρχή ην ο Λόγος, και ο Λόγος ην προς τον Θεόν, και Θεός ην ο Λόγος. Ούτος ην εν αρχή προς τον Θεόν» (Ιω. 1:1-2). Ο Υιός του Θεού ήταν και είναι πάντοτε ενωμένος αχώριστα με τον Θεό Πατέρα και φυσικά και με το Άγιο Πνεύμα. Και όταν για τη δική μας σωτηρία προσέλαβε φύση ανθρώπινη, δεν έπαυσε να είναι ενωμένος με τον Πατέρα. Γι’ αυτό ψάλλουμε στην εορτή του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου: «Ο συναΐδιος Λόγος του προανάρχου Πατρός, μη χωρισθείς των άνω, νυν επέστη τοις κάτω» (γ’ στιχηρό των αίνων του Ευαγγελισμού). Το πώς έγινε αυτό είναι βέβαια από τα μυστήρια της πανσοφίας του Θεού, τα οποία, όπως είπαμε, αδυνατούμε να εξιχνιάσουμε. Το βέβαιο είναι ότι έγινε «δι’ ημάς τους ανθρώπους και δια την ημετέραν σωτηρίαν». Και αυτό είναι η μεγαλύτερη δωρεά και ευεργεσία του Θεού, για την οποία οφείλουμε να τον ευγνωμονούμε βαθιά και να τον ευχαριστούμε ακατάπαυστα. 

 

Από το βιβλίο: Πρωτοπρεσβυτέρου Κωνσταντίνου Παπαγιάννη, ΟΜΙΛΙΕΣ ΣΤΗ ΣΟΦΙΑ ΣΕΙΡΑΧ. Εκδόσεις «Το Περιβόλι της Παναγίας», Θεσσαλονίκη 2019, σελ. 19.

 

πηγή 

Ο Επίσκοπος και η κοσμική Δικαιοσύνη. Δικαιούται ο Μητροπολίτης Πάφου Τυχικός να προσφύγει στην πολιτική Δικαιοσύνη;

Γράφει ο Αναστάσιος Γκοτσόπουλος

Πρεσβύτερος
Εφημέριος Ι. Ν. Αγ. Νικολάου Πατρών

Πάτρα 13 – 1 – 2026

 

Ο Μητροπολίτης Πάφου Τυχικός με την από 8.1.26 επιστολή του προς την Ι. Σύνοδο της Εκκλησίας της Κύπρου ενημέρωσε ότι πρόκειται να προσφύγει -και ήδη χθες προσέφυγε, όπως εγράφη στον τύπο- στα Πολιτικά Δικαστήρια για να μπορέσει να εξασφαλίσει δίκαιη δίκη στην υπόθεσή του.

 

Σε απάντηση στην επιστολή αυτή η Ι. Σύνοδος στο ανακοινωθέν της της 8.1.26 αναφέρει ότι «μελέτησε τις απαράδεκτες από απόψεως εκκλησιαστικού ήθους κινήσεις του για προσφυγή στα Πολιτικά Δικαστήρια, πράγμα το οποίο καταδικάζεται από τους ιερούς Κανόνες» και τον καλεί να «αποσύρει την προσφυγή του ή την πρόθεση προσφυγής του σε Πολιτικά Δικαστήρια».

 

α. Οι ιεροί κανόνες το απαγορεύουν; ΟΧΙ!

 

Τίθεται λοιπόν το ερώτημα: Είναι απαράδεκτη «από απόψεως εκκλησιαστικού ήθους» και αντικανονική η προσφυγή του Μητροπολίτη Τυχικού στην κοσμική Δικαιοσύνη; Απαγορεύουν οι ιεροί Κανόνες την προσφυγή κληρικού στα πολιτικά Δικαστήρια; Απαγορεύει ο Καταστατικός Χάρτης της Εκκλησίας της Κύπρου την προσφυγή στην κοσμική δικαιοσύνη;

 

Εν πρώτοις αξίζει να επισημάνουμε ότι το ανακοινωθέν (8.1.26) δεν τεκμηριώνει ούτε αιτιολογεί τον ισχυρισμό ότι τάχα είναι απαράδεκτη «από απόψεως εκκλησιαστικού ήθους» η προσφυγή στα κοσμικά Δικαστήρια. Επίσης δεν παραπέμπει ούτε καν αναφέρει -ως ώφειλε- κάποιον ιερό Κανόνα στον οποίο να θεμελιώνει τον ισχυρισμό ότι η προσφυγή στην κοσμική Δικαιοσύνη είναι αντικανονική. 

 

Βέβαια υπάρχουν κανόνες οι οποίοι δεν επιτρέπουν στους κληρικούς να περιφρονήσουν την εκκλησιαστική Δικαιοσύνη, να αρνηθούν να την αξιοποιήσουν, και να μεθοδεύσουν μέσω της πολιτικής εξουσίας («Βασιλέα») να δικαστούν αποκλειστικά και μόνο σε Πολιτικά Δικαστήρια και όχι σε εκκλησιαστικά. Σε αυτή την περίπτωση ο κληρικός υπόκειται σε κανονικά επιτίμια. Οι σχετικοί ιεροί Κανόνες είναι: Β-6 («καταφρονήσας των κατά τα προδηλωθέντα δεδογμένων»), Δ-9 («μη εγκαταλιμπανέτω τον οικείον επίσκοπον»), Αντιοχ-12 («τούτων ολιγορήσας»), Καρθ-15 (ή Καρθ-14) («παραιτούμενος το εκκλησιαστικόν δικαστήριον»).

 

Εμπίπτει η προσφυγή του Μητροπολίτου Τυχικού σε αυτή την περίπτωση που απαγορεύουν οι ιεροί Κανόνες: Προφανώς όχι!

 

Από τα μέχρι τώρα δημοσιευθέντα κείμενα και ιδιαιτέρως από την από 5.6.25 έκκλητο αναφορά του στο Οικουμενικό Πατριαρχείο -το πλέον επίσημο κείμενό του- ο Μητροπολίτης Τυχικός ΟΥΤΕ ΑΡΝΗΘΗΚΕ ΟΥΤΕ ΑΡΝΕΙΤΑΙ τη ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ των ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΩΝ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΩΝ! Αντιθέτως μάλιστα: Ζητεί να δικαστεί από πραγματικό Εκκλησιαστικό Δικαστήριο με όλες τις προβλέψεις των ιερών Κανόνων και του Καταστατικού Χάρτη της Εκκλησίας του. Ζητεί να δικαστεί σωστά και αληθινά από τα προβλεπόμενα από την εκκλησιαστική δικονομία Όργανα (Ανακριτική Επιτροπή, Εκκλησιαστικό Εισαγγελέα, Ι. Σύνοδο νομίμως συγκροτουμένη ως δικαστήριο). Συνεπώς δεν έχουν εφαρμογή στην περίπτωση του Μητροπολίτη Τυχικού οι προβλέψεις των ανωτέρω ιερών Κανόνων.

 

β. Οι ιεροί Κανόνες το επιτρέπουν; ΝΑΙ!

 

Πέραν αυτού όμως υπάρχει ο κανόνας 104 της Συνόδου Καρθαγένης (κατά το Πηδάλιο Καρθ-115), ο οποίος επακριβώς αφορά στην περίπτωση του Μητροπολίτη Τυχικού: «Ἤρεσεν, ἵνα ὁστισδήποτε ἀπὸ τοῦ βασιλέως διάγνωσιν δημοσίων δικαστηρίων αἰτήσοι, τῆς ἰδίας τιμῆς στερηθείη. ᾽Εὰν δὲ κρίσιν ἐπισκοπικὴν ἀπὸ τοῦ βασιλέως αἰτήσοι, μηδὲν αὐτῷ ἐμποδίσοι».

 

Ο Κανόνας προβλέπει ότι αν οποιοσδήποτε κληρικός ζητήσει από τον βασιλέα να παραπέμψει την υπόθεσή του για να δικαστεί όχι σε εκκλησιαστικό αλλά σε πολιτικό («δημόσιο») δικαστήριο να στερείται της ιερατικής του τιμής. Αν όμως ζητήσει από τον βασιλέα να παραπεμφεί η υπόθεση σε εκκλησιαστικό δικαστήριο («κρίσιν επισκοπικήν») να μην εμποδίζεται και ασφαλώς δεν επιτιμάται.

 

Ερμηνεύοντας τον Καρθ-104 (Πηδάλιο-115) ο Ζωναράς σημειώνει: «Ει δε τις, φησίν ο κανών ούτος, ιερωμένος ων, προσέλθη τω βασιλεί αιτών διάγνωσιν δημοσίων δικαστηρίων, ήτοι πολιτικών και αρχοντικών, στερηθήσεται της ιδίας τιμής, αντί του, καθαιρεθήσεται. Εάν δε βασιλεί προσελθών, επισκοπικόν αιτήση δικαστήριον, ήτοι συνέλευσιν επισκόπων κατά βασιλικήν πρόσταξιν γενησομένην και διαγνωμονήσουσαν, ου βλαβήσεται περί την επιτιμίαν»(1).

 

Την ίδια ερμηνευτική προσέγγιση ακολουθεί και ο Βαλσαμών: «Σαφής είναι ο παρών κανών. Διορίζεται γαρ τους ιερωμένους καθαιρείσθαι τους παραιτουμένους το εκκλησιαστικόν δικαστήριον, και ζητούντας από του βασιλέως δικάσαι τας αυτών υποθέσεις δημοσίους δικαστάς, ήτοι πολιτικούς. Τους δε ποριζομένους βασιλικάς προστάξεις χάριν του δικάσασθαι παρ’ επισκόποις, ου θέλει βλάπτεσθαι»(2).

 

Ο Αριστηνός ερμηνεύει: «Δημοσίαν κρίσιν ο παρά του βασιλέως αιτών, ουκ επίσκοπος. Επίσκοπος ή κληρικός επ’ εγκλήμασιν αιτιώμενος, και το εκκλησιαστικόν παραιτούμενος δικαστήριον, και παρά βασιλέως αιτών κοσμικούς δικαστάς, της ιδίας τιμής στερηθήσεται»(3).

 

Τέλος, ο Άγ. Νικόδημος στο Πηδάλιο ερμηνεύοντας τον Καρθ-104 (Πηδάλιο Καρθ-115) γράφει: «Ο παρών κανών διορίζει, ότι όποιος επίσκοπος ή κληρικός ζητήσει από τον βασιλέα να κριθεί η υπόθεσίς του εις πολιτικά κριτήρια, να καθαίρεται. Ει δε και ζητήσει από τον βασιλέα κριτήριον εκκλησιαστικόν, ήτοι να συναχθούν διά προσταγής του οι επίσκοποι και να θεωρήσουν την αυτού υπόθεσιν, τότε δεν θέλει επιτιμηθεί ως άτοπόν τι ποιήσας. Πάσαι γαρ αι Σύνοδοι Οικουμενικαί τε και τοπικαί τοιουτοτρόπως, ήτοι διά Βασιλικής προσταγής συνηθροίσθησαν»(4).

 

Σχετικός με τον Καρθ-104 (Πηδάλιο Καρθ-115) είναι και ο Καρθ-15 (κατά το Πηδάλιο Καρθ-14), ο οποίος και αυτός θέτει ως προϋπόθεση για το επιτίμιο το αν ο κληρικός «παραιτούμενος το εκκλησιαστικόν δικαστήριον, δημοσίοις θελήση καθαρθήναι δικαστηρίοις». 

 

Όμως, όπως ήδη αναφέραμε, ο Μητροπολίτης Τυχικός όχι μόνο δεν αρνείται, αλλά κατ’ επανάληψιν έχει τονίσει ότι επιθυμεί να δικαστεί από εκκλησιαστικό δικαστήριο τηρουμένων όμως των δικονομικών προβλέψεων των ιερών κανόνων και του Καταστατικού Χάρτη. 

 

Στην από 5.9.25 επιστολή του προς τον Οικουμενικό Πατριάρχη ο Μητροπολίτης Τυχικός σημείωσε: «Ἐάν πάλι κρίνετε ὃτι οἱ καταγγελίες πρέπει νά ἐξεταστοῦν παρακαλῶ νά ἀναπέμψετε τὴν ὑπόθεσίν μου εἰς τὴν Ἐκκλησίαν τῆς Κύπρου πρὸς δικαίαν κρίσιν, ὑποχρεώνοντάς Την ὅμως νὰ σεβασθῇ τὶς δικονομικὲς ἐγγυήσεις τῶν ἱερῶν Κανόνων, τοῦ Καταστατικοῦ Χάρτου καὶ τὶς Διεθνείς Συμβάσεις περὶ δικαίας δίκης... Εἰς τὴν ἀντίθετη περίπτωσιν κατά τήν ὁποίαν … ἡ ἰδία ἡ Πατριαρχικὴ Σύνοδος [θελήσει] νὰ δικάσῃ τὴν οὐσίαν τῶν καταγγελιῶν, παρακαλῶ θερμῶς πρὸς ἀκριβεστέραν διαπίστωσιν τῆς πραγματικότητος καὶ τῆς ἀληθείας, νὰ κληθοῦν πρὸς ἐξέτασιν α) ὁ Μακαριώτατος Ἀρχιεπίσκοπος Κύπρου κ. Γεώργιος, β) τὰ πρόσωπα τά ὁποῖα ἀναφέρονται εἰς τὸ ἔγγραφον τό ὁποῖο ὁ Μακαριώτατος ἀνέγνωσε κατά τὴν συνεδρίαν τῆς 22ας Μαΐου ἐ.ἔ. …, γ) οἱ μάρτυρες κατηγορίας τούς ὁποίους θὰ προτείνῃ ὁ Ἀρχιεπίσκοπος, δ) οἱ μάρτυρες ὑπερασπίσεως τούς ὁποίους ἔχω ἐγώ νά προτείνω καί οἱ ὁποῖοι ἢδη εἶναι ἒτοιμοι καί παρακαλοῦν ὃλως ἰδιαιτέρως νὰ καταθέσουν μετά λόγου γνώσεως διὰ τὴν ὑπόθεσιν. Τέλος, γιά τούς λόγους αὐτούς παρακαλῶ νὰ δοθῇ ἡ δυνατότης νά ἐξετάσῳ τοὺς ἀνωτέρω ἀναφερομένους μάρτυρας, ὥστε νά ἀποκτήσῃ ἡ περί Ὑμᾶς Ἁγία Σύνοδος σαφή καί πλήρη γνώση τοῦ ἀνυποστάτου τῶν εἰς βάρος μου καταγγελιῶν καί νά διευκολυνθῇ στήν τελική ἀπόφασή Της».

 

Με άλλα λόγια ο Μητροπολίτης Τυχικός όχι μόνο δεν αρνείται αλλά επιμόνως ζητά να δικαστεί από εκκλησιαστικό Δικαστήριο τηρουμένων όμως των κανονικών προβλέψεων για δίκαιη δίκη.

 

γ. Και ο Καταστατικός Χάρτης το επιτρέπει!

 

Επι πλέον δε, στον Καταστατικό Χάρτη της Εκκλησίας της Κύπρου προβλέπεται ότι η Κυπριακή κοσμική Δικαιοσύνη μπορεί να ελέγχει τους εκκλησιαστικούς δικαστές κατά την άσκηση των καθηκόντων τους! Πιο συγκεκριμένα: το άρθρο 48 (Παράρτημα Β ΙΙ, του Καταστατικού Χάρτη) προβλέπει ότι επαναλαμβάνεται εκκλησιαστική δίκη «εφ’ όσον προέκυψε ουσιώδης παράβασις καθήκοντος δικαστού, εν σχέσει προς την συγκεκριμένην δίκην, βεβαιωθείσα, ή ισχυρώς πιθανολογομουμένη, κατόπιν δικαστικής εξετάσεως, ενώπιον εκκλησιαστικής, ή πολιτειακής δικαστικής αρχής, έστω και αν αυτή δεν απέληξεν εις καταδίκην του δικαστού». 

 

Αναλύοντας τη διάταξη αυτή προκύπτει ότι στον Καταστατικό Χάρτη της Εκκλησίας της Κύπρου προβλέπεται ότι η «πολιτειακή δικαστική αρχή», δηλαδή η κοσμική Κυπριακή Δικαιοσύνη, δύναται να εξετάσει αν σε μία διαδικασία εκκλησιαστικής δίκης «προέκυψε ουσιώδης παράβασις καθήκοντος δικαστού» και εάν η παράβαση αυτή «βεβαιωθεί ή ισχυρώς πιθανολογηθεί» τότε η εκκλησιαστική δίκη επαναλαμβάνεται! Αντιλαμβανόμαστε, λοιπόν, την ανησυχία της Αρχιεπισκοπής Κύπρου αν θελήσει το Ανώτατο Κυπριακό Δικαστήριο να εξετάσει αν υπάρχει «ουσιώδης παράβασις» στη διαδικασία της 22ας Μαΐου 2025 με την οποία κηρύχθηκε έκπτωτος ο Μητροπολίτης Τυχικός!

 

Είναι προφανές ότι η αξιοποίηση της δυνατότητας αυτής από τον Μητροπολίτη Τυχικό, την οποία δυνατότητα ο ίδιος ο Καταστατικός Χάρτης παρέχει, δεν συνιστά κανονικό αδίκημα. 

 

Επιπλέον δε, δεν συνιστά προσβολή της Εκκλησίας της Κύπρου ούτε φαλκίδευση του αυτοδιοικήτου της αλλά αντίθετα προστατεύει στο Σώμα του Χριστού από τις άδικες κρίσεις της Ηγεσίας. Γιατί προσβολή της αξιοπρέπειας και του αυτοδιοίκητου της Εκκλησίας συνιστά η αίσθηση των εκκλησιαστικών Ηγετών ότι είναι ανεξέλεγκτες οι προφανώς άδικες δικαστικές τους κρίσεις εις βάρος των υφισταμένων τους. Όταν μάλιστα και η ίδια η Πατριαρχική Σύνοδος (17.10.25) κάνει δεκτό το κύριο σκεπτικό της εκκλήτου αναφοράς του Μητροπολίτου Τυχικού και διαπιστώνει δικονομικές «παραλείψεις» -ουσιαστικά λόγος ακυρότητας της διαδικασίας- ποιος θα αποκαταστήσει την εκκλησιαστική τάξη, όταν οι αρμόδιοι εκκλησιαστικοί Ηγέτες το αρνούνται; Αυτή την αποκατάσταση της εκκλησιαστικής τάξης έρχεται να επιβάλει το άρθρο 48 (Παραρτήματος Β ΙΙ του Καταστατικού Χάρτη).

 

Τέλος, ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει η υπ’ αριθμ. 2300/9.10.1981 εγκύκλιος της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος με την οποία με πολύ ευγένεια και λεπτότητα προτρέπονται οι κληρικοί να αποφεύγουν να προσφεύγουν στα κοσμικά δικαστήρια αρκούμενοι μόνο σε ενώπιον της Ι. Συνόδου προσφυγή. Παρ’ όλα αυτά η Ιεραρχία δεν απαγορεύει πλήρως την προσφυγή στην κοσμική Δικαιοσύνη ούτε επισύρει κανονικά επιτίμια και σημειώνει: «Επειδή δε είναι δυνατόν να ισχυρισθή κανείς ανάμεσά σας ότι έτσι αποστερείται τάχα από ένα νόμιμον δικαίωμα, που απολαύει κάθε Έλλην πολίτης, παρατηρούμεν ότι δεν επιθυμούμεν να σας στερήσωμεν το δικαίωμά σας να κρίνετε τας υποθέσεις σας εις ανώτερον βαθμόν αλλά θέλομεν να αντιληφθείτε, ότι βαθειά μας επιθυμία είναι να καταφεύγετε εις τας περιπτώσεις αυτάς, προς το Ανώτατον Εκκλησιαστικόν όργανον, δηλ. την Ι. Σύνοδον που είναι εις θέσιν να κρίνη ακριβοδικαίως την υπόθεσίν σας και να αποκαταστήση τυχόν ενεργηθείσας αδικίας» και καταλήγει η Ελληνική Ιεραρχία: «Μην αμφιβάλλετε δε ότι οι εκάστοτε συγκροτούντες το ιερόν αυτό Σώμα Ιεράρχαι, διαπνεόμενοι και αυτοί από το ίδιον αυτό πνεύμα της χριστιανικής δικαιοσύνης και αγάπης, θα πράττουν το καθήκον των εις το ακέραιον και θα ικανοποιούν την δίψα σας διά το δίκαιον κατά τον καλύτερον τρόπον».

 

Αν τα ανωτέρω αναφερόμενα από την Ιεραρχία της Εκκλησίας τη Ελλάδος είχαν εφαρμογή στην Εκκλησία της Κύπρου το τελευταίο εξάμηνο, δεν θα υπήρχε κανένας λόγος ο Μητροπολίτης Τυχικός να «ζητήσει από τον βασιλέα (=Κυπριακή Δικαιοσύνη) κριτήριον εκκλησιαστικόν, ήτοι να συναχθούν διά προσταγής του οι επίσκοποι και να θεωρήσουν την αυτού υπόθεσιν» (Αγ. Νικόδημος) δηλαδή να δικάσουν βάσει των ισχυουσών διατάξεων. Επειδή, λοιπόν, δεν υπάρχει στην Κύπρο αυτό που αναφέρει η Ελληνική Ιεραρχία, ο Μητροπολίτης Τυχικός αναγκάστηκε να προσφύγει στον «Καίσαρα», στην κοσμική κυπριακή Δικαιοσύνη, ζητώντας δίκαιη εκκλησιαστική δίκη και για το λόγο αυτό, σύμφωνα με το Πηδάλιο, «δεν θέλει επιτιμηθεί ως άτοπόν τι ποιήσας».

 

Συμπερασματικά: 

 

Οι ιεροί Κανόνες απαγορεύουν σε κληρικούς να περιφρονήσουν την εκκλησιαστική δικαιοσύνη, να αρνηθούν να δικαστούν σε εκκλησιαστικά δικαστικά όργανα και να μεθοδεύσουν μέσω της κοσμικής εξουσίας να δικαστούν από την κοσμική Δικαιοσύνη. Αντίθετα οι ιεροί κανόνες επιτρέπουν στους κληρικούς να ζητήσουν τη συνδρομή της πολιτικής εξουσίας ώστε να μπορέσουν να δικαστούν σε εκκλησιαστικά Δικαστήρια βάσει των ιερών κανόνων και των σχετικών εκκλησιαστικών διατάξεων (π.χ. Καταστατικός Χάρτης). 

 

Τέλος, ο Καταστατικός Χάρτης της Εκκλησίας της Κύπρου παρέχει τη δυνατότητα στην κοσμική Δικαιοσύνη της Κυπριακής Δημοκρατίας να αποκαθιστά αδικίες της εκκλησιαστικής Δικαιοσύνης ελέγχοντας δικαστικά τη συμπεριφορά των εκκλησιαστικών Δικαστών σε συγκεκριμένη δίκη. Εάν μάλιστα βεβαιωθεί ή πιθανολογηθεί ισχυρώς «ουσιώδης παράβασις του δικαστού» η δίκη επαναλαμβάνεται.

 

Ασφαλώς και δεν μπορούμε να προδικάσουμε ή να γνωρίζουμε την έκβαση μιας προσφυγής σε πολιτικά Δικαστήρια. Αυτό που όμως γνωρίζουμε πολύ καλά είναι ότι η εκκλησιαστική ιστορία έχει δείξει ότι ο ιερός Χρυσόστομος πέθανε μακριά από την επαρχία του, έκπτωτος, εξόριστος, καθηρημένος και αφορισμένος αλλά παραμένει πάντα μέσα στους αιώνες ο μεγάλος Χρυσόστομος! Και μαζί με αυτόν οι λίγοι που του συμπαραστάθηκαν διωγμένοι, κατατρεγμένοι, καθηρημένοι και αφορισμένοι από την τότε παντοδύναμη και θρασύτατη εκκλησιαστική εξουσία της Κωνσταντινούπολης, της Αλεξάνδρειας και της Αντιόχειας…

 

Γιατί τον τελευταίο λόγο στην Εκκλησία τον έχει πάντοτε ο ίδιος ο Χριστός!

Ευτυχώς…

 

Αναστάσιος Γκοτσόπουλος

Πρεσβύτερος

 

Παραπομπές

 
1. Γ. Α. Ράλλη-Μ. Ποτλή, Σύνταγμα των θείων και Ιερών Κανόνων, έκδ. Β. Ρηγοπούλου, Θεσσαλονίκη, 2002, τ. Γ, σ. 352-353.
2. Ό.π.
3. Γ. Α. Ράλλη-Μ. Ποτλή, Σύνταγμα των θείων και Ιερών Κανόνων, έκδ. Β. Ρηγοπούλου, Θεσσαλονίκη, 2002, τ. Γ, σ. 353-354.
4. Πηδάλιον, έκδ. Β. Ρηγόπουλου, Θεσσαλονίκη 1991, σελ. 519.

Ἕνα ἀκόμη μιαρό συλλείτουργο, ἀλλά μέ κάποια καινούργια δεδομένα…

Γράφει ὁ Νεκτάριος Δαπέργολας 

 

Ἕνα ἀκόμη μιαρό συλλείτουργο πραγματοποιήθηκε στήν Κωνσταντινούπολη, ἀνήμερα τῶν Θεοφανείων, μέ πρωταγωνιστή τον πατριάρχη Βαρθολομαίο καί τόν ψευτομητροπολίτη Κιέβου Ἐπιφάνιο Ντουμένκο, ὅπου πάλι στήν ὁμιλία πού ἔβγαλε ὁ πρῶτος αὐτοεγκωμιάστηκε γιά τήν παρέμβασή του στήν Οὐκρανία, προβαίνοντας ταυτόχρονα σέ νέα διαστροφή τῆς ἀλήθειας σχετικά μέ τό πόσο ἀνώμαλη καί στρεβλωμένη ἦταν ἐκκλησιαστικά ἐκεῖ ἡ κατάσταση ἐπί αἰῶνες καί πόσο ἱεροκανονικά θεμιτή καί σωτήρια ἡ δική του ἐπέμβαση. Στήν πραγματικότητα βέβαια μόνο τραγικά ἀνίδεοι μποροῦν νά πιστεύουν ὅτι ὑπῆρχε ὄντως ἐκκλησιαστική στρέβλωση ὡς τό 2018 στήν Οὐκρανία καί ὅτι ἐπίσης τό Φανάρι εἶχε δικαιοδοσία καί συνεπῶς δικαίωμα παρέμβασης ἐκεῖ καί δέν πραγματοποίησε εἰσπήδηση σέ χῶρο ξένης ἐκκλησιαστικῆς δικαιοδοσίας (καί ἐπί του προκειμένου τῆς ρωσικῆς). Δέν ξεχνᾶμε ἄλλωστε ὅτι ὅλα αὐτά τά γνώριζε καί τά ἀναγνώριζε τό Φανάρι ἕως τό 2018 (ὅσο καί ἄν κάποιοι κάνουν τώρα πώς δέν τά θυμοῦνται), καθώς καί τήν κανονική Οὐκρανική Ἐκκλησία ὑπό τόν Ὀνούφριο τήν θεωροῦσε ἀπολύτως νόμιμη καί κανονική, ἀλλά καί τήν καθηρημένη ἀπό τό 1992 ὁμάδα του Φιλαρέτου (από την οποία προέκυψε καί ο Επιφάνιος Ντουμένκο) τήν θεωροῦσε ἐπί 26 ὁλόκληρα χρόνια ὡς σχισματική καί παράνομη, ὥσπου ἐν μιᾷ νυκτί τήν ἀναγνώρισε ὡς Ἐκκλησία.

 

Ἄν διαβάσουμε ὅμως προσεκτικά τήν ἐν λόγῳ ὁμιλία, θά διαπιστώσουμε ὅτι τό ἐντυπωσιακό σέ αὐτήν δέν ἦταν τό παραπάνω. Τέτοιες στρεβλώσεις τῆς ἀλήθειας καί προσπάθειες αὐτοδικαίωσης τίς ἔχουμε ξαναδεῖ πολλές φορές. Ἐκεῖνο ὅμως πού μόλις τώρα ἀκούσαμε ἀπό τά χείλη τοῦ πατριάρχη, γιά πρώτη φορά ἀφ’ ὃτου ξεκίνησε αὐτό τό τρισάθλιο ἐκκλησιαστικό Οὐκρανία Γκέιτ (ἐδῶ καί 8 περίπου χρόνια) ἦταν λόγια ἔντονης ἀνησυχίας, ἐπειδή εἶναι ξεκάθαρο ὅτι τό ἔργο στό Κίεβο δέν πάει ἔτσι ὅπως τό εἶχαν σχεδιάσει. Ἡ ὁμιλία τοῦ Βαρθολομαίου λοιπόν ἐμπεριεῖχε γιά πρώτη, ἐπαναλαμβάνω, φορά:

 

α) ξεκάθαρα ἴχνη ἀπολογητικοῦ ὓφους σέ μία ἀπόπειρα ἀπάντησης στίς βάσιμες κατηγορίες περί μή ἐπαναχειροτονίας τῶν ἕως τό 2018 καθηρημένων σχισματικῶν (ἀπόπειρα βεβαίως ἀπολύτως ἀτυχῆ, μέ τό ἀδιανόητο σόφισμα ὅτι «τὸ πρόβλημα τῆς ἀποκαταστάσεως καὶ ἀναπληρώσεως τῶν ἐλλειπόντων ἄνευ οὐδεμιᾶς λειτουργικῆς διατυπώσεως τῶν ἐκ σχισμάτων προερχομένων κληρικῶν ὑπάρχει διαχρονικῶς λελυμένον, ἀρκούσης μόνον τῆς ἐν τῇ ἱερᾷ συλλειτουργίᾳ ἐνεργούσης μυστηριακῶς Χάριτος δίκην «μυστικωτέρας εὐχῆς»), ἀλλά τό ἀπολογητικό ὕφος εἶναι ἕνα νέο δεδομένο.

 

β) ἔμμεση ἀλλά σαφῆ ἐκδήλωση δυσαρέσκειας πρός τό πολιτικό καί ἐκκλησιαστικό οὐκρανικό καθεστώς γιά τό πογκρόμ πού ἔχει ἐξαπολυθεῖ καί συνεχῶς κλιμακώνεται («Καταδικάζομεν ἀπεριφράστως τὰς ἀκρότητας ὁποθενδήποτε καὶ ἐὰν προέρχωνται. Συνιστῶμεν εἰς τὰ κρατικὰ ὄργανα τὴν ἀποχήν των ἐκ τῶν ἐκκλησιαστικῶν ἐσωτερικῶν ὑποθέσεων»),

 

γ) παράλληλη ὑπόδειξη πρός τόν Ἐπιφάνιο νά ἐργαστεῖ μέχρι ἐξαντλήσεως γιά συνδιαλλαγή μέ τήν ἄλλη πλευρά, τήν ὁποία μάλιστα ἔμμεσα ἀναγνωρίζει ὡς νόμιμη («τὴν ἀναζήτησιν τρόπων πρὸς προσέγγισιν τῶν ἐν Οὐκρανίᾳ συνεπισκόπων Σας διὰ διάλογον καὶ ἀναζήτησιν κοινῶν σημείων πρὸς ἐνότητα»), 

 

δ) ὀνομαστική ἀναφορά στόν νόμιμο μητροπολίτη Ὀνούφριο, γιά τόν ὁποῖο ἐξέφρασε τήν εὐχή νά συμφιλιωθεῖ μέ τήν ὑβριδική ψευτοεκκλησία («Καλοῦμεν τὴν ἀπολειπομένην ἐν Οὐκρανίᾳ σεβασμίαν ἱεραρχίαν ὑπὸ τὸν Μητροπολίτην κ. Ὀνούφριον, νὰ ἀναθεωρήσῃ τὴν στάσιν της»), ἀλλά καί

 

ε) αἴτηση συγγνώμης ἐάν παρερμηνεύθηκαν οἱ προθέσεις του καί θεωρήθηκε ὅτι ἡ στάση του ὑποκινήθηκε καί ἀπό πολιτικούς λόγους («Ζητῶμεν ἐν τέλει μετὰ θάρρους συγγνώμην, ἐὰν ἐκ τῆς ἐν ταπεινώσει σιωπῆς ἡμῶν ἐδώκαμεν τὴν ἐντύπωσιν εἴς τινας ὅτι ὑπῆρχεν ἐκ μέρους ἡμῶν ἑτέρα ἀνθρωπογενὴς καὶ οὐχὶ ἐκκλησιαστικὴ προοπτικὴ εἰς τὸ ὅλον πρόβλημα»).

 

Πραγματικά, εἶναι πολύ εὔγλωττα ὅλα αὐτά. Καί ὄχι ἀσφαλῶς ἐπειδή φανερώνουν...ἀγάπη, ἐνσυναίσθηση ἤ εἰλικρινῆ πρόθεση συνδιαλλαγῆς (ὅπως εἴμαστε βέβαιοι ὅτι θά σπεύσουν νά συμπεράνουν οἱ γνωστοί χειροκροτητές), γιατί πολύ ἁπλά ἐδῶ καί τόσα χρόνια δέν εἴδαμε τίποτε ἐξ αὐτῶν γιά τά ἐκεῖ συμβαίνοντα αἴσχη, πέραν μίας βαθιᾶς καί ἐνοχικῆς σιωπῆς. Τό ὅτι αὐτή ἡ σιωπή σπάζει αἴφνης γιά πρώτη φορά τώρα, ἄλλα πράγματα ἀποδεικνύει: τό πόσο πολύ τά πράγματα ἔχουν ξεφύγει πέρα ἀπό κάθε προϋπολογισμένο ὅριο, ἀλλά καί τό ἀδιέξοδο σέ μία ὑπόθεση πού ἀλλιῶς τήν σχεδίαζε ὁ Βαρθολομαῖος καί οἱ σύν αὐτῷ (ὡς ὄνειρο εὔκολης ἐκκλησιαστικῆς ἑνοποίησης ὅλης τῆς Οὐκρανίας ὑπό τήν ἐποπτεία του) καί ἐντελῶς ἀλλιῶς δείχνει νά καταλήγει (ὡς μόνιμη πληγή, ἀτελεύτητος ἐμφύλιος καί πεδίο κλιμακούμενης καθεστωτικῆς - καί δυσφημιστικῆς γιά τόν ἴδιο - κτηνωδίας). Καί ἐπειδή ὑπάρχουν καί οἱ πολεμικές ἐπιχειρήσεις, πού ἐπίσης δέν ἐξελίσσονται ὅπως περίμενε καί ἤλπιζε τό Φανάρι, ἡ κατάσταση δείχνει ἀνεξέλεγκτη πιά.

 

Τό πόσο πολύ ἔχουν ξεφύγει τά πράγματα (καί δέν μαζεύονται πλέον) τό μαρτυρᾶ ἄλλωστε σύν τοῖς ἄλλοις καί ἡ γνωστή πλέον - καί πρωτοφανής στά χρονικά (γιά τό εἶδος της καί γιά τό ὓφος της) - ἀνακοίνωση, πού ἔφτασε στό σημεῖο νά ἐκδώσει προχτές ἡ Ρωσική ὑπηρεσία πληροφοριῶν, ὅπου καταγγέλλεται ἕνας ἀνώτερος θρησκευτικός ἀξιωματοῦχος ὡς συνεργάτης κατασκόπων, κατονομάζεται ρητά ὡς «ἀντίχριστος μέ ράσο» καί «ἐνσαρκωμένος διάβολος» καί συνάμα παρατίθεται μία πληθώρα ἐνεργειῶν μέ τίς ὁποῖες προσπαθεῖ νά διαλύσει τήν Ρωσική Ὀρθοδοξία, συνεργαζόμενος ὄχι μόνο στήν Οὐκρανία ἀλλά καί στήν Βαλτική μέ ἐθνικιστές καί νεοναζί καί δημιουργώντας τεχνητά θρησκευτικές δομές-μαριονέτες.

 

Βαρύτατοι μέν οἱ χαρακτηρισμοί, εἰδικά ὅμως γιά τίς κατονομαζόμενες ἐνέργειες ὁφείλουμε νά ξεκαθαρίσουμε ὅτι οὔτε περιμέναμε οὔτε καί χρειαζόμασταν τήν ὃποια ρωσική ἀνακοίνωση γιά νά τίς μάθουμε. Δυστυχῶς, ὁ ὀλέθριος ρόλος τῆς φαναριώτικης ἡγεσίας εἶναι γνωστός καί πολλαπλῶς τεκμηριωμένος. Καί βέβαια ὄχι μόνο γιά τήν Ρωσική, ἀλλά γενικότερα γιά τήν συνολική Ὀρθοδοξία. Φτάνει ὅμως μιά στιγμή πού μετά ἀπό τόσους ἀνέμους πού ἔχεις σπείρει, φαίνεται ὅτι πλησιάζει ἡ ὥρα καί γιά τίς θύελλες. Καί ὅταν οἱ θύελλες βγαίνουν ἐκτός ἐλέγχου, ἀρχίζει ὁ προβληματισμός, μετά ἀκολουθεῖ ἡ ἀγωνία καί στή συνέχεια ὁ πανικός.

 

Τώρα ὅμως εἶναι ἴσως πιά πολύ ἀργά γιά δάκρυα. Ἀκόμη καί γιά κροκοδείλια...